Μια συμφωνία μα τί συμφωνία! Ψάχνει ακόμη ο κόσμος να βρει από πού πηγάζει ο ενθουσιασμός και η θριαμβολογία της κυβέρνησης για τα «βαφτίσια» των Σκοπιανών.
Κι αυτό για να μετριαστεί σε έναν βαθμό η πίκρα και η απογοήτευση που νιώθουν για την εκχώρηση στους γείτονες του ονόματος «Μακεδόνας». Και μην αυταπατάσθε με τον «φερετζέ» Βόρεια Μακεδονία, γιατί ούτε τα προσχήματα στην τελετή της υπογραφής της συμφωνίας δεν κράτησαν. Μακεδονία σκέτο.
Άκουσε κανείς τον όρο Βόρεια Μακεδονία;
Όχι ότι έτσι θα υπήρχε καμία διαφορά, αλλά για να βλέπουμε με το καλημέρα τις προθέσεις τους. Και τι μέλλει γενέσθαι; Οι πρώτοι τριγμοί στον χώρο του κυβερνητικού εταίρου ήρθαν με την αποχώρηση του βουλευτή Δ. Καμμένου και της ημαθιώτισσας εκπροσώπου τύπου Μανταλένας Παπαδοπούλου.
Οι καταγγελίες, του πλέον ανεξάρτητου βουλευτή «καίνε», αφού μιλά για ανταλλάγματα κάτω από το τραπέζι που αφορούν χρέος, ΕΝΦΙΑ και εκθέτουν την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Οι διαδηλώσεις σε Σύνταγμα και Πισοδέρι «πνίγηκαν» από αριστερά δακρυγόνα και υποβαθμίστηκαν σε μικρής έκτασης αντιδράσεις φασιστών, που ούτε καν «παίχτηκαν» από τα κανάλια.
Έχει βαλθεί επομένως η αριστερή κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα να κάνει το «δικό» της, πεισματικά, χωρίς να δίνει σημασία ούτε στις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις, αλλά κυρίως στον ελληνικό λαό. Ξέρουν καλύτερα από όλους το καλό της χώρας και το επιβάλλουν με το έτσι θέλω. Έτσι δημοκρατικά ενεργεί η πρώτη φορά αριστερά;
