«Δύο είναι οι εχθροί της πολιτικής και του πολιτισμού: ο λαϊκισμός και ο ελιτισμός», έλεγε ο Μάνος Χατζιδάκις. Η αστική ανάπλαση της Βέροιας δημιούργησε πολιτισμό αλλά αυτό που εισέπραξε, στην προεκλογική αρένα, ήταν μπόλικος λαϊκισμός.
Κανείς από τους υποψήφιους δημάρχους που μάχονταν την ανάπλαση δεν μπήκε στον κόπο να αναρωτηθεί: εάν υπήρχε δυνατότητα, υποθετικά μιλώντας, να επανέλθει η Βέροια στην προηγούμενη κατάσταση, πόσοι δυσαρεστημένοι πολίτες θα έλεγαν ναι;
Με έναν ή δύο ανέργους σε κάθε σπίτι, με τα μαγαζιά μας να κλείνουν ή να υπολειτουργούν και με τους μισθούς μας να έχουν περικοπεί δραματικά, ήταν πράγματι δύσκολο να χαρούμε για ένα έργο που θα άλλαζε, ίσως, την πόλη μας αλλά όχι τις ζωές μας. Κάπως έτσι άρχισε, πιθανόν, η γενικευμένη δυσαρέσκεια, με αποτέλεσμα η ανάπλαση να γίνει ταμπού. Ό,τι έπρεπε, δηλαδή, για να καταλήξει εύκολο θύμα και εργαλείο αντιπαράθεσης στις δημοτικές εκλογές. Στόχος των πυρών ήταν ο εκλεγμένος πλέον δήμαρχος Βέροιας Κ. Βοργιαζίδης, αντιδήμαρχος με την παρούσα δημοτική αρχή, έργο της οποίας είναι η ανάπλαση στην πόλη μας.
Ξεκινώ από μία δήλωση του υποψήφιου δημάρχου κ. Καραπαναγιωτίδη: «Πώς να φέρεις το πλήθος εκείνο των επισκεπτών σε μία πόλη όπου συμβαίνει μία παγκόσμια πρωτοτυπία. Στενεύουν οι δρόμοι και ταυτόχρονα στενεύουν τα πεζοδρόμια». Στην πολεμική του εναντίον του κ. Βοργιαζίδη και του συνδυασμού του «Δράση με Γνώση», ο κ. Σκουμπόπουλος έγραψε: «Αν οι δημότες κρίνουν με βάση τη μέχρι τώρα δράση και γνώση τους στην κατασκευή του έργου-τερατουργήματος στο κέντρο της πόλης με την ανάπλαση που έκαναν, θα καταλάβουν πιο εύκολα τι άλλο παρόμοιο έργο ετοιμάζουν για το μέλλον». Για τον τρίτο υποψήφιο δήμαρχο στη σειρά, τον κ. Παπαγιάννη, δεν έχω λόγια, αφού στις δηλώσεις του ανακάτεψε ακόμη και το υποσυνείδητο πολλών εξ ημών, «μέρος του οποίου εξαφανίστηκε βάναυσα στο πλαίσιο της ανάπλασης».
Είναι αστείο να λέμε ότι στένεψαν τα πεζοδρόμια μετά την ανάπλαση, αφού έγινε ακριβώς το αντίθετο. Οι δρόμοι στένεψαν, πράγματι, γιατί έγιναν ήπιας κυκλοφορίας, όπως συμβαίνει στο κέντρο όλων των πολιτισμένων πόλεων του κόσμου που σέβονται και δίνουν περισσότερο χώρο στον πεζό. Σε τέτοιες πόλεις αγαπούν να περπατάνε οι επισκέπτες κι όχι στο προηγούμενο αστικό τοπίο του κέντρου της Βέροιας που ήταν πνιγηρό, μουντό, αφρόντιστο και χωρίς καθόλου πράσινο.
