Λέξεις που «βάδιζαν μόνες
τους»
που μ` είχε δωρίσει ο Παππούς…
και το σκυλάκι που γαύγιζε την
διαίρεση
ονείρων και πραγματικότητας θυμόμουν.
Λέγανε
για την συναυλία των φωνηέντων
που επευφημούσαν τον άνεμο,
που άνοιγε παράθυρα και πόρτες
στα νησιά
και διηγιόταν την ελευθερία του
Σύμπαντος.
Ήμουν στην Φολέγανδρο του Νου
το καλοκαίρι.
Εκεί που ξεγελούσαν με σταφύλια
την θηλυκότητα …
Μεγάλωσα Αυτοδίδακτος!
Καθισμένος στην τραπεζαρία
των ανεξήγητων,
μεταφράζοντας αισθήματα για
να προλάβω την επέτειο της
«Βελτίωσης του Καιρού».
Τέχνη είναι η ένδειξη
πως υπάρχει
κι` ΑΛΛΟΣ Κόσμος είπα,
κι` έπειτα ζήτησα φιλί
κι` ένα κονσέρτο
σε ρέ ελάσσονα για βιόλα ντ`
αμόρε …
Μυριάδες δυνατότητες που δεν
αγγίζουμε
είναι ο Κόσμος Μαμά!!!
Παρά την θέλησή μου,
ο Κόσμος
κάνει του κεφαλιού του
Μαμά!!!
Γιάννης Ναζλίδης
1 Αυγούστου 2020
