Πριν από λίγες ημέρες έφυγε ο Γεωργιάδης Θανάσης. Οι έννοιες αλληλεγγύη αξιοκρατία κοινωνική δικαιοσύνη αλλά και προσφορά έχασαν έναν από τους εκφραστές τους. Αισθάνομαι μεγάλη τιμή που πιστεύω ότι ανήκα κι εγώ στους φίλους του. Είχα την τύχη να τον γνωρίσω από τις πρώτες ημέρες που πάτησα το πόδι μου στο νοσοκομείο της Βέροιας το1986
Το όνομά του ήταν από αυτά που κυριαρχούσαν στο χώρο. Δεν άργησα να αντιληφθώ, αρχικά, τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στη οργάνωση του νοσοκομείου πάνω στις βάσεις ενός εθνικού συστήματος υγείας ,κάτι που αποτελούσε ένα όνειρο για τον ίδιο και επανάσταση για την εποχή του.
Με σεμνότητα αλλά και ταπεινοφροσύνη, εργαζόταν , στο πολιτικό επίπεδο, προκειμένου να διασφαλιστούν οι συνθήκες προσφοράς υψηλού επιπέδου για όλους τους πολίτες.
Δεν εγκατέλειψε όμως ούτε στιγμή τα ιατρικά του καθήκοντα. Αφού δώρισε τα καινούργια μηχανήματα του στο νοσοκομείο , οργάνωσε και λειτούργησε μόνος του, το γαστρεντερολογικό τμήμα εκεί όπου λειτουργεί μέχρι και σήμερα. Σ εκείνο το μικρό χώρο όπου ξεχείλιζε η ανθρωπιά. Σ εκείνο τον μικρό χώρο , όπου μια πλειάδα γιατρών, διδάχθηκε τι σημαίνει ιατρικό λειτούργημα
Δυστυχώς, πρόλαβε να ζήση τον εκφυλισμό του Ε.Σ.Υ
Άφησε πίσω του δύο βλαστάρια στα οποία, επίσης, δίδαξε να αγωνίζονται και να κερδίζουν την ζωή μόνα τους.
Απέφευγε επιμελώς, σ όλη του τη διαδρομή, να κάνει χρήση για δικό του όφελος, των κατά περιόδους, υψηλών θέσεων που κατείχε,
Άξιος συμπαραστάτης η σύζυγος η οποία στάθηκε δίπλα του κουβαλώντας τον ίδιο κώδικα αξιών.
Είναι πράγματι ένας ελάχιστος φόρος τιμής ,το τμήμα το οποίο φέρει, πολύ έντονα, το αποτύπωμα του Θανάση, να πάρει το όνομά του, όπως προτείνεται στην εφημερίδα “ΛΑΟΣ”
Θα σε θυμόμαστε Θανάση, για αυτό που ήσουν και για αυτά που μας δίδαξες
