Διαβάζοντας τους όρους της συμφωνίας μεταξύ πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου, μας θυμίζει συμφωνητικό συναινετικού διαζυγίου, όπου ρυθμίζονται τα περιουσιακά, η διατροφή, όπως και στην περίπτωσή μας.
Οι κληρικοί παύουν να είναι πλέον δημόσιοι υπάλληλοι και διαγράφονται από το ενιαίο μισθολόγιο. Ωστόσο το κράτος θα καταβάλλει τους μισθούς με την μορφή επιδότησης. Αυτό είναι τεράστιο επίτευγμα για την κυβέρνηση, αφού πλέον τυπικά δεν ανήκουν οι κληρικοί στην δύναμη των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά διατηρείται μια πιο «χαλαρή» υποχρέωση να καταβάλει προς την εκκλησία ένα χρηματικό ποσό ως επιδότηση.
Στην εκκλησιαστική περιουσία όχι μόνο το κράτος απαλλάσσεται από μελλοντικές διεκδικήσεις, αλλά γίνεται και συνέταιρος με την εκκλησία στην εκμετάλλευση της περιουσίας της. Τώρα «κακοπροαίρετοι» που μπορεί να σκεφτούν ότι η μισθοδοσία των κληρικών τράπηκε σε μια απλή επιδότηση είναι ένα πρώτο βήμα για την πλήρη απεξάρτηση του κράτους από τις αμοιβές του κλήρου πρέπει να μας προβληματίσει.
Όπως και το γεγονός ότι παραιτείται η Εκκλησία από οποιαδήποτε μελλοντική διεκδίκηση των «ασημικών». Και στο κουμάντο της συνολικής περιουσίας έχει πλέον λόγο και το κράτος ως «συνεταίρος».
Πώς άραγε τα κατάφερε αυτά μια αριστερή κυβέρνηση και μάλιστα χωρίς να ακουστεί η παραμικρή διαμαρτυρία, θα αποτελέσει αντικείμενο μελέτης του ιστορικού του μέλλοντος.
