Περίπου 50.000 πρόσφυγες, πολλοί εκ των οποίων ασυνόδευτα ανήλικα, έχουν «αποκλειστεί» στην Ελλάδα λόγω της πολιτικής των κλειστών συνόρων στη χώρα. Η Ελλάδα αποτελεί εδώ και χρόνια πύλη εισόδου για πρόσφυγες και μετανάστες, πολλοί εκ των οποίων είναι παιδιά και νέοι. Η χώρα μας βλέπει να έρχονται συνέχεια άνθρωποι στο εσωτερικό της, χωρίς ωστόσο να μπορεί να μοιραστεί την ευθύνη με άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Οι οποίες όχι μόνο δεν βοηθούν, αλλά προσπαθούν να αποτρέψουν πρόσφυγες από την κατάθεση αιτημάτων ασύλου στα εδάφη τους.
Παρά την πρόσφατη καταγεγραμμένη μείωσή της, η ανεργία στην Ελλάδα παραμένει σε πολύ υψηλά επίπεδα και στους νέους αγγίζει το 40%. Με τη χώρα να δυσκολεύεται να προσφέρει δουλειά στον δικό της πληθυσμό, εύκολα φαντάζεται κανείς πόσο δύσκολο είναι για τους μετανάστες να βρουν νόμιμες δουλειές. Γεγονός που μόνο στην παρανομία θα τους οδηγήσει.
Σ’ αυτό το δυσμενές πλαίσιο, η χώρα μας προσπαθεί να ορθοποδήσει και να κλείσει την ψαλίδα με τους εταίρους της Ε.Ε., αυτούς με τα λιγότερα οικονομικά προβλήματα αλλά και με τις μικρότερες ροές προσφύγων και μεταναστών. Οι κάκιστες πολιτικές τόσων χρόνων κατάντησαν τη χώρα μας τον τελευταίο τροχό της αμάξης. Με τους πολιτικούς της χώρας να συνεχίζουν να προκαλούν με τη στάση τους (τελευταίο κρούσμα το ζεύγος Αντωνοπούλου-Παπαδημητρίου), ωσάν να μην έχουν αντιληφθεί την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ο λαός. Το μαύρο και δαγκωτό είναι μια εξόφθαλμη και εύκολη επιλογή. Το δύσκολο είναι να βρούμε τη λύση.
