Την Δευτέρα 17/6/2019, ημέρα του Αγίου Πνεύματος, ο Ε.Ο.Σ. ΝΑΟΥΣΑΣ θα πραγματοποιήσει την καθιερωμένη ανάβαση στην κορυφή Άγιο Πνεύμα, του όρους Βερμίου της Νάουσας.
Η αναχώρηση για την ανάβαση, θα γίνει στις 08:30π.μ, από το μικρό καταφύγιο του Ε.Ο.Σ Νάουσας που βρίσκεται στο χιονοδρομικό κέντρο 3-5 Πηγάδια, ενώ σε λειτουργία θα είναι και ο εναέριος αναβατήρας του χιονοδρομικού κέντρου από τις 8.30 έως τις 12.30μ.μ. Oδηγός μονοπατιού θα είναι οι κ.κ Καισαρίδης Γεώργιος και Μητσκόπουλος Θωμάς.
Στο εξωκλήσι του Αγίου Πνεύματος θα τελεστεί Θεία Λειτουργία, 09.00-11.00πμ. Περισσότερες πληροφορίες στα γραφεία του ΕΟΣ ΝΑΟΥΣΑΣ, Β. Φιλίππου 2, τηλέφωνο 2332 0 28567, (20:30-22:00μ.μ).
ΓΡΑΜΜΟΣ , ταξίδι στις πλαγιές της ιστορίας .
Γράμμος . Το τέταρτο ψηλότερο βουνό της χώρας μας . Ένα ακριτικό βουνό που οριοθετεί την συνοριακή γραμμή ανάμεσα στην Ελλάδα και την Αλβανία. Ένα κομμάτι της σύγχρονης ιστορίας μας , μιας και η τελευταία φάση του εμφυλίου πολέμου , και η πιο σκληρή, εκτυλίχθηκε εκεί ( 1948-49). Ο εμφύλιος σπαραγμός άφησε έρημα πολλά χωριά με τους κατοίκους να ξενιτεύονται για να ξεχάσουν όσα είδαν τα μάτια τους και δεν άντεξε η καρδιά τους. Η φύση από την άλλη πλευρά , σιωπηλός μάρτυρας, φρόντισε να καλύψει της πληγές της με διαφορετικό τρόπο. Έτσι αν και τα υπολείμματα όλης αυτής της παράνοιας του ανθρώπου υπάρχουν διάσπαρτα εδώ και εκεί , το πράσινο , η ηρεμία , τα πλούσια δάση και τα νερά που κελαρύζουν στην πορεία τους προς τα κάτω , δίνουν έναν άλλο τόνο, σε γοητεύουν και σου τραβάν την προσοχή. Η ζωή λοιπόν συνεχίζει τον κύκλο της και η Γη μεγαλουργεί με τοπία εξαιρέτου κάλους , γυμνές κορφές , λίμνες ,και αλπικά λιβάδια που αυτό τον καιρό έχουν κιτρινοπράσινο χρώμα , από τα λουλούδια που υπάρχουν και το άφθονο χόρτο στα πλούσια εδάφη που μόλις πριν λίγο το χιόνι αποχαιρέτησε .
Για όλους αυτούς τους λόγους, και ακόμα χίλιους , τρεις ορειβάτες από την πόλη μας , μέλη του Ε.Ο.Σ. Νάουσας , το Σάββατο 8 Ιουνίου και με ορμητήριο την Αετομηλίτσα ανέβηκαν στην κορυφή Άνω Αρένα στα 2192 μέτρα υψόμετρο .Περνώντας από ρυάκια αλλά και βρύσες με γάργαρο και κρύο νερό , από χιονουρες και ράχες για να φτάσουν να αγναντέψουν από μακριά το Σμόλικα , την Τύμφη αλλά και τα Μουτσάλια , τις αλπικές λίμνες που είχαν κατά νου να δουν κατεβαίνοντας από την άλλη μεριά του βουνού. Και πριν χορτάσουν να δουν τις όμορφες αυτές εικόνες , στο έδαφος γραμμένο με πέτρες το γράμμα Ζ , γραμμένο με πείσμα για να το βλέπουν από μακριά τα αεροπλάνα που βομβάρδιζαν τους αντάρτες δηλώνοντας ότι ” ΖΟΥΝΕ” . Και ξάφνου αξιολογείς και πάλι το φως και την στιγμή και αισθάνεσαι τυχερός που απολαμβάνεις το σήμερα και το τώρα , γιατί τίποτα δεν είναι αιώνιο , και η στιγμή αποκτά τεράστια αξία . Μετά από μιά δόση φιλοσοφίας και ενδοσκόπησης , κατάβαση για τα Μουτσάλια , τις απλικές λίμνες στα 1729 μέτρα υψόμετρο . Πράσινα ” ρουμπινή” νερά , ψηλές οξιές και αέρα που δροσίζει το κάθε κύτταρο σου , επίγειος παράδεισος , βάλσαμο για το κάθε πλάσμα που θα τις αντικρίσει.
Επιστροφή στην Αετομηλίτσα περνώντας από την κάτω Αρένα και την “Πέτρα του Μούκα “. 20 χιλιόμετρα διαδρομής και η κούραση είναι το τελευταίο που σε νοιάζει , 1000 μέτρα άνοδος που μοιάζει για ευθεία , 5.30 ώρες πορείας που ήταν σαν δευτερόλεπτο. Τυχεροί λοιπόν η παρέα των τριών ( Γιώργος Καισαρίδης , Θωμάς Μητσκόπουλος και Κώστας Μάϊνος) που για άλλη μία φορά είδαν με άλλα μάτια ένα βουνό , με τα μάτια που ο κάθε ορειβάτης θέλει να βλέπει .