Για να ενισχύσει τα επιχειρήματά του, ο κ. Καραπαναγιωτίδης μίλησε για «παγκόσμια πρωτοτυπία». Ναι, στην πόλη μας είχαμε μία παγκόσμια πρωτοτυπία, αλλά αυτή δεν είναι η αστική ανάπλαση. Παγκόσμια πρωτοτυπία είναι ότι στερήσαμε από τη Βέροια τη Ρωμαϊκή οδό που βρίσκεται κάτω και κατά μήκος της οδού Μητροπόλεως. Τον καταχώσαμε τον δρόμο, αφού προηγουμένως ξοδέψαμε μπόλικο δημόσιο χρήμα για να τον αναδείξουμε. Τον καταχώσαμε με πρωτοβουλία του πρώην δημάρχου κ. Σκουμπόπουλου, επί γενικής γραμματείας, στο Υπουργείο Πολιτισμού, Χρ. Ζαχόπουλου.
Για την κατάχωση που στέρησε από τους συμπολίτες το προνόμιο να περπατούν σε έναν δρόμο 20 αιώνων, στον οποίο βάδισε και ο Απόστολος Παύλος όταν δίδαξε στη Βέροια (αυτό για όσους κόπτονται για τον θρησκευτικό τουρισμό), υπήρξε ακυρωτική απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Πράγμα που σημαίνει ότι ο δρόμος δεν έπρεπε να ξηλωθεί και ότι επιβάλλεται η εκ νέου ανάδειξή του. Παρόλα αυτά, ο κ. Σκουμπόπουλος τόλμησε να πιάσει στο στόμα του την οδό Μητροπόλεως, για ψηφοθηρικούς λόγους. Σε ανακοίνωσή του, καλούσε τον κ. Βοργιαζίδη να απαντήσει «γιατί δεν εφαρμόσθηκε η απόφαση του ΣτΕ για την ακύρωση της απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου με την οποία είχε αμφιδρομηθεί η οδός Μητροπόλεως». Εδώ κάθε νοήμων άνθρωπος σηκώνει τα χέρια ψηλά.
Οι υποψήφιοι δήμαρχοι σαφώς είχαν δίκιο να ασκούν κριτική για τις όποιες κακοτεχνίες του έργου, όπως και για την παράλειψη της δημοτικής αρχής να κατασκευάσει εγκαίρως το πάρκινγκ κάτω από την Ελιά. Λάθη αναγνώρισε, άλλωστε, και ο κ. Βοργιαζίδης. Ας έμεναν, όμως, σε αυτά. Πόσο μάλλον όταν οι ίδιοι γνωρίζουν ότι οι αναπλάσεις είναι μέγα ζητούμενο σε όλες τις πόλεις της Ε.Ε. και τι αγώνα δρόμου κάνουν προκειμένου να ανταποκριθούν στα εξαιρετικά απαιτητικά κριτήρια του ΕΣΠΑ και να ενταχθούν. Ας αναγνωρίσουμε, λοιπόν, πόση ετοιμότητα είχε ο Δήμος Βέροιας και πόσο άρτια μελέτη κατέθεσε για να υπερισχύσει η πρότασή του στο ΕΣΠΑ και η πόλη να κερδίσει ένα έργο μεγάλης κλίμακας για το οποίο, επιπλέον, δεν πλήρωσε ούτε ένα ευρώ.
Πιστεύω ότι σύντομα θα καμαρώνουμε όλοι για την πόλη μας, όπου το κλίμα για τα έργα έχει ήδη μεταστραφεί. Η ανάπλαση είναι πλέον εδώ, μαζί με τα άνετα πεζοδρόμιά της, τα πολλά δέντρα της, τα ανοιχτόκαρδα πάρκα της, τις ράμπες για ΑΜΕΑ. Ο πολιτισμός που δημιούργησε είναι ανάσα, ακόμα και στις αντίξοες συνθήκες που ζούμε, γιατί η πόλη ανέκτησε τον αυτοσεβασμό της και σέβεται τους πολίτες της. Πάμε για άλλα, λοιπόν. Αυτό ευχόμαστε να επιδιώξει, ενωμένο και χωρίς στείρες αντιπαραθέσεις, το νέο δημοτικό συμβούλιο.
