Σήμερα, γνωρίζουμε ότι πολλά από τα παιδιά που παλιότερα νομίζαμε ότι δεν τα καταφέρνουν στο σχολείο, έχουν απλά ανάγκη ειδικής πρόσθετης στήριξης.
Για το λόγο αυτό, έχει δημιουργηθεί το κατάλληλο πλαίσιο, ώστε τη στήριξη αυτή να τη βρίσκουν σε όλες τις βαθμίδες του δημοσίου σχολείου και χιλιάδες εκπαιδευτικοί έχουν εξειδικευτεί ώστε να μπορούν να την προσφέρουν.
Μέσω της Παράλληλης Στήριξης και των Τμημάτων Ένταξης βελτιώνεται η καθημερινότητα και η προοπτική χιλιάδων παιδιών.
Όλα αυτά όμως μένουν κενό γράμμα όταν το Υπουργείο Παιδείας δεν εξασφαλίζει τη χρηματοδότηση για την πρόσληψη του απαραίτητου αριθμού εκπαιδευτικών ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης με αποτέλεσμα οι ανάγκες εκατοντάδων παιδιών να μην καλύπτονται.
Το πρόβλημα εντοπίζεται ιδιαίτερα στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Αν και στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση καλύπτεται το 90% των κενών σε εκπαιδευτικούς ειδικής αγωγής, στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση το ποσοστό φτάνει μόλις το 64%. Ποιος άραγε έχει αποφασίσει ότι παιδιά που ολοκλήρωσαν το δημοτικό με τη βοήθεια της ειδικής αγωγής δε δικαιούνται να συνεχίσουν στο γυμνάσιο αλλά και το λύκειο με τους ίδιους όρους;
Η κατάσταση αυτή οδηγεί τους γονείς είτε στο να πληρώνουν οι ίδιοι για κάτι που δικαιούνται, είτε στο να βλέπουν τα παιδιά τους να χάνουν το δικαίωμα της ισότιμης πρόσβασης στην παιδεία ανήμποροι να αντιδράσουν.
Η χρηματοδότηση της Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης πρέπει να γίνεται με μόνιμους πόρους και να καλύπτει όλα τα παιδιά που τη δικαιούνται βάση γνωμάτευσης. Φέτος, κατ´ ελάχιστο, το Υπουργείο οφείλει να καλύψει έστω στη Β´ Φάση τις ανάγκες όλων των παιδιών.
Ολυμπία Αποστόλου
Οικονομολόγος, Μέλος Πολιτικού Συμβουλίου ΠΑ.ΣΟ.Κ – Κίνημα Αλλαγής
