Του Ιωάννη Ιασ. Βελέντζα
Διπλ. Ηλεκτρολόγου Μηχανικού
Μετά από 16 χρόνια συνδικαλιστικής περιήγησης, 25 χρόνια γάμου και 28 χρόνια ως ελεύθερος επαγγελματίας κατέληξα: να ντύνομαι στη «μπουτίκ μπαμπάς & μαμά», να τρώω από το «μάρκετ πεθερός & πεθερά» και να σας «πολεμώ» με το πληκτρολόγιο μου».
Φίλοι μου, καλή σας ημέρα,
και ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ,
καθώς στριφογύριζα στο στρώμα, όλος αγωνία και απορίες, για το που πάμε ρε, για το που βαδίζει ο κόσμος, ξαφνικά η Χιονάτη, χωρίς τους νάνους και …χοντρούλικό μου βασιλόπουλο, προσκάλεσε την κακιά βασίλισσα και τον καθρέπτη της και θα πάρεις τις ανάλογες απαντήσεις!
Έτσι και εγώ, με το ένα, με το δύο, με το τρία, … καθρέφτη – καθρεφτάκι μου, πες μου ποιος θα εκλεγεί στον ΣΥΡΙΖΑ αρχηγός, έχω άγχος!
Και ξαφνικά μπροστά μου τρεις κουρτίνες και ευσωμούλη επέλεξε!
Στην αρχή πήρα την κουρτίνα ένα και μου βγήκε ο Αλέξης Τσίπρας, με την πρώτη!
Στη συνέχεια διάλεξα την κουρτίνα δύο και … όχι ζόνγκ, αλλά ο Τσίπρας Αλέξης και τέλος η κουρτίνα τρία, με τον Αλέκο Τσίπρα!
Και καθρέφτη – καθρεφτάκι μου, πες μου σε παρακαλώ ποιος είναι ο εχθρός της αριστείας.
Και ω του θαύματος, μπροστά μου, άλλες τρεις κουρτίνες!
Η μία είχε ένα ψεκασμένο, η άλλη έναν ανεμβολίαστο και η τρίτη ένα πουτινάκι!
Φίλοι μου, να μην σας τα πολυλογώ, μου άρεσε ο τρόπος που έπαιρνα απαντήσεις και για μία ακόμη φορά, καθρέφτη – καθρεφτάκι μου, πες σε παρακαλώ ποιος κερδίζει από τον πόλεμο.
Αυτή τη φορά διάλεξα την κουρτίνα δύο, η οποία μαντέψτε, έγραφε Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής!
Η κουρτίνα ένα, ήταν η έκπληξη, έγραφε ΝΑΤΟ και η κουρτίνα τρία, CIA!
Και ως γνωστόν, άμα ο χοντρός πάρει φόρα, καθρέφτη – καθρεφτάκι μου, οι μισθοί θα απορροφήσουνε τον πληθωρισμό και κουρτίνα ένα, βενζίνη 2.80 με 3.00 ευρώ, ενέργεια, κουρτίνα δύο και πτώση στα 500 ευρώ και κουρτίνα τρία, τρία παιδιά Βολιώτικα και φωτογραφία του Αδώνιδος!
Και αφού σκέφτηκα ότι θα πρέπει να περιορίσουμε τις εξόδους και τα έξοδα, γενικώς και ειδικώς, που σημαίνει ότι θα πρέπει να βλέπουμε τηλεόραση, καθρέφτη – καθρεφτάκι μου, τι επαναλήψεις, θα δούμε φέτος!
Εδώ φίλοι μου, χαμός από κουρτίνες, έχασα το μέτρημα, η μία κουρτίνα είχε Πισπιρίγκου, η άλλη Λιγνάδη, η τρίτη βιτριόλι, η τέταρτη Φιλιππίδη, η άλλη κόβιντ και τόσοι βρήκαν τραγικό θάνατο, η επόμενη κουρτίνα νεκροταφεία και ξερό ψωμί, η άλλη Μπάμπη και Καρολάιν, κάποια άλλη ένα γατί, που το πάτησε το τρένο και οι μάγκες δεν υπάρχουν πιά και …καταλάβατε δεν συνεχίζω άλλο!
Όλος χαρά, καθρέφτη – καθρεφτάκι μου, πότε θα γίνω μοντέλο!
Περίμενα, περίμενα φίλοι μου, καμία κουρτίνα, ούτε ένα σεμεδάκι!
Σε παρακαλώ καθρέφτη μου, δεν θα σε ξαναενοχλήσω, πες μου, πότε θα κάνω πασαρέλα!
Στον καθρέπτη δεν φαινότανε τίποτα, ένα κενό και ξαφνικά μία φωνή, δεν χωράς ηλίθιε!
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΠΑΤΡΙΔΑ!
