Η 21η Μαρτίου, πρώτη ημέρα της Άνοιξης, έχει καθιερωθεί από τον Ο.Η.Ε. ως παγκόσμια ημέρα δασοπονίας, θέλοντας να επισημάνει στην παγκόσμια κοινότητα τη σπουδαιότητα που έχει το δάσος για τη ζωή μας, για να φέρει τον άνθρωπο πιο κοντά στο δάσος, που καλύπτει το 25% της επιφάνειας της Γης, να του κεντρίσει το ενδιαφέρον να μάθει περισσότερα για τις λειτουργίες του, αλλά και για την ανάγκη προστασίας του, που είναι ζωτικής σημασίας για την ανθρώπινη επιβίωση.
Ο άνθρωπος γεννήθηκε μέσα στο δάσος όπου βρήκε τροφή και στέγη, η ύπαρξή του αποτελεί παρακαταθήκη από την προηγούμενη γενιά που πρέπει να παραδώσει στην επόμενη. Συνεπώς η προστασία του δάσους και η διατήρησή του αποτελεί υποχρέωσή μας και ευθύνη του σύγχρονου ανθρώπου είναι να καλλιεργήσει μια σχέση σεβασμού και αρμονικής συμβίωσης μαζί του.
Στις μέρες μας, οι αρνητικές εξελίξεις στα περιβαλλοντικά θέματα, όπως οι κλιματικές αλλαγές, η ρύπανση της ατμόσφαιρας, το φαινόμενο του θερμοκηπίου, η ερημοποίηση της γης, η λειψυδρία, οι απειλές στη βιοποικιλότητα συνδέονται σε μεγάλο βαθμό με την καταστροφή των δασών σε παγκόσμιο επίπεδο.
Το δάσος αποτελεί τη θεμελιώδη συνιστώσα του περιβάλλοντος στην αντιμετώπιση των παραπάνω προβλημάτων και η Δασοπονία έρχεται να παίξει το σημαντικότερο ρόλο στην επιβράδυνση και εξάλειψη τους .
Τα δάση μας έχουν παίξει σημαντικό ρόλο στην εξελικτική πορεία του ανθρώπου, καθώς αποτέλεσαν την πρωταρχική πηγή πρώτων υλών για αρκετές χιλιετηρίδες. Προϊόντα όπως το ξύλο για κατασκευές ή για καύσιμη ύλη, οι καρποί, τα θηράματα και η βοσκήσιμη ύλη βοήθησαν στην ταχύτατη ανάπτυξη και εξέλιξη του ανθρώπινου είδους. Τις τελευταίες δεκαετίες εκτιμήθηκαν και άλλες λειτουργίες του δάσους, όπως η δυνατότητα αναψυχής που προσφέρει, η στήριξη του εδάφους και η υποβοήθηση στην αποταμίευση νερού. Η έννοια συνεπώς της δασικής αειφορίας έχει σαφώς διευρυνθεί, στοχεύοντας σε μια ολοκληρωμένη δασική διαχείριση, σε συνδυασμό πάντα με την ανάδειξη της αξίας και του πολύπλευρου ρόλου των δασών παγκοσμίως.
Σήμερα, που η χώρα μας ταλανίζεται από τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης ο δασικός πλούτος μας εφόσον αξιοποιηθεί αειφορικά και πολύπλευρα μπορεί μαζί με τους υπόλοιπους κλάδους του πρωτογενή τομέα της οικονομίας μας, να αποτελέσει μοχλό εξόδου μας από την κρίση. Για να γίνει όμως αυτό θα πρέπει τα δάση μας να διαφυλαχθούν από τις παράνομες υλοτομίες που τείνουν να καταστούν μάστιγα ως συνεπακόλουθη συνέπεια της κρίσης. Επίσης θα πρέπει να αυξηθούν (και όχι να μειωθούν) οι πόροι που διατίθενται για την προστασία των δασών χάριν ‘εξοικονόμησης πόρων’ επιβαρύνοντας έτσι περαιτέρω την δυσμενή θέση των Δασών και των Δασικών Υπηρεσιών στην Ελλάδα.
Η άσκηση Δασοπονίας στην χώρα μας, με εφαρμογή της δασικής επιστήμης από τις αρμόδιες Δασικές Υπηρεσίες, προσπαθεί να συγκεράσει την προστασία, διαχείριση και ανάπτυξη των δασών μας, με επαρκείς και βιώσιμές δραστηριότητες που θα επαναφέρουν τον άνθρωπο κοντά στη φύση, την οποία έχει τις τελευταίες δεκαετίες εγκαταλείψει. Αρωγός στην προσπάθεια αυτή, πρέπει να είναι κάθε πολίτης ή φορέας που σέβεται και αγαπά το δάσος και το φυσικό περιβάλλον.
Αναπληρωτής Προϊστάμενος
Διεύθυνσης Δασών Ημαθίας
Δημήτριος Κάλφας
Δασολόγος
