Πάνω που η χώρα άρχισε να παίρνει τα πάνω της στα οικονομικά σύμφωνα με τα στοιχεία και τις αξιολογήσεις των δανειστών και μας χαλαρώνουν λίγο τα λουριά, την ώρα που η Τουρκία φτάνει τα πράγματα στα άκρα με κίνδυνο θερμού επεισοδίου, τα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα δεν λένε έστω και για κάποια βασικά πράγματα να συμφωνήσουν.
Γκρίνιες για την επίσκεψη στον Τραμπ και τους χειρισμούς Μητσοτάκη, αλλά και απ’ ότι φαίνεται πλήρης διάσταση και χάσμα στο θέμα του εκλογικού νόμου και του προέδρου της Δημοκρατίας. Επιτέλους ας συναισθανθούν άπαντες την κρίσιμη συγκυρία και ας υπάρξει μια κοινή εθνική γραμμή χωρίς φάλτσα και γκρίνιες προς τα έξω.
Επιπλέον ας καταλάβουν ότι οι θυσίες του ελληνικού λαού επί μια δεκαετία, δεν αξίζει να μαλώνουν για τον εκλογικό νόμο που επιτέλους θα πρέπει να καταλήξει κάπου σταθερά και όχι να αλλάζει ευκαιριακά ανάλογα με το πώς βολεύει την πλειοψηφία. Τέλος, ας σταματήσει αυτός ο διασυρμός του θεσμού του Προέδρου της Δημοκρατίας.
Η ακατάσχετη ονοματολογία, η αναποφασιστικότητα Μητσοτάκη που αφήνει το θέμα να «ξεχειλώνει» και το μικροκομματικό παιχνίδι είναι πλήγματα προς το πρόσωπο του Προκόπη Παυλόπουλου, αλλά κυρίως προς τον ίδιο τον θεσμό.
Αν και η κυβέρνηση έχει την επιλογή μετά την αναθεώρηση του Συντάγματος να εκλέξει πρόεδρο της Δημοκρατίας με σχετική πλειοψηφία, χωρίς να οδηγηθούμε σε εκλογές, θα πρέπει για καθαρά πολιτικούς και εθνικούς λόγους να υπάρξει η μέγιστη δυνατή συναίνεση για να μην ευτελιστεί ο θεσμός.
