Όχι τελικά δεν είναι ένα απλό έθιμο, με τυπική χροιά. Είναι ένα μοναδικά συγκλονιστικό δρώμενο που αναγεννάται κάθε χρόνο τέτοιες μέρες, σκορπίζοντας συγκίνηση και περηφάνια στους Ναουσαίους και θαυμασμό στους επισκέπτες της πόλης. Βγαλμένο από τα σπλάχνα τούτης της ηρωικής Μακεδονικής γωνιάς. Θαρρείς και ξεπηδά από την πυρωμένη θωριά τούτων των χορευτών με τους προσωπάδες και των αμούστακων εφήβων που μπαίνουν στο μπουλούκι της Μπούλας, ο Μεγαλέξαντρος. Χορεύοντας στην μέθεξη του νταουλιού, ενώ ο οξύς ήχος του αυλού-ζουρνά, άλλοτε χαρούμενος-γρήγορος και άλλοτε λυπητερός και αργόσυρτος, δίνει φτερά στους χορευτές του μπουλουκιού να αντέξουν κούραση, ιδρώτα, πόνο. Αχ, αυτή η Νάουσα. Από τον Μεγαλέξαντρο μέχρι τα σήμερα. Ίδια και απαράλλαχτα αυθεντική. Δείτε video με τους χορευτές του Ομίλου Γενίτσαροι και Μπούλες στο πλακόστρωτο στο “Κιόσκι”, εκεί όπου διακόσια χρόνια πριν οι πρόγονοι τους προτίμησαν να πεθάνουν από την χατζάρα και την αγχόνη των Οθωμανών, με δήμιους Εβραίους από τη Θεσσαλονίκη και τσιγγάνους από τα Βέργια, παρά να αλλάξουν πίστη στον Θεό και την Πατρίδα. Ζωή άνοιξης από τον θάνατο του χειμώνα, σκορπά η παράδοση της Νάουσας. Μα πάνω απ΄όλα το μεγαλείο της ναουσαίικης ψυχής και της αλληλοσυγχώρεσης, όταν το βράδυ στα “Αλώνια” θα βγουν οι “πρόσωποι” και οι χορευτές θα πούνε όλοι με μια ψυχή “ότι είπαμε, όλα εδώ να μείνουν”. Και του χρόνου παλικάρια μας. Και του χρόνου να σας έχει ο Θεός γερούς, να καμαρώνουν οι μανάδες, οι πατεράδες και οι δικοί σας, μαζί με εμάς, που είχαμε την ευλογία να ζούμε από κοντά τούτο το δρώμενο. Μας κάνατε, μας κάνετε και θα μας κάνετε πάντοτε συγκινημένα περήφανους!
Θόδωρος Ελευθεριάδης
