Συνηθίζω τα τελευταία χρόνια να λέω ότι η λέξη «σύνταξη» αποκτά για τις σύγχρονες παραγωγικές ηλικίες έναν ιστορικό χαρακτήρα και μάλλον θα βλέπουμε στο μέλλον ως λήμμα σε κάποιο λεξικό: Σύνταξη-Χρηματικό ποσό που λάμβανε ισοβίως όποιος τερμάτιζε ευδοκίμως τον εργασιακό του βίο. Χωρίς περιστροφές και ειδικά στον ιδιωτικό τομέα, έχει εμπεδωθεί η ιδέα ότι θα δουλεύουμε όσο αντέχουμε και δεν υπάρχει καμιά προσδοκία για σύνταξη. Αυτή την αρνητική πεποίθηση έρχεται η κυβέρνηση και με μια ακόμη φιλόδοξη(πόσες άραγε ανάλογες έχουν διαχρονικά προηγηθεί…) ασφαλιστική μεταρρύθμιση προσπαθεί να αλλάξει και να δώσει συνταξιοδοτική ελπίδα και στη νέα γενιά. Όλα όσα λέει ο υπουργός Κωστής Χατζηδάκης, όμορφα ακούγονται, ωστόσο η κακή εμπειρία του παρελθόντος με ασφαλιστικά «πειράματα» μας κάνει ιδιαίτερα επιφυλακτικούς και κρατάμε «μικρό καλάθι» προσδοκιών. Μακάρι να γίνει το ασφαλιστικό «θαύμα» και να υπάρξει αξιοπρεπές συνταξιοδοτικό «φως» και για τις μελλοντικές γενιές.
Ζήσης Μιχ. Πατσίκας
