Ένα «σταυρόλεξο» για δύσκολους λύτες είναι η υπόθεση των κακών δανείων που παρέμειναν στην Αγροτική υπό εκκαθάριση. Μια ιστορία που ουσιαστικά μένει «παγωμένη» από το καλοκαίρι του 2012 που έπεσαν οι τίτλοι τέλους για το ιστορικό πιστωτικό ίδρυμα, αφού ο εκκαθαριστής και οι λιγοστοί υπάλληλοι που εκλήθησαν να αντιμετωπίσουν τον τεράστιο όγκο των κόκκινων δανείων που παρέμειναν στο «κακό» κομμάτι δεν είναι δυνατό να τα διαχειριστούν.
Η ανάγκη για νομοθετική παρέμβαση και συνολική ρύθμιση ακουγόταν από την πρώτη στιγμή, αλλά έπρεπε να περάσουν πέντε χρόνια για να προχωρήσει. Η ευνοϊκή ρύθμιση αφορά αγροτικά δάνεια φυσικών προσώπων, γεγονός που δημιουργεί ανακούφιση στους δικαιούχους, αλλά και γκρίνια σε νομικά πρόσωπα ή επαγγελματίες που «παλεύουν» να επιβιώσουν και να ανταπεξέλθουν στις δανειακές τους υποχρεώσεις.
Δυστυχώς τα όποια ευνοϊκά μέτρα ή ρυθμίσεις από τις τράπεζες έρχονται όταν δεν υπάρχει άλλη λύση και τα πράγματα είναι στο «αμήν» και μάλιστα τις περισσότερες φορές χωρίς ιδιαίτερη αποτελεσματικότητα. Η εξαγγελία του αρμόδιου υπουργού Αποστόλου για την ρύθμιση των κόκκινων αγροτικών δανείων της «κακής» Αγροτικής, πρέπει κατ’ αναλογία να σημάνει την ευνοϊκή ρύθμιση και των υπολοίπων δανείων, προκειμένου και οι τράπεζες να αυξήσουν την ρευστότητά τους και οι δανειζόμενοι να αναπνεύσουν και να αντιμετωπίσουν την κατάσταση.
