* Γραμματέας Ν.Ε
του «Κινήματος Αλλαγής»
Η απόφαση του επικεφαλής και των στελεχών από το
«Ποτάμι» για αποχώρηση από το «Κίνημα Αλλαγής» είναι ασφαλώς μια στενάχωρη
εξέλιξη αλλά και η ευκαιρία για μια δυναμική επανεκκίνηση των δυνάμεων που
συγκροτούν το «Κίνημα Αλλαγής».
Θα αποφύγω συνειδητά τον πειρασμό να σχολιάσω την
συγκεκριμένη απόφαση, όχι προφανώς γιατί δεν έχω γνώμη, αλλά γιατί αποτελεί
σταθερή πεποίθηση μου ότι η μεγάλη Προοδευτική – Δημοκρατική παράταξη αποτελεί
τη μοναδική κοίτη όπου μπορούν και πρέπει να συνευρεθούν εκείνες οι κοινωνικές
δυνάμεις που βρίσκονται απέναντι στον καταστροφικό εθνικολαικισμό και στις
συντηρητικές νεοφιλελεύθερες επιλογές. Άλλωστε στη σημερινή πολιτική
πραγματικότητα της Πατρίδας ελάχιστη αξία έχει η δίκη προθέσεων, από όπου και αν
προέρχεται, ως εργαλείο ερμηνείας συμπεριφορών.
Υπάρχει όμως η αδήριτη ανάγκη να «διαβαστεί» σωστά
και ολοκληρωμένα η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα, μετά από μια
βαθιά, πολύχρονη και συνεχιζόμενη, κατά βάση, κοινωνική κρίση προϊόν
λανθασμένων και εν πολλοίς καταστροφικών επιλογών του παρελθόντος. Μια κρίση
που μας «βολεύει» να την ορίζουμε μόνο ως οικονομική, γιατί έτσι στην ουσία
απαλλασσόμαστε των όποιων ευθυνών μας.
Ο βαθιά διχαστικός λόγος των σημερινών ευκαιριακών
εκφραστών του εθνικολαικισμού είναι προφανές ότι δεν οδηγεί πουθενά ωστόσο όμως
εκφράζει ένα μικρό ή και μεγαλύτερο τμήμα της κοινωνίας μας. Στην προσπάθεια
και στον αγώνα ανατροπής αυτής της πραγματικότητας θα πρέπει να στραφούν οι
δυνάμεις που εκπροσωπούν την πρόοδο, την εργασία και τη δημιουργικότητα.
Η βαθιά κοινωνική – και ασφαλώς οικονομική – κρίση
στη χώρα, όπως αυτή εκφράζεται τη τελευταία δεκαετία δημιούργησε αλλά και έφερε
στην επιφάνεια ένα σωρό υποπροϊόντα που αναδεικνύουν και το πραγματικό πρόβλημα
που έχει η κοινωνία μας. Φασίστες φιλοναζιστές, «ψεκασμένοι» και
εθνικολαικιστές, δημαγωγοί και ξεδιάντροπα ψεύτες είναι μερικοί από αυτούς που
βρήκαν το «εύκολο» ακροατήριο σε όσους ήταν ή θεώρησαν πως ήταν τα θύματα της
(οικονομικής) κρίσης. Βολικό και πολύ… ελληνικό, αφού είναι γνωστό ότι τα
θύματα ποτέ δεν έχουν ευθύνη.
Με σεμνότητα και απόλυτο σεβασμό στη διαφορετική
άποψη υποστηρίζω με ένταση ότι η μοναδική αισιόδοξη εξέλιξη της τελευταίας
δεκαετίας, σε πολιτικό επίπεδο, είναι η δημιουργία του Κινήματος Αλλαγής. Ενός
πολιτικού φορέα απαλλαγμένου από βαρίδια του παρελθόντος (που βρήκαν άλλωστε
στασίδι εκεί που πάντα ανήκαν), εκφραστή των δημιουργικών δυνάμεων της
κοινωνίας μας.
Είναι πολύ νωρίς για να αξιολογήσουμε ψύχραιμα και
σοβαρά αυτή την ιστορική εξέλιξη. Άλλωστε ακόμη τον θόρυβο στη χώρα τον
δημιουργούν οι άδειοι τενεκέδες, που ούτως ή άλλως παράγουν περισσότερο θόρυβο.
Όσοι όμως – και δεν είναι λίγοι – πίστεψαν και
συνεχίζουν να πιστεύουν ότι η Πατρίδα χρειάζεται μια ριζική αλλαγή σε
νοοτροπία, τρόπο σκέψης, νέες μεθόδους εργασίας και παραγωγής πύκνωσαν και
συνεχίζουν να πυκνώνουν τις δομές του νέου πολιτικού σχηματισμού.
Προχωράμε μπροστά λοιπόν με αισιοδοξία και
συναίσθηση των δυσκολιών του εγχειρήματος, όσο και των εμποδίων που θα βρούμε
στο δρόμο μας.
Ευχόμαστε καλή τύχη στους μέχρι πρότινος
συνοδοιπόρους μας και εκφράζουμε τη βεβαιότητα ότι αρκετά σύντομα θα βρεθούμε
και πάλι με αυτούς που πραγματικά πίστεψαν σε αυτή τη προσπάθεια. Για τους…
άλλους, ευτυχώς δεν θα μπορέσουμε.
Οφείλω, τέλος, να αναγνωρίσω δημοσίως ότι το.. «αποχωρών
Ποτάμι», σε τοπικό επίπεδο, συμμετείχε στο «Κίνημα Αλλαγής» με πρόσωπα σοβαρά,
αξιόλογα, με άποψη και γνώση. Οι προϋπάρχουσες φιλίες δυνάμωσαν, ενισχύθηκαν
και αποτελούν, σε κάθε περίπτωση, την εγγύηση για ένα αισιόδοξο μέλλον.
Καλώ όλα τα μέλη και τους φίλους του Κινήματος
Αλλαγής να συνεχίσουμε όλοι μαζί την προσπάθεια ενδυνάμωσης του πολιτικού
φορέα, η δημιουργία του οποίου έδωσε ελπίδες σε εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες
μας.
