Φίλε κ. Διευθυντή
Αν και κούρασα και κουράστηκα να γράφω για τον Δ. Βικέλα, δύο νέα γεγονότα με ωθούν να υπερβώ τις όποιες επιφυλάξεις μου, ως προς να συνεχίσω να ενοχλώ και να διαταράσσω την ησυχία των όποιων αρμόδιων και μη πολιτών, γύρω από τις υποχρεώσεις μας για την απονομή της οφειλόμενης τιμής στον συμπολίτη μας Δημήτριο Βικέλα.
Γράφω Βεροιώτης, διότι ο ίδιος αν και γεννημένος στη Σύρο, γράφει στη μονογραφία-αυτοβιογραφία του, ότι προτιμούσε σαν ιδιαίτερη πατρίδα του τη Βέροια. Τα εισαγωγικά τα σημείωσα, γιατί ο τυφλοτοπικισμός είναι μέχρι και επικίνδυνος.
Θα μπορούσα να μη διαταράξω την αποχή μου αφού είχα φροντίσει να τυπωθούν νωρίτερα δύο μικρομελέτες μου για την καταγωγή της οικογένειας (το 1967 και το 2002, τέλος), χώρια πολλά επιστολές μου στον Τύπο της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και της Βέροιας, κυρίως. Ακόμα υπάρχει πάντοτε η πολυσέλιδη και πολύτιμη μονογραφία του φίλου της πόλεώς μας κ. Π. Λινάρδου. Όμως, επαναλαμβάνω, ότι η συνείδησή μου θα μου επιτρέψει να προσχωρήσω στο στρατόπεδο της αδιαφορίας.
Και να οι δύο νέες αφορμές:
1. Στο περιοδικό ΒΗΜΑ-gazino», τεύχος 190, της 4-4-2021 (σελίδες 16,17,18 και 19) δημοσιεύεται αναλυτικό ρεπορτάζ της Ντιάνας Καρτσαγκούλη (με σχετικό πλούσιο φωτορεπορτάζ έγχρωμων φωτογραφιών του Ανδρέα Σιμόπουλου), με τίτλο «Από την Αρχαία Ολυμπία στον 21ο αιώνα», με το οποίο επιχειρείται «Μία ξενάγηση στο ολοκαίνουργιο Ολυμπιακό Μουσείο στο Μαρούσι, λίγο πριν ανοίξει τις πόρτες στο κοινό, μας μεταφέρει σε μερικές από τις πιο σημαντικές στιγμές του αθλητισμού».
Ρητώς αναφέρεται η μεγάλη συμβολή του Δ. Βικέλα για την επανίδρυση των Αρχαίων Ολυμπιακών Αγώνων, στην Αθήνα το 1896, ως πρώτου Έλληνα προέδρου τους.
Ακόμα, δημοσιεύεται και πρωτοδημοσιευόμενη ανέκδοτη φωτογραφία (της οποίας εσωκλείω φωτοτυπία, έγχρωμη, για αναδημοσίευση, αν κρίνετε σκόπιμο), με την λεζάντα: «…το γραφείο του Δημητρίου Βικέλα είναι μία δωρεά των απογόνων του». Το σωστό-ακριβές είναι των κληρονόμων του, διότι ο Δ.Β. δεν είχε παιδιά, δηλαδή απογόνους, με τη στενή έννοια του όρου, αν και ήταν παντρεμένος.
Βέβαια αναφέρεται αρκετές φορές και ο Γάλλος ευπατρίδης, λάτρης του κλασικού αθλητισμού, Πιερ Ντε Κουμπερτέν, πολύ σωστά και επάξια.
2. Στο ένθετο «Βιβλιοδρόμιο» που συνυπήρχε στην εφημερίδα «Τα Νέα», φύλλο 1071, την 3-4 Απριλίου 2021, δημοσιεύεται ολοσέλιδο κριτικό άρθρο του Γιώργου Σιακαντάρη, για τη νέα συμπληρωμένη έκδοση της περίφημης μονογραφίας του Δ. Βικέλα, «Η Ελλάς, προ του 1821».
Πρόκειται για νέα πλήρη έκδοση, βελτιωμένη και επαυξημένη (όπως γραφόταν παλαιότερα), με σχετικό πρόλογο του καθηγητή Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Κρήτης Κωνσταντίνου Ανδρουλιδάκη με τη χορηγία της οικογένειας Στυλιανού Ε. Χαλκιαδάκη, και την εκδοτική επιμέλεια της Στεφανίας Τσολάκη για να τιμήσουν τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση.
Θα πρέπει να θυμίσω, ότι ο Δ. Βικέλας, αυτός και το λογοτεχνικό (ιστορικό) μυθιστόρημά του «Λουκής Λάρας» (το οποίο και πάλι τυγχάνει πολλών επαίνων) έχει γράψει και για τους Βυζαντινούς. Βεβαίως έχει μεταφράσει και θεατρικά έργα του Σαίξπηρ.
Δεν θα επισημάνω πολλά, παρά μονάχα τα δύο ιστορικά έργα που προανέφερα, τα οποία είναι αντικειμενικά και με σωστές και πρωτότυπες κρίσεις του Δ. Βικέλα, για την Τουρκοκρατία και το Βυζάντιο, χρησιμοποιούμενα και τώρα από Έλληνες και ξένους ερευνητές ακόμα και από τους λεγόμενους Μαρξιστές, αν και γράφτηκαν πριν από 150 χρόνια!!!
Τώρα δεν ξέρω τι νεότερο κάνει η Σύρος, η Βέροια, όμως, κωφεύει και δεν πράττει εδώ και δεκαετίες…
