“Φίλες
και Φίλοι
Συνδημότισσες,
συνδημότες
Οι Αυτοδιοικητικές
εκλογές της περασμένης Κυριακής προσδιόρισαν με σαφήνεια τη βούληση των πολιτών
του Δήμου μας. Βούληση απολύτως σεβαστή, παρότι δεν συμπίπτει με τη δική μας.
Θέλω, λοιπόν, να
ευχαριστήσω από καρδιάς τους πολίτες που πίστεψαν στην πρότασή μας και στα
ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του συνδυασμού μας και μας έδωσαν την εμπιστοσύνη τους
δια της ψήφου τους. Θέλω να ευχαριστήσω τους ανθρώπους εκείνους του
ψηφοδελτίου, αλλά και εκτός αυτού, που αγωνίστηκαν με πάθος, έτρεξαν πόρτα-πόρτα,
έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους για να έχουμε
ένα καλύτερο αποτέλεσμα. Ήταν λίγοι, άλλωστε όλα τα πολύτιμα είναι σε
μικρές ποσότητες, τα μπάζα μονίμως αναζητούν χώρους εναπόθεσης και δεν βρίσκουν
λόγω ποσότητας…
Θα ήταν παράλειψη να
μην ευχαριστήσω δημόσια το στενό μου οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον που
στάθηκε αγόγγυστα δίπλα μου όλο αυτό το διάστημα.
Όμως, θεωρώ υποχρέωσή
μου κλείνοντας έναν κύκλο, να δώσω τη δική μου εκτίμηση για το κατώτερο των
περιστάσεων αποτέλεσμα της Κυριακής.
Για να μην υπάρξει
παρανόηση, όταν λέω ότι κλείνει ένας κύκλος, δεν σημαίνει ότι δεν ανοίγει ένας άλλος.
Κύκλος είναι…
Είναι ώρες που η
ευγένεια πρέπει να παραχωρεί τη θέση της στην καθαρότητα του λόγου, ώστε οι
πολίτες να ενημερώνονται για τα σοβαροφανή «τίποτε», τους ιδιοτελείς αργυρώνητους
και τους πολιτικούς λιμοκοντόρους, που στρουθοκαμηλίζουν, πιστεύοντας ότι η
ευτελής συμπεριφορά τους θα καλυφθεί από τις παιδικές πονηριές τους.
Ήταν αποκρουστική η
εικόνα σοβαροφανών επιστημόνων που κάθε βράδυ έβγαζαν βόλτα τη σκυλίτσα τους
κάνοντας στάση στο εκλογικό μας για να ουρήσει το συμπαθές τετράποδο κοιτώντας
με λαχτάρα το απέναντι εκλογικό, που μέσω εκείνων θα συνεχιζόταν η τακτοποίηση
προσφιλούς προσώπου.
Ήταν αποκρουστική η
εικόνα εθνοπατέρα που φοβούμενος τον προπηλακισμό του σε δημόσιο χώρο, καθόταν
στα «ορεινά» του εκλογικού, συνομιλώντας με όσους εξ ανάγκης περνούσαν από
δίπλα του πηγαίνοντας για την τουαλέτα, η οποία ήταν στον ίδιο χώρο. Είχε βρει
τη θέση του… Το αλάνθαστο ένστικτο…
Ήταν αποκρουστική η
εικόνα όλων εκείνων των δήθεν πνευματικών που κρύφτηκαν την ώρα της μάχης στα
ψηφοδέλτια άλλου επιπέδου και που φυσικά πάτωσαν, γεγονός που αποδεικνύει ότι
ενίοτε η κοινωνία επιλέγει με σοφία. Ενίοτε όμως…
Η τραγωδία είναι ότι όλοι
αυτοί που προανέφερα ανήκουν σε έναν πολιτικό χώρο που κάποιοι με αγώνες
χρόνων, με θυσίες, με αίμα τον έκαναν σεβαστό ακόμη και στους αντιπάλους.
Είναι, τρομάρα τους,
αριστεροί στο καβάλο. Το λέω δε διότι ενέχει και το στοιχείο της αδικίας. Σε
μια κατάσταση μη δημοκρατική, και αν επιλεγεί να υποφέρουν οι αριστεροί, θα
υποφέρουν άδικα. Το σημειώνω για την Ιστορία, δεν είναι αριστεροί είναι απλά
γελοίοι. Άφες αυτοίς.
Σεβόμενος τη βούληση
των πολιτών να επιλέξουν ως πρώτη δύναμη
ένα ψηφοδέλτιο- άθροισμα προσωπικών στρατηγικών θα ασκήσω με το ίδιο πάθος από πρώτης
μέρας τα καθήκοντα μου με τους συνεργάτες μου.
Θεωρώ αυτονόητο -και
για αυτό δεν το ανέφερα- ότι όσοι την πρώτη Κυριακή μας επέλεξαν έχουν τις
ευχαριστίες μας και τον σεβασμό μας στη δική τους επιλογή για τη δεύτερη
Κυριακή. Είναι στοιχειώδης σεβασμός σε αξιοπρεπείς και νοήμονες πολίτες άλλωστε.
Ο αγώνας
συνεχίζεται!
Αντώνης Μαρκούλης
Επικεφαλής
δημοτικής παράταξης «Προτεραιότητα στον Πολίτη»
