Οι συνθήκες περιορισμών που βιώνουμε δίνουν ιδιαίτερη σημασία στην φετινή επέτειο της 25ης Μαρτίου, η οποία ούτως ή άλλως έχει ιδιαίτερη βαρύτητα λόγω της συμπλήρωσης των 200 χρόνων από την Επανάσταση. Δυστυχώς δεν υπάρχει δυνατότητα για παρελάσεις, ιδιαίτερες εκδηλώσεις και εορτασμούς, παρά μόνο στην πρωτεύουσα. Γι’ αυτό ίσως θα πρέπει να στραφούμε στο πραγματικό νόημα της Εθνικής Επετείου και να επιδιώξουμε να γνωρίσουμε σε βάθος λεπτομέρειες και πτυχές που άλλες χρονιές δεν είχαμε τον χρόνο και την ευκαιρία. Παράλληλα η Πολιτεία να αξιολογήσει τον τρόπο και το περιεχόμενο διδασκαλίας της Επανάστασης και των Ηρώων του ΄21, αφού δυστυχώς η γνώση και η μνήμη τους, φθίνει. Να σκεφτούμε ότι αποκαθηλώθηκαν οι φωτογραφίες τους από τα σχολεία και πλέον δεν έχουν θέση στα μοντέρνα «αμερικάνικου κολλεγιακού» τύπου αδιάφορα κτίρια με αποτέλεσμα να μην μπορούν να ξεχωρίσουν τον Καποδίστρια από τον Ανδρούτσο και τον Παπαφλέσσα.
Βαρύτητα στην παιδεία και την διδασκαλία της Ιστορίας μας που δεν είναι ένα αντικείμενο για ολίγους, αλλά κομμάτι της ύπαρξής μας. Γιατί μπορεί να μην είμαστε πλέον ραγιάδες κυριολεκτικά, αλλά με αμάθεια και άγνοια της Ιστορίας θα οδηγηθούμε χωρίς να το καταλάβουμε σε έναν σύγχρονο «ραγιαδισμό».
Χρόνια Πολλά!
Ζήσης Μιχ. Πατσίκα
