Γράφει ο Γιάννης Ντισέλιας
Γειά σου Ζήσε. Δεν θα σέγραφα, αμά χρονιάρες μέρες λόγω της 25ης Μαρτίου ο καιρός μας έκλεισε για τα καλά μέσα, το χιόνι τριάντα και κάτι πόντους, η κυρά έχει κάνει κατάληψη στην τουβού με 108 αν το θυμάσαι απ τα στρατά και γώ τι να κάνω; Για πέμ εσύ που κάθισες πολλά χρόνια στα θρανία και τάμαθες καλά, τι νάκανα. Έξω ο καιρός να ρίχνει άσπρο, ο καρατζιόβας (βαρδάρης) να ξυρίζει και να μην κουνιέται τίποτα. Πάω στο δωμάτιό μου παίρνω το κλαρίνο Σι Μπεμόλ Μπουφέ παρακαλώ και αρχίζω να παίζω να παίζω…Πόσο θα το παίξεις ωρέ Ζήσεμ; Μετά παίρνω την άνευ διδασκάλου Γερμανική, διαβάζω, διαβάζω, πού να προφέρεις τέσσερα σύμφωνα μαζί, θα σπάσεις τα δόντια σου. Μετά στραβώνομαι με τα σουντόκου και τα σταυρόλεξα. Ευτυχώς βρήκα ένα παλαιό βιβλίο, που το αγόρασα πριν από σαράντα χρόνια και το μελετώ ξανά λίγο λίγο, η Ιστορία του Χριστού, του Τζιοβάνι Παπίνι, μεγάλη πένα για μένα που από μέγας άπιστος με αριστερές πέρα για πέρα ιδέες έγινε πολύ χριστιανός (αυτό που συμβαίνει και σήμερα εξ αριστερών ευκόλως κυλάς δεξιόθεν, αλλά από δεξιά;;;; ). Η κυρά με τα του Βερυκιούλη, του Ωτιά, τις συνταγές για φαγητά που δεν κάνουμε λόγω ηλικίας, με τους άλλους δύο που μοιάζουν σαν βαρελάκια περνάει καλά στην μεγάλη και ίσια τουβου δίπλα στο τζάκι, ήρεμη γιατί λείπουν τα εγγόνια που θα την είχαν μονίμως στην τσίτα.
Πάω που λες Ζήσεμ την παραμονή της μεγάλης γιορτής στο σαλόνι και κοιτώντας το χαζοκούτι βρίσκομαι σε αμηχανία. Ποια είναι αυτή μαρή; της λέγω. Αμάν δεν την ξέρεις; Η Γιάννα με λέει. Σώπα καλέ λέγω. Πόσο ασχήμαινε καλέ; Και άντρας να ήταν πάλι άσχημος θα ήταν. Ο τερματοφύλακας που είχαμε παλαιά στην Εθνική Ελλάδος που ξεχνώ το όνομά του αλλά τον φωνάζαμε φάντομ γιατί το άξιζε πιο όμορφος είναι. Και αυτός δίπλα της; Ο άντρας της με λέει, που τον ερωτεύτηκε, ενώ ήταν χωρισμένη νομίζω(λες και μας είπε κάτι καινούριο). Τι ερωτεύτηκε μαρή; Αυτός είναι ΠΕΕ (Πέραν Ελέγχου Επισκευής στρατιωτικά), μοιάζει δε με το βαρέλι που έβαζε ο πατέρας μου το μπρούσκο. Μήπως είχε τίποτα κρυφά προσόντα και τα ερωτεύτηκε που δεν τα ξέρουμε μεις; Γιατί και μένα δεν με ερωτεύεται η Μόνικα Μπελούτζι, αυτή η υπέροχη ιταλιάνα με μάτια πλάνα και ωραία σαν …..λτάνα, που το ξέρεις τι αισθάνομαι γιαυτήν εγώ;
Αμά όταν πάει 13.00 και αρχίζεις το Άκου 966 με εκείνον τον στρουμπουλό τον Νίκο, που φαίνεται ότι το τρώει όλο του φαί, η κυρά κάνει τουμπεκί και σας ακούμε με ευχαρίστηση όσο ο Δημοτικός ρούτερ δεν κάνει νερά. Και στο βραδινό δελτίο πάλι με αφήνει να δω την ξανθιά στις οκτώ, αυτή που πήρε έναν αψηλό που Δημαρχεύει στην Αθήνα. Δεν ξέρω άμα και αυτή ήταν χωρισμένη, όμως πήρε απότι βλέπω από νταμάρι, ίσως γιατί τον ερωτεύτηκε και αυτή όπως και η Γιάννα, εφαρμόζοντας αυτό πούλεγαν οι παλαιοί. Άμα θες να προκόψεις θα πάρεις σκυλί από μαντρί και γυναίκα από σπίτι.
Έτσι περνάμε εν Σελίω γενικώς όσο το επιτρέπει ο καιρός και με τις αμφιβολίες μας ειδικώς.
Να σας έχει καλά ο Θεός.
