Επιτέλους ας οργανωθούμε!!!

  Με αφορμή τα συμπεράσματα του 14ου Παγκοσμίου Συνεδρίου Μεταποιημένων Φρούτων που πραγματοποιήθηκε από τις 16 έως 19 Οκτωβρίου στην Murcia της Ισπανίας, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι επιτέλους πρέπει να οργανωθούμε. Και εξηγούμαστε. Κατέληξαν συμπερασματικά ότι οι παραγωγοί πρέπει να δείξουν αυτοσυγκράτηση στην φύτευση νέων οπωρώνων συμπύρηνου ροδακίνου, η φύτευση νέων δένδρων θα πρέπει να γίνεται σε συνεργασία με την βιομηχανία, ώστε να είναι διασφαλισμένη η απορρόφησή τους και τέλος Θα πρέπει να επιλέγονται ποικιλίες υψηλής παραγωγικότητας. Και ερωτούμε τις πταίει που δεν συμβαίνει τίποτα από αυτά, όλα τα χρόνια; Γιατί αφήνονται απρογραμμάτιστα οι παραγωγοί να φυτεύουν «ότι τους καπνίσει»; Ξηλώθηκαν χιλιάδες στρέμματα επιτραπέζιου ροδακίνου για να «παίξουν» στις πιθανότητες του συμπύρηνου, φυτεύοντας όποια ποικιλία συζητούσαν στο καφενείο! Και όλα αυτά για ένα προϊόν που η αποκλειστική διάθεση του, γίνεται στις βιομηχανίες. Και ερχόμαστε στις βιομηχανίες…Μεγάλη η ευθύνη των παραγωγών που καλλιεργούν χωρίς καμία μελέτη, αλλά και οι βιομηχανίες που αποκλειστικά απορροφούν τα συμπύρηνα, ποιες είναι οι ουσιαστικές παρεμβάσεις, πλην κάποιων ανακοινώσεων, και μάλιστα πολλές φορές κατόπιν εορτής; Μην περιμένουμε αυτό το δαιδαλώδες κράτος να μας δώσει λύση στα πάντα. Στην περιοχή μας υπάρχουν οι μεγαλύτερες βιομηχανίες μεταποίησης φρούτων και ένας κάμπος που καλλιεργείται από χιλιάδες αγρότες. Ας υπάρξει ένας προγραμματισμός με πρωτοβουλία και στήριξη των βιομηχανιών, λαμβάνοντας υπόψη τις επιμέρους ιδιαιτερότητες της κάθε περιοχής για να φυτεύονται κατάλληλες ποικιλίες στις απαιτούμενες εκτάσεις, υπολογίζοντας περίπου και την στρεμματική απόδοση. Με αυτόν τον τρόπο και την επίβλεψη των βιομηχανιών δεν θα υπάρχουν δικαιολογίες και από τις δύο πλευρές. Ο παραγωγός θα είναι υπεύθυνος μόνο για την ποιότητα και η βιομηχανία, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις, θα απορροφά το προϊόν χωρίς περιστροφές και πισωγυρίσματα. Δεν είναι δύσκολο, αλλά στοιχειωδώς πρέπει να οργανωθούμε!