Ως γνωστό την τελευταία δεκαετία εκδηλώθηκε στη Βέροια μια ασυνήθιστη δράση για τα ελληνικά δεδομένα.
Η δράση “σταματώ στις διαβάσεις”.
Σιγά-σιγά οι οδηγοί, ο ένας μετά τον άλλον, άρχισαν να σέβονται τον πεζό. Είδανε πως κάνανε κάτι σωστό.
Κάτι που διευκολύνει τους πεζούς, την κίνηση, την πόλη, λύνει προβλήματα οδικής ασφάλειας…
Ένοιωσαν και οι ίδιοι καλύτερα, άτυπα και καθημερινά επιβραβεύτηκαν από τους δημότες, έκαναν την πόλη γνωστή πανελλαδικά!
Οι ξένοι τουρίστες που έρχονται στη Βέροια εντυπωσιάζονται αν προηγουμένως έχουν επισκεφτεί άλλες ελληνικές πόλεις…
Αυτή η δράση που έγινε συνήθεια θα μπορούσε κάλλιστα να έχει και άλλες προεκτάσεις όσον αφορά την καθαριότητα της πόλης, τον καλλωπισμό των δρόμων, τις παιδικές χαρές των παιδιών μας.
Ήδη στη Βενιζέλου καταστηματάρχες καλλωπίζουν με δικά τους έξοδα και κόπο τα παρτέρια των πεζοδρομίων της.
Είναι ένας τρόπος ζωής, ένας διαφορετικός τρόπος σκέψης με μικρές δράσεις, πολλές φορές απαρατήρητες αλλά τόσο σημαντικές!
Τόσα χρόνια έχω καταλάβει ότι στον Έλληνα δεν αρέσουν οι παρατηρήσεις….
Δεν διορθώνεται μέσω αυτών.
Με επιπλήξεις, ακόμα χειρότερα…
Ο “Σκαραβαίος” στους “10 μικρούς Μήτσους” έλεγε:
“Μ’ αρέσουν οι παρατηρήσεις, διορθώνομαι”.
Δεν ισχύει πάντα…
Ο δημότης εν προκειμένω, θέλει να βλέπει, να παραδειγματίζεται, όχι να λοιδορείται.
Αφομοιώνει εύκολα το σωστό και το πράττει.
Θέλει να ενημερώνεται και θέλει τον “ανώτατο άρχοντα της πόλης” αρωγό δίπλα του.
Έτσι αν διατηρούμε τον χώρο μπροστά από σπίτι μας ή το μαγαζί μας καθαρό, το βλέπει.
Αν σκουπίζουμε και τον χώρο του γείτονα, το βλέπει.
Αν βάζουμε στον κάδο σακούλες που έχουν αφήσει άλλοι απ’ έξω… το βλέπει.
Αν δεν βάζουμε το μηχανάκι μας στο πεζοδρόμιο, το βλέπει.
Αν διπλώνουμε και συμπιέζουμε τις ανακυκλώσιμες συσκευασίες, το βλέπει.
Υπάρχουν δεκάδες παραδείγματα που φαίνονται και αν τυχόν “κρύβονται” πρέπει να τα κάνουμε φανερά.
Τα παιδιά μας…. βλέπουνε και μαθαίνουν.
Πρέπει να επικεντρώσουμε το ενδιαφέρον μας εκεί.
Αυτά τα παραδείγματα και οι δημότες που τα πράττουν, θα φέρουν νέες δράσεις και αποτέλεσμα.
Θα φέρουν χαρά.
Θα πάνε την πόλη σε άλλο επίπεδο.
Θέλει χρόνο και επιμονή.
Αλλά δεν είναι κάτι ανέφικτο ούτε κάτι δύσκολο και επίπονο.
Και είμαι βέβαιος πως στο τέλος αυτό που θα γίνει θα αρέσει σε όλους.
Σε όλους μας!
Γιάννης Δαμ. Ακριβόπουλος
Υποψήφιος Δημ. Σύμβουλος
με τον Κώστα Καραπαναγιωτίδη
