Του Ιωάννη Ιασ. Βελέντζα
Διπλ. Ηλεκτρολόγου Μηχανικού
Φίλοι μου, καλή σας ημέρα,
ώρες πριν ξεκινήσω το σημερινό περίπατο, είχα την ευτυχία, να συνομιλώ με το μεγάλο Βελεντζάκι, για πανεπιστήμια στο εξωτερικό και από τη σχετική αλληλογραφία, να παρατηρώ τον τρόπο «δράσης», στον άλλο κόσμο, (όχι στον Άδη!).
Το μυστικό της επιτυχίας τους, είναι τέσσερις λεξούλες: «αρκεί η κοινή λογική».
Και ενώ με το τέλος της συζήτησης, είχα μία ευφορία (όχι εφορία και πρόστιμα!), ότι κάποια στιγμή και η πατρίδα μου, θα βαδίσει τον δρόμο της λογικής, ξαφνικά μιζέρια, κατάθλιψη και οργή και μία απλή διαπίστωση, ότι η διοίκηση της χώρας ασκείται από διάφορους τύπους, που εάν εξαιρέσεις το γλυκύτατο σακίδιο στον ώμο, είναι, απλά επικίνδυνοι!
Αρχικά διάβασα, τη δήλωση του στρατηγικού συμβούλου Κουτσονίκα, ο οποίος αναφερόμενος στην αξιωματική αντιπολίτευση, τη συναίνεση της οποίας ζητάνε, τη χαρακτήρισε μαφία, ψεύτες, καταχραστές, εκβιαστές, διαπλεκόμενοι και υποδύονται ως υποκριτές τους χριστιανούς πολιτικούς που μπαίνουν στην ‘Σαρακοστή’… με πίστη να κοροϊδεύουν τον κόσμο και να εισπράττουν τις μίζες τους, όπως έκαναν τόσα χρόνια.
Ξεχνά βέβαια ο μέγιστος των συμβούλων, και υποψήφιος σωτήρας του Έθνους, την επίσκεψη του πρωθυπουργού μας, στο Άγιο Όρος, ως «καλός χριστιανός».
Δεν έγινε Σαρακοστή, για αυτό δεν είχε ίχνος υποκρισίας!
Και ενώ απέφυγα το πρώτο εγκεφαλικό, ξαφνικά από την κουρτίνα τρία, πετάχτηκε ως σατανικό ζόνγκ, το έστειλε μάλλον η κυρά Τασία, η δήλωση-ανακοίνωση του πρωθυπουργικού γραφείου, ένα άρθρο εποχής εμφυλίου και μεγαλειώδες κείμενο υποκρισίας.
Και για να μιλήσω με την κυβερνητική γλώσσα, πρόκειται για την μεγαλύτερη ανακοίνωση υποκρισίας, της μεταπολίτευσης!
Μεταξύ άλλων:»… έφτανε η απόφαση μιας επιτροπής ασφαλείας, στην οποία συμμετείχαν ο κύριος νομάρχης, ο κύριος αστυνόμος, και ο κύριος εισαγγελέας, και άντε να καθαρίσει ο κατηγορούμενος με τη Γυάρο, τον Άι Στράτη, ή τη Μακρόνησο. Τούτων δοθέντων μπορείς να πεις ότι είμαστε η παράταξη των κατηγορουμένων. Άλλοι έλειωναν παντελόνια στο Χάρβαρντ, κι εμείς τα λειώναμε σε εδώλια δικαστηρίων, …Ελάτε τώρα στη θέση των άλλων. Των απέναντι. Των νομιμοφρόνων. Της ελίτ που ανέδειξε αστυνόμους, ασφαλίτες, εισαγγελείς, υπουργούς, πρωθυπουργούς, στυλοβάτες του καθεστώτος, απηνείς διώκτες κάθε ανατρεπτικού στοιχείου –κόκκινου, ροζ, ακόμα και κίτρινου. Της ελίτ που μας μπαγλάρωνε, μας δίκαζε, μας καταδίκαζε, μας επιφύλασσε κάθε είδους αστυνομικές και δικαστικές περιποιήσεις, …».
Και βέβαια πριν από αυτή την ανακοίνωση, υπήρξε άλλη δήλωση, μεγαλείο δημοκρατίας και όχι φασισμού!
« … να πάνε να αποδείξουν ότι είναι αθώοι»!
Λοιπόν κύριοι για να τελειώνουμε, μία και καλή.
Μιλήστε ανοιχτά. Τι θέλετε.
Να πάμε σε νέο εμφύλιο, να νικήσετε και να πούμε ότι το σκορ έγινε ένα-ένα, ισοπαλία!
