Της Σοφίας Γκαγκούση
Και ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη ακόμα η δίκη για την δολοφονία του Άλκη Καμπανού που έπεσε θύμα οπαδικής βίας, ένα ακόμα περιστατικό ήρθε να ξαναχτυπήσει καμπανάκι κινδύνου για τις επιθέσεις με οπαδικά κίνητρα, από νεαρά άτομα προς νέα έως και ανήλικα παιδιά.
Αυτή τη φορά, το θύμα ήταν ένας 16χρονος, στη Θεσσαλονίκη, διότι φορούσε ζακέτα με τα διακριτικά της αγαπημένης του ομάδας, διαφορετικής προφανώς από αυτή που υποστήριζαν οι δράστες. Όλα συνέβησαν, όταν μια παρέα παιδιών, μεταξύ αυτών και ο 16χρονος, έφτασαν έξω από το σπίτι φίλου τους και εκεί τους πλησίασαν δύο άτομα, εκ των οποίων ο ένας είχε καλυμμένο το πρόσωπο του. Οι δράστες κρατώντας μεταλλικό αντικείμενο προσέγγισαν το παιδί και αφού του επιτέθηκαν και τον χτύπησαν, του άρπαξαν τη ζακέτα της… άλλης ομάδας. Οι γείτονες άκουσαν τη φασαρία, κατέβηκαν κάτω και βρήκαν αιμόφυρτο τον δεκαεξάχρονο που νοσηλεύεται στο νοσοκομείο. Η αστυνομία εξαπέλυσε ανθρωποκυνηγητό και συνέλαβε τον έναν από τους δράστες, 21 ετών. Η σκέψη όλων, εννοείται πως οδηγήθηκε αμέσως στην δολοφονία του Άλκη Καμπανού, που όπως φαίνεται, για κάποιους δεν «ελήφθη» ως αποτρόπαιο γεγονός. Και τα ερωτήματα επανέρχονται αμείλικτα, προς πάσα κατεύθυνση για την οπαδική βία που ποτίζει ρίζες και συμπεριφορές εκδίκησης, εκφοβισμού και άγριας επιθετικότητας, απέναντι σε όποιον δεν είναι «δικός μας». Υποτίθεται ότι ο αθλητισμός και το ποδόσφαιρο, το μαζικότερο και επικρατέστερο των αθλημάτων, πρέπει να διέπονται και να προωθούν το ευ αγωνίζεσθαι και τη χαρά, την απόλαυση ενός καλού αγώνα. Τι δεν πάει καλά; Τι δεν γίνεται σωστά; Τα περιστατικά είναι πολλά και όλο πιο επικίνδυνα…. Ο καθένας από μας ως μονάδα ή οικογένεια ή σχολείο, συλλογικά και ακόμα γενικότερα, ως Πολιτεία, ακούει; Εν-συναισθάνεται; Αφουγκράζεται; Ή μένει σε διαπιστώσεις και συστάσεις, τύπου κάνε ότι κοιμάσαι… Αλίμονο αν φτάσουμε στο μη φοράς ρούχα, παπούτσια, ζακέτες και φόρμες με το σήμα της ομάδας σου, γιατί μπορεί να βρεις τον μπελά σου… Αλίμονο, αν αρχίσει σιγά σιγά και ύπουλα, να φωλιάζει αυτός ο φόβος στα παιδιά και στην κοινωνία μας…
