Η ξεχασμένη «πολυτέλεια» των διπλοπληρωμών στις πανελλήνιες εξετάσεις

  Οι πανελλήνιες εξετάσεις πλησιάζουν προς το τέλος τους, αφού απομένουν  τα ειδικά μαθήματα για να ολοκληρωθεί η μεγαλύτερη εκπαιδευτική δοκιμασία της χρονιάς. Μια δοκιμασία που επάνω της «κρέμονται» κόπος, αγωνία, διάβασμα, αλλά και χρήματα που έχουν επενδύσει οι γονείς για την καλύτερη δυνατή προετοιμασία των παιδιών. Όμως  τι γίνεται με τα χρήματα που ξοδεύει το κράτος για αυτές τις εξετάσεις; Σίγουρα είναι μια δαπανηρή διαδικασία, αφού εκτός της υλικοτεχνικής υποδομής, αποζημιώνονται με επιπλέον χρήματα επιτηρητές, βαθμολογητές, επιτροπές εξεταστικών κέντρων και ένας ολόκληρος μηχανισμός στο υπουργείο Παιδείας. Αναφορικά με εργασία που γίνεται υπερωριακά ή εκτός ημερών και ωρών εργασίας πολύ σωστά και δίκαια αποζημιώνονται. Τι γίνεται όμως με τον επιτηρητή που το πρωί αντί να πάει στο σχολείο του ως οφείλει πάει στο εξεταστικό κέντρο για επιτήρηση; Τα παλιά συνδικαλιστικά κεκτημένα έχουν εξασφαλίσει μια μικρή ομολογουμένως αποζημίωση(περίπου 10 ευρώ ημερησίως) που σίγουρα μόνο εκθέτει τους εκπαιδευτικούς. Η πλειοψηφία μάλιστα δεν επιθυμεί να συμμετάσχει στην διαδικασία των πανελληνίων, ενώ υπάρχουν γκρίνιες στους κόλπους των εκπαιδευτικών ότι «τρώνε χώσιμο» κάθε χρόνο οι ίδιοι και οι ίδιοι! Το υπουργείο θα έπρεπε να προσαρμοστεί στην υπάρχουσα οικονομική κατάσταση και να προβλέψει αποζημίωση μόνο για τις περιπτώσεις που εργάζονται εκτός ωραρίου. Γιατί το μηδαμινό αυτό ποσό συνολικά ανά την Ελλάδα για όλους τους καθηγητές «κάνει λογαριασμό» που θα μπορούσε να διατεθεί για άλλες ανάγκες.  Είναι από τα πράγματα που έμειναν ξεχασμένα από τις παλιές καλές εποχές και κάποιος πρέπει να τα επαναφέρει στο σήμερα