Οι χώροι πρασίνου δεν λείπουν από την Βέροια(Μπαρμπούτα, Κυψέλη, Παπάκια, Ελιά κ.α.), όμως ο «πνεύμονας» της πόλης θα λέγαμε ότι είναι το Άλσος Παπάγου, που δημιουργήθηκε τη δεκαετία του ΄50. Πριν από 2-3 χρόνια έγιναν σημαντικές παρεμβάσεις από τον δήμο, με τον καθαρισμό και αποψίλωση χόρτων, κλαδιών, αλλά και άρρωστων-ξερών δέντρων όπου χρειαζόταν, για να είναι ο χώρος καθαρός και φροντισμένος, ώστε να αναδειχθούν τα ρυάκια και τα μονοπάτια. Αυτή η εικόνα όμως για να διατηρηθεί απαιτεί συνέχεια και διαρκή φροντίδα. Τα διερχόμενα αυτοκίνητα προς το νοσοκομείο, οι περιπατητές που αυξήθηκαν περιστασιακά λόγω πανδημίας είναι αυτοί που «χαίρονται» το Άλσος και ίσως αν επανέλθουν οι πολιτιστικές εκδηλώσεις το κοινό του υπαίθριου θεάτρου.
Μήπως όμως το Άλσος Παπάγου θα πρέπει να αξιοποιηθεί περισσότερο και να το χαρούν περισσότεροι βεροιώτες που στο κάτω-κάτω είναι στα πόδια τους; Θα μπορούσαν για παράδειγμα αν είναι εφικτό να προστεθούν τραπεζοπαγκάκια σε σημεία που υπάρχει χώρος για παιχνίδι και πικνικ.
Τέλος ας υπάρξει μέριμνα για το όμορφο πέτρινο κτίριο που λειτουργούσε ως αναψυκτήριο και τώρα κυριολεκτικά ρημάζει! Γιατί άραγε δεν λειτουργεί; Δυστυχώς έχει γίνει εστία σκουπιδιών και προσελκύει περιθωριακά στοιχεία, αντί να είναι σημείο απόδρασης και απόλαυσης του μοναδικού τοπίου για τους βεροιώτες.
Το Άλσος Παπάγου περιμένει και οι βεροιωτάδες να το χαρούν!