Αρκετά πια με τη βλακεία, με την ηλιθιότητα, με την παράνοια, με την …
Και αφού θέλετε, να μιλήσουμε με τους δικούς σας όρους, ας το πράξουμε.
Τη σχέση μπορεί να έχει η αριστερά από τα λίντλ, η αριστερά της υποτέλειας, η αριστερά της κονόμας, η αριστερά της δεξιάς τσέπης, η αριστερά των μεγαλοκαταθετών, των παχουλών (σαν και εμένα!) μισθών, η αριστερά των κυβερνητικών απολαβών, η αριστερά του κομματικού στρατού, τι σχέση μπορεί να έχετε εσείς, με αυτούς που στηθήκανε στα συρματοπλέγματα.
Τη σχέση μπορεί να έχουν οι εξαργυρωτές της αριστεροσύνης, με αυτούς που βασανιστήκανε, που φυλακιστήκανε, που εκτελεστήκανε.
Είναι δυνατόν αχρείοι, να ισοπεδώνετε τους αγώνες απλών ανθρώπων, με το κόμμα του ΝεοΠασόκ.
Δηλαδή, αθεόφοβοι, επειδή κάποιος κύριος, φορά κόκκινο μαντηλάκι στο πέτο, έγινε Μπελογιάννης, Ηλιού, Ανδρέας Λεντάκης, …;
Τι σχέση μπορεί να έχετε εσείς, με αυτούς που εξοντώθηκαν για μία ιδέα, για ένα πιστεύω.
Ποια είναι η δική σας συνέπεια, με αυτά που είπατε. Το τρίτο μνημόνιο μήπως!
Και δεν μου λέτε, ποια είναι η δική σας ανάληψη ευθύνης, η διχόνοια που πάτε να επαναφέρετε στο λαό, μήπως και καταφέρετε και μείνετε στις χρυσές καρέκλες σας!
Όσο για το Χάρβαρντ και τα λοιπά, «ψάξτε» στους δικούς σας με τα αμερικάνικα κολλέγια και τα ιδιωτικά σχολεία.
Και επειδή επιθυμείτε να γυρίσουμε πίσω, κανένα πρόβλημα, αλλά θα πάμε αρκετά πίσω.
Λοιπόν μία φορά και ένα καιρό, στη φίλη χώρα τη Γαλλία, ένας τρανταπεντάρης, μέτριος δικηγόρος, με μη ισχυρή παρουσία στην έναρξη της επανάστασης, ο Ροβεσπιέρος, κατάφερε να ελέγξει απόλυτα την κυβέρνηση της επανάστασης και για να «επαναφέρει» τη δημοκρατία, αποφάσισε την κατάργηση των υπουργών και την αντικατάστασή τους από εκτελεστικές επιτροπές και την Επιτροπή Κοινής Σωτηρίας (και τότε για σωτηρία μιλούσανε!).
Αυτή η επιτροπή για να επιβάλλει την σωτηρία, αποφάσισε και εφήρμοσε την πολιτική του «Μεγάλου Τρόμου», με τον νόμο «περί υπόπτων».
Αυτός ο νόμος καταργούσε κάθε ανακριτική διαδικασία και αφαιρούσε από τον κατηγορούμενο τη συνδρομή δικηγόρου. Το «δικαστήριο» είχε την επιλογή: ή αθώωση ή θάνατος.
Με λίγα λόγια κατηγορούσανε όποιον θέλανε, ως εχθρό της επανάστασης και τον στέλνανε στην γκιλοτίνα!
Και επειδή η Δύση πέρασε από τέτοιες καταστάσεις, καθιερώθηκε η αρχή: «αθώος μέχρι αποδείξεως του εναντίου»!
Εσείς δηλαδή, θα αποδείξετε ότι είναι ένοχοι και όχι αυτοί ότι είναι αθώοι.
Ένοχος κύριοι, και όχι ανέλαβα ή δεν ανέλαβα την πολιτική ευθύνη.
Και αφού Αλέξη, ανέφερες στη Βουλή για το σκάνδαλο Βατοπεδίου, να σου θυμίσω, ότι η υπόθεση έκλεισε, δεν υπήρξε κανένας ένοχος, οπότε σκάνδαλο δεν υπήρξε και στα πλαίσια της πολιτικής ηθικής θα έπρεπε να ζητήσεις συγνώμη, διότι πάλι εσύ ήσουν που μιλούσες στο Ελληνικό κοινοβούλιο για το μεγαλύτερο σκάνδαλο της μεταπολίτευσης, κουνούσες το δάκτυλο και αναφερόσουν και σε ονόματα.
Αλέξη, αλήθεια με το Σκοπιανό τι γίνετε, τι χαμπάρια, πότε θα ενημερώσεις, το λαό που λατρεύεις!
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΠΑΤΡΙΔΑ
