Ο φίλος μου ο Ορέστης Σιδηρόπουλος, σε σημείωμά του που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «ΛΑΟΣ» στις 6 Απριλίου 2019, κατέθεσε κάποιες «υποθήκες» για έργα που χρονίζουν και θα πρέπει να εκτελεστούν από τους Δημοτικούς Άρχοντες που θα εκλεγούν στις ερχόμενες εκλογές.
Στις «υποθήκες» του δεν συμπεριέλαβε την ανακατασκευή του παλιού Ρολογιού της ομώνυμης (για τον κόσμο) Πλατείας της Βέροιας, εξηγώντας ο ίδιος, ότι αυτό το έκανε γιατί το μέλλον του έργου έχει προδιαγραφεί μιας και χαρακτηρίστηκε ως «όνειρο άπιαστο».
Δεν γνωρίζω ποιος χαρακτήρισε έτσι ένα έργο εφικτό και πραγματοποιήσιμο, που θα αλλάξει ριζικά την όψη της Πλατείας και θα αποτελέσει την εξόφληση μιας οφειλής των σύγχρονων Βεροιέων προς την ιστορία της.
Όμως, διαβάζοντας στις τοπικές εφημερίδες τα προγράμματα των υποψηφίων Δημάρχων, είδα ότι δύο από αυτούς συμπεριλαμβάνουν σε αυτά την ανακατασκευή του παλιού Ρολογιού. Ο ένας μάλιστα το έχει και σαν πρώτη επιλογή στην κατηγορία των έργων. Ίσως να το έχει το έργο στο πρόγραμμά του και άλλος υποψήφιος Δήμαρχος και να μην το είδα.
Δεν αναφέρω ονόματα για να μην θεωρηθεί ότι αναμειγνύομαι δημόσια στον προεκλογικό αγώνα. Πάντως σημασία έχει ότι υποψήφιοι Δήμαρχοι δηλώνουν δημόσια και δεσμεύονται ότι αν εκλεγούν Θα αναστήσουν το Παλιό Ρολόι της Πλατείας. Έτσι αυτομάτως και δικαιολογημένα μπορώ να ισχυριστώ ότι το έργο δεν είναι «όνειρο άπιαστο» αλλά κάτι που μπορεί να πάρει «σάρκα και οστά»
Γιώργος Ι. Καλογήρου
