Του ιερέως:
Παναγιώτου Σ. Χαλκιά
Από αρκετά χρόνια, φίλοι αναγνώστες, υπάρχει μια περιοχή της Αθήνας που λέγεται ΕΞΑΡΧΕΙΑ.
Τί δεν έχουμε διαβάσει και τί δεν έχουμε δει (και πρόσφατα ακόμη) στις τηλεοράσεις γι’ αυτό το χώρο.
Ακούμε στις ειδήσεις ότι υπάρχουν οργανωμένες συμμορίες νεαρών που ληστεύουν και καταστρέφουν γειτονιές όχι μόνο των ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ, αλλά και της Αθήνας… Κατά τα πρότυπα των γκέτο των αμερικανικών μεγαλουπόλεων.
Ασφαλώς πρόκειται για ένα κοινωνικό φαινόμενο, που ήρθε στη χώρα μας και διεδόθη μέσω της εικόνας των τηλεοράσεων, αλλά, κυρίως, μέσω των ηλεκτρονικών παιχνιδιών, που αποτελούν πλέον την κυρίαρχη, αν όχι τη μοναδική διασκέδαση των παιδιών…
Όμως, ποιες είναι οι ουσιαστικές αιτίες που οδηγούν σ’ αυτή την αντικοινωνική συμπεριφορά τα παιδιά; Ποια είναι τα ερεθίσματα που προσλαμβάνουν, ώστε με μορφή απόλυτης φυσικότητας να επιδίδονται στην τυφλή βία;
Διδάσκονται σήμερα τα Ελληνόπουλα, στοιχειωδώς έστω, καλή συμπεριφορά; Κοινωνική αγωγή; Ή τα έχουμε αφήσει μοναχικά όντα, που συναθροίζονται σε αγέλες είτε στις τάξεις των σχολείων, είτε στους χώρους της γειτονιάς;
Δυστυχώς, από τότε που η γυναίκα μπήκε στην εργασία, η οικογένεια και οι σχέσεις που διέπουν τα μέλη της είναι προβληματική, κυρίως ως προς την έλλειψη της επιτήρησης… Ο χρόνος δεν επιτρέπει στους γονείς να έχουν επαρκή επαφή με τα παιδιά τους. Και η καθημερινή προσπάθεια για την κάλυψη των οικογενειακών αναγκών δεν δημιουργεί τον κατάλληλο ψυχισμό, για να ανταποκριθούν στην υποχρέωση της διαπαιδαγώγησης.
Έτσι, το κύριο βάρος της κοινωνικής αγωγής, της καλής συμπεριφοράς, του ήθους των παιδιών, διαμορφώνεται στο σχολείο, αν έχει την τύχη σ’ αυτό να υπάρχουν υπεύθυνοι δάσκαλοι, παιδαγωγοί…
Και στην επαρχία τα πράγματα είναι ακόμη σε ανεκτά επίπεδα. Γιατί και οι αποστάσεις είναι μικρές και οι γονείς πιο κοντά στα παιδιά τους… Ο παππούς και η γιαγιά, συμβάλλουν σημαντικά στην εύρυθμη λειτουργία της οικογένειας.
Διερωτώμαι: Το σχολείο σήμερα ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας; Διαμορφώνει υπεύθυνους πολίτες;
Όταν κάποιοι δάσκαλοι βγάζουν σε διαδήλωση και τα παιδιά του Δημοτικού, προσφέρουν άραγε στη σωστή διαπαιδαγώγησή τους; Βέβαια, πρέπει να μάθουν να διεκδικούν τα δικαιώματά τους, αλλά αφού προηγουμένως μάθουν τις υποχρεώσεις τους. Και αυτές είναι προφανές ότι δεν τους τις έχουν μάθει οι δάσκαλοι, όταν το σχολείο είναι γεμάτο απορρίμματα και οι τοίχοι γεμάτοι ζωγραφιές και ποδοσφαιρικά συνθήματα.
Έτυχα να παρακολουθήσω κάποιους από τους εκπροσώπους της συνδικαλιστικής τους ηγεσίας σε συζητήσεις για το μάθημα των θρησκευτικών ή παλαιότερα για το βιβλίο της ιστορίας και αντιλήφθηκα ότι μια ασήμαντη αλλά καλά δομημένη μειοψηφία, εργάζεται συστηματικά για να διαστρέψει και να διαφθείρει, όσα στηρίζουν την κοινωνική συνοχή.
Το τεράστιο θέμα, που λαμβάνει συνεχώς μεγαλύτερες διαστάσεις, φαίνεται ότι υποτονικά, επί του παρόντος, το αντιμετωπίζουν και η Πολιτεία, αλλά και η Εκκλησία.
