Την Τετάρτη 15 Ιανουαρίου στις 19:00 διοργανώθηκε ημερίδα στη Βέροια με θέμα «Τις εξελίξεις στις θεραπείες που πραγματοποιούνται με τα βλαστοκύτταρα, καθώς τις προοπτικές που ανοίγονται στο μέλλον». Αναλύθηκαν οι πηγές λήψεις βλαστοκυττάρων, όπως το ομφαλοπλακουντιακό αίμα, ο πλακούντας και ο ιστός του ομφαλίου λώρου, τα νεογιλά δόντια, ο λιπώδης ιστός και ο μυελός των οστών.
Για τις εξελίξεις στις θεραπείες με τη χρήση των βλαστοκυττάρων μίλησαν στην επιστημονική ημερίδα ο Πρόεδρος της Τράπεζας Αρχέγονων Κυττάρων του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών Δρ. Γεώργιος Κολιάκος, Καθηγητής Βιοχημείας, η επιστημονική υπεύθυνος της Biohellenika, Δρ. Κοκκώνα Κουζή, καθηγήτρια Ιστολογίας – Εμβρυολογίας στην Ιατρική Σχολή του ΑΠΘ και ο Ορθοπαιδικός Χειρουργός Σπονδυλικής Στήλης, Δρ. Γεώργιος Ευγενιάδης, Διδάκτωρ του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου.
Η επιστημονική ενημέρωση και η τεκμηριωμένη απόφαση για τη φύλαξη των βλαστοκυττάρων της ομφαλοπλακουντιακής μονάδας θεωρείται επιβεβλημένη σε κάθε κοινωνία. Η σωστή οργάνωση των τραπεζών φύλαξης και η χορήγηση ποιοτικά ανώτερων μοσχευμάτων αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση επιτυχημένων εφαρμογών. Το ομφαλοπλακουντιακό αίμα σήμερα χρησιμοποιείται εκτός των αιματολογικών ασθενειών και στην Αναγεννητική Ιατρική.
Διεθνείς κλινικές μελέτες σήμερα χρησιμοποιούν τα βλαστοκύτταρα του ομφαλοπλακουντιακού αίματος στη θεραπεία της εγκεφαλικής παράλυσης, του αυτισμού, διατομών του νωτιαίου μυελού και εγκεφαλικών επεισοδίων. Η παρουσίαση ασθενών με βαριά εγκεφαλικά επεισόδια οι οποίοι είχαν πλήρη αποκατάσταση και επάνοδο στην εργασία τους και στη φυσιολογική ζωή ένα χρόνο μετά την ενδοεγκεφαλική χορήγηση βλαστοκυττάρων του ομφαλοπλακουντιακού αίματος ήταν εντυπωσιακή.
Επίσης, η γονιδιακή θεραπεία των βλαστοκυττάρων στις περιπτώσεις της μεσογειακής και δρεπανοκυτταρικής αναιμίας με σκοπό την επαναχορήγησή τους στους ασθενείς δίνει πολλές ελπίδες σε γονείς παιδιών με θαλασσαιμίες. Ήδη έχουν θεραπευτεί και έχουν σταματήσει τις μεταγγίσεις αίματος αρκετοί ασθενείς με κληρονομικές αιμοσφαιρινοπάθειες σε κέντρα της Αμερικής και της Ιαπωνίας, ηλικίας 16 ετών και άνω. Γίνονται προσπάθειες στη μελέτη αυτή να μετέχουν και παιδιά μικρότερης ηλικίας για να αποφεύγονται οι κίνδυνοι από τις μακροχρόνιες μεταγγίσεις. Η αντιμετώπιση της λευχαιμίας με γονιδιακή θεραπεία η οποία έχει αρχίσει να εφαρμόζεται στα λεμφοκύτταρα του ασθενούς και η κατάργηση της χημειοθεραπείας θα δώσει τη δυνατότητα της θεραπείας σε όλους τους ασθενείς ανεξαρτήτως ηλικίας, κάτι το οποίο σήμερα δεν γίνεται στους ηλικιωμένους ασθενείς.
Σήμερα, για τη θεραπεία της λευχαιμίας των ενηλίκων χρησιμοποιούνται συγχρόνως δύο δείγματα ιστοσυμβατών βλαστοκυττάρων του ομφαλοπλακουντιακού αίματος, με σκοπό να αυξηθεί ο αριθμός των βλαστοκυττάρων και να είναι επαρκής για το βάρος του ενήλικα ασθενούς. Για το λόγο αυτόν η μέθοδος της αποστράγγισης του πλακούντα που χρησιμοποιείται στη Biohellenika για την αύξηση της ποσότητας των βλαστοκυττάρων είναι ιδιαίτερα χρήσιμη.
Επίσης παρουσιάστηκαν αναλυτικά οι περιπτώσεις στις οποίες γίνονται αλλογενείς ή αυτόλογες μεταμοσχεύσεις και ποιες είναι οι ενδείξεις τους. Εστιάζοντας στην περίπτωση της λευχαιμίας, τα βλαστοκύτταρα μπορούν να χρησιμοποιηθούν από το ίδιο το παιδί και μόνο για μια συγκεκριμένη μορφή λευχαιμίας (την ΟΛΛ) μετά από εξετάσεις, οι οποίες πρέπει να γίνονται εφ όσον το παιδί αρρωστήσει στα πρώτα χρόνια της ζωής του. Σε μεγαλύτερες ηλικίες τα παιδιά χρησιμοποιούν τα βλαστοκύτταρά τους χωρίς την πραγματοποίηση των παραπάνω εξετάσεων. Σε αυτόλογη χρήση η χορήγηση μεγάλου αριθμού βλαστοκυττάρων είναι ωφέλιμη για τον ασθενή, γιατί έχει καλύτερο θεραπευτικό αποτέλεσμα και δεν υπάρχει ο φόβος της απόρριψης, δεδομένου ότι το παιδί χρησιμοποιεί τα δικά του βλαστοκύτταρα τα οποία είναι απόλυτα συμβατά με τον εαυτό του.
Η ημερίδα συνεχίστηκε με την ανάλυση των εφαρμογών των βλαστοκυττάρων του λιπώδους ιστού στην ορθοπεδική και συγκεκριμένα στην οστεοαρθρίτιδα του γόνατος, του ισχίου και του ώμου. Τονίστηκαν τα σημαντικά πλεονεκτήματα της χρήσης των βλαστοκυττάρων έναντι των κλασικών μεθόδων, το χαμηλό κόστος, η σύντομη νοσηλεία του ασθενούς, η ασφάλεια και ο περιορισμός των μετεγχειρητικών επιπλοκών. Σε ορισμένες περιπτώσεις η μέθοδος αυτή αρχικά αναστέλλει και τελικά καταργεί την ολική αρθροπλαστική.
Καταλήγοντας, στις εφαρμογές της αναγεννητικής ιατρικής η αυτόλογη χρήση βλαστοκυττάρων αποτελεί απόλυτη ένδειξη και προφυλάσσει τον ασθενή από το σύνδρομο της χρόνιας απόρριψης, το οποίο επιδεινώνει την λειτουργία των οργάνων.
