Γράφει ο Θεόδωρος Πολυχρονιάδης
Είναι ο τίτλος του βιογραφικού βιβλίου που έγραψε και κυκλοφόρησε αυτές τις ημέρες ο δικηγόρος Αναστάσιος Πατσίκας για τον πατέρα του Ζήση Πατσίκα τον ιδρυτή της ημερήσιας εφημερίδας της Βέροιας «ΛΑΟΣ».
Γνώριζε ο Τάσος, από χρόνια πολλά από την παιδική του ηλικία, πως ο πατέρας του κρατούσε σε φωτογραφίες και σε κείμενα την ιστορία και τους αγώνες της ζωής του, που εκείνα τα δύσκολα και απρόβλεπτα χρόνια είχε αρχίσει το ταξίδι της ζωής τους.
Παρ’ όλο που οι σχολικές του γνώσεις περιορίζονταν στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού.
Έκαμνε σχέδια και όνειρα στον ύπνο και στον ξύπνιο του. Ο Αρχιτσέλιγγας πατέρας του, Χρήστος Πατσίκας γεννήθηκε στα Νάματα της Κοζάνης σε ύψος 1.200 μέτρα στις καταπράσινες πλαγιές του Σνιάτσικου και ήταν κτηνοτρόφος με χιλιάδες γίδια και πρόβατα, τον προόριζε δε για διάδοχό του.
Πριν από το Ζήση, η μητέρα του Αναστασία Βλαχοδήμου που καταγόταν από τη Σαμαρίνα και την έφερε στα ελληνόφωνο χωριό του, Νάματα, ο άνδρας της, είχε απώλειες δύο αγοριών πρώτα και μετά απόκτησε τέσσερα πανέμορφα κορίτσια.
Ο Ζήσης ήταν το στερνοπαίδι τους, ο διάδοχος της οικογένειας, του είχε ιδιαίτερη αδυναμία. Ήταν το γκισέμι της δικής τους γενιάς.
Ο Ζήσης Πατσίκας ένιωσε πως τα φτερά της ζωής του μεγάλωναν γρήγορα και τον προέτρεπαν πως ήρθε η ώρα να πετάξει πέρα από τον ορίζοντα.
Να γράψει τη δική του ιστορία. Να αναζητήσει την ευτυχία, να δρασκελίσει το κατώφλι μεγάλων πόλεων. Να δοκιμάσει και να αξιοποιήσει τις ικανότητες που μέσα στο άβατο της σκέψης του, άρχισαν να παίρνουν μορφή τα μεγαλεπήβολα σχέδιά του.
Ο φόβος, το άγνωστο, ο κίνδυνος, ο αντίπαλος ήταν γι’ αυτόν άγνωστες λέξεις.
Το όραμα της ζωής του ήταν χαραγμένο σε κάθε κύτταρο της ύπαρξής του.
Στο επίμονο και δυνατό του βλέμμα διάβαζες την αμετάκλητη απόφαση… θα αγωνιστώ και θα νικήσω.
Έτσι μια μέρα ο τριτότοκος γιος του ο Τάσος, άκουσε την πρόταση του πατέρα του ν’ αναλάβει τη «συρραφή» των πιο σπουδαίων κομματιών από το πλούσιο αρχείο που κρατούσε ο γεννήτοράς του.
Έμεινε για λίγο αμήχανος, σα να σταμάτησε η καρδιά και η σκέψη του.
Δευτερόλεπτα κοιτάχτηκαν γονιός και πατέρας στα μάτια.
Πάνω στο ζεστό και τόσο γνώριμο βλέμμα τους, πέρασαν χιλιάδες εικόνες που έζησαν μαζί.
Έτσι ξεκίνησε η γραφή, η σύνθεση της βιογραφίας του μεγάλου μαχητή Ζήση Πατσίκα.
«ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΠΑΡΑΜΥΘΙ».
Ευλογημένες στιγμές. Ο γιος να δέχεται την υπέρτατη τιμή του πατέρα του. Να τον εμπιστεύεται τα «Άγια των Αγίων της ζωής του». Τα γεγονότα που σημάδεψαν κι ήταν δύσκολα και πανέμορφα, που συντρόφεψαν στο ταξίδι της ζωής του λατρευτού του πατέρα.
Ο συγγραφέας του βιβλίου με την ξεχωριστή του γραφή, στη δεύτερη σελίδα του «ΛΑΟΥ», που χρόνια τον διαβάζαμε, κατάφερε να περάσει τη μεγάλη δοκιμασία με ξεχωριστή δεξιοτεχνία.
Τα πραγματικά γεγονότα της ζωής του Ζήση Χ. Πατσίκα και μαζί με τη μυθοπλασία, που στα σπλάχνα τους κρύβουν τα παραμύθια, εναλλάσσονται αρμονικά και πετυχαίνουν το στόχο. Που είναι να τέρψουν, να πληροφορήσουν και ταυτόχρονα να διδάξουν.
Και ο πρωταγωνιστής από ψηλά να μας βλέπει και να χαμογελά ΑΙΝΙΓΜΑΤΙΚΑ…
