Η Αγγελική Κοτταρίδη, αρχαιολόγος με μακρά θητεία στο… χώμα, περνά τη μέρα της δίπλα σε 20 κιλά χρυσά αντικείμενα, τα διασημότερα χρυσά στεφάνια και μια ολόχρυση λάρνακα.
Η διευθύντρια της ΙΖ’ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων και υπεύθυνη του αρχαιολογικού χώρου της Βεργίνας είναι απόφοιτος του τμήματος Αρχαιολογίας καθώς και του τμήματος Ιστορίας της Τέχνης του Α.Π.Θ., έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στην κλασική, προϊστορική και μεσαιωνική αρχαιολογία, στην ιστορία της τέχνης, την αρχαία και μεσαιωνική φιλολογία, την εθνολογία και τη θεατρολογία.
Επιπλέον είναι διδάκτορας της κλασικής αρχαιολογίας του πανεπιστημίου της Κολωνίας και η διδακτορική της διατριβή έχει θέμα τις μάγισσες στον αρχαιοελληνικό χώρο. Ξεκίνησε από φοιτήτρια δίπλα στον αείμνηστο Μανώλη Ανδρόνικο, ζώντας από κοντά τις μοναδικές αποκαλύψεις του μεγάλου Ελληνα αρχαιολόγου και συνεχίζει εδώ και 35 χρόνια να αναδεικνύει τη βασιλική νεκρόπολη των Αιγών. «Ο χώρος των Αιγών είναι τρομαχτικός από άποψη σημασίας. Είναι όμως κι ένα κομμάτι του θησαυροφυλακίου της Ελλάδας» όπως λέει.
Στο συγγραφικό της έργο περιλαμβάνονται μελέτες και άρθρα για την ανασκαφή στις Αιγές και τη Μακεδονίδα γη, τα ταφικά έθιμα των Μακεδόνων, την αρχαία ζωγραφική, τη μαγεία, τον μύθο, τη θρησκεία και τις γυναίκες στην αρχαιότητα, ενώ ασχολείται ιδιαίτερα με την κοινωνικοποίηση της αρχαιολογίας και τη σημασία της προσέγγισης της φιλοσοφίας του αρχαίου κόσμου σήμερα. Παράλληλα με την πλούσια ανασκαφική και ερευνητική της δραστηριότητα, σε συνεργασία με τον ζωγράφο Χρήστο Μποκόρο, προχώρησε στην ανάπλαση των αριστουργηματικών χρυσελεφάντινων κλινών από τον τάφο του Φιλίππου Β’.
Αεικίνητη και πανταχού παρούσα, βρέθηκε το 2010 σε ένα μικρό νησάκι του Περσικού κόλπου, τη Φαϊλάκα, με το αρχαίο όνομα Ικαρος, στα ανοιχτά του Κουβέιτ, ως επικεφαλής ελληνικής αρχαιολογικής αποστολής, όπου διενήργησε ανασκαφές σε ναό ελληνιστικής εποχής της Αρτεμης και σε ένα οχυρό, ενώ αίσθηση και πολλές συζητήσεις προκάλεσε η εντυπωσιακή έκθεση που επιμελήθηκε πριν από δύο χρόνια στο Μουσείο Ασμολεάν της Οξφόρδης, με τίτλο «Από τον Ηρακλή στον Αλέξανδρο».
Χωρίς μνήμη δεν πάμε πουθενά…
«Η αρχαιολογία ακουμπά τη μνήμη. Η αμνησία οδηγεί στο να χάνει κανείς την ανθρώπινη ιδιότητα. Ο μόνος δρόμος για να νικήσουμε τον θάνατο είναι η μνήμη, χωρίς αυτήν δεν μπορούμε να πάμε πουθενά», είπε καταχειροκροτούμενη τον περασμένο Αύγουστο σε εκδήλωση του TEDx Academy 2013. Παρουσιάζοντας με καμάρι το πολύχρονο ανασκαφικό της έργο, σημείωσε ότι «στις Αιγές και στη Βεργίνα διαβάζουμε και γράφουμε ξανά την Ιστορία των Μακεδόνων» και επιστρέφοντας στη μνήμη έκλεισε με μια αγαπημένη της φράση από τη ραψωδία λ’ της Οδύσσειας, τη γνωστή Νέκυια. «Χωρίς αυτήν δεν μπορούμε να πάμε πουθενά, είμαστε «αμενηνά κάρηνα» (ξεψυχισμένες μορφές νεκρών)».
Μαρία Ριτζαλέου, από το ‘Έθνος’
