Χρονιάρες μέρες θα μου πείτε γράφεις γκρινιάρικα σημειώματα. Για υποψήφιους, δημάρχους, κακούς δράκους και μαγεμένα πριγγκιπόπουλα, που ήρθαν ή έρχονται για να τη σώσουν. Όχι την βασιλοπούλα, αυτή μάλλον κανέναν ξεμωραμένο μιζαδόρο γέρο, σαν τον Κάντα, ονειρεύεται για να τα αρπάξει χοντρά. Τουλάχιστον εμείς στα 90ς είχε τον Τζόρτζ Χάλαγκ τιμή και καμάρι μας, που βοηθούσε τον Ανδρέα να ξεχρεώσει το κολόσπιτο της Μιμής.
Στον χρυσοποίκιλτη δημοτική καρέκλα της Νάουσας αναφέρομαι. Πού όλοι αναθεματίζουν ότι έχει μόνο υποχρεώσεις και καμιά γλύκα, αλλά όλοι ονειρεύονται. Όλοι εναντίον όλων. Κατηγορίες όλων εναντίον όλων. Και στη μέση εσύ. Πού να τολμήσεις να γράψεις κάτι καλό για τον δείνα, τον τάδε, τον φούφουτο. Γιατί έτσι εσύ το κρίνεις σωστό. Αρχίζουν τα εμβατήρια. Τα πήρες, τα έδωσες, Και εσύ να έχεις όλα κι όλα 11 ευρώ στην μπάνκα.
“Τα πήρες ρε καθίκι”. Σου λέει το βύσμα που βολεύτηκε τόσα χρόνια, ελέω τοπικής εξουσίας, χωρίς ΑΣΕΠ και άλλες μαλακίες , ξύνοντας τα νύχια της, άντε να μην εκφραστώ χρονιάρα μέρα.
“Σου τα χωσαν κολόπαιδο”. Σου λέει ο άλλος, που έχει στεγνώσει το στόμα του από το κόλλημα δημοσιοϋπαλληλικών ενσήμων.
Όλοι εναντίον όλων. Και στη μέση ΕΣΥ. Και η Νάουσα ρε, στο ανάθεμα;
Κάποιοι μάλιστα πομπωδώς εξαγγέλλουν την δημοτική πραμάτεια των ινδαλμάτων τους, ξεχνώντας πρόσωπα, λόγια, καταστάσεις, λίγα μερικά χρόνια πριν. Αν η βλακεία ήταν εργόχειρο, τρανή προίκα θα διέθεταν.
Μ΄αυτά και με τα άλλα θα πορευτούμε λοιπόν. Όλοι εναντίον όλων. Και η Νάουσα στο ανάθεμα. Πού να στραφείς, πού να μιλήσεις για ανάπτυξη, για οράματα, για ιδέες.
Βαριά μας κρατά η αλυσίδα του δημοσιοϋπαλληλισμού, ανάκατη με όνειρα απατηλά μετρίων, μετριοτήτων.
Και η Νάουσα πού θα πάει ρε παιδιά; Στο ανάθεμα;
Ποσώς τους ενδιαφέρει. Όλοι εναντίον όλων.
“Τα ψαλτικά να βγαίνουν κι ο πεθαμένος στο ανάθεμα” λέγει μια παλιά παροιμία του ισναφιού των ψαλτάδων, που το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν οι παράδες και όχι η πορεία προς τον κάτω κόσμο του τεθνεώτος.
Τα ίδια και απαράλλαχτα ακούω στα σήμερα. Όλοι εναντίον όλων. Κατηγόριες, ανάκατες με πάθη, μίση από τα παλιά και τα πρόσφατα. Φίλοι παλιοί, ορκισμένοι εχθροί. Εχθροί παλιοί, ορκισμένοι εχθροί.
Συνωμοσιολογία, κουβέντες καφενείου, βερμπαλισμοί, βλακεία, εγώ. Και η Νάουσα ρε; Στο ανάθεμα;
Θόδωρος Ελευθεριάδης
