Γράφει η Ευδοξία Δαβόρα
μουσικοπαιδαγωγός- μουσικοθεραπεύτρια
Τον Ιανουάριο του 2016, η Dr. Dennie Palmer Wolf, κατέθεσε στο Carnegie Hall μια νέα έρευνα με τίτλο «Γιατί η μουσική μετράει». Στην εισαγωγή της αναφέρει: “Από το Carnegie Hall, έως το πιο μικρό χωριό της Αϊτής, ο κόσμος ανακαλύπτει όσο σημαντικό είναι να επενδύει κανείς στα μικρά παιδιά και την οικογένεια. Όσο περισσότερο μαθαίνουμε, τόσο πιο σαφές γίνεται ότι η ζωντανή μουσική μπορεί να διαδραματίσει από την πρώτη στιγμή ισχυρό ρόλο στην ανάπτυξη τους”.
Η έρευνα της Dr. Wolf, αναλύει τους βασικούς λόγους για τους οποίους η πρώιμη και συχνή μουσική εκπαίδευση συμβάλλει σε καθοριστικό βαθμό, στις καθημερινές αλληλεπιδράσεις, στην υγιή ανάπτυξη και σε ένα επιτυχημένο μέλλον της νέας γενιάς. Εξασφαλίζει την ευημερία τους, την ψυχική και σωματική τους υγεία, τα επίπεδα αλφαβητισμού, την απασχολησιμότητα, επιδρά στις σχολικές επιδόσεις, όπως μπορεί να βελτιώσει ακόμα και τις ανθρώπινες σχέσεις. Όσο περισσότερο μαθαίνουμε, τόσο πιο σαφές γίνεται, ότι ιδιαίτερα η ζωντανή μουσική, μπορεί να διαδραματίσει από την πρώτη στιγμή της ύπαρξης μας, ισχυρό ρόλο στην ανάπτυξη μας. Μελέτες έχουν διαπιστώσει πως τα βρέφη που μετράνε μόλις μια μέρα ζωής, αναπνέουν διαφορετικά ανάλογα με το αν ακούνε Μότσαρτ ή Στραβίνσκι. Η μουσική καταπραΰνει τον πόνο στα πρόωρα μωρά και τα καθιστά ικανά να ακούσουν ένα νανούρισμα με ηρεμία, σε διπλάσια διάρκεια από το αν δεχόταν το άκουσμα άλλων παιδικών φωνών, πόσο μάλλον των ενηλίκων.
Η πρώιμη παιδική ηλικία (από τη γέννηση έως την ηλικία των πέντε ετών) είναι μια αξιοσημείωτη περίοδος στην ανθρώπινη ανάπτυξη. Σε ένα έτος, ο εγκέφαλος ενός μωρού έχει 70% του μεγέθους των ενηλίκων. Σε τρία χρόνια, έχει φτάσει το 85% και έχουν ήδη ολοκληρωθεί όλες οι συνδέσεις που του παρέχουν ανθρώπινη σκέψη και επικοινωνία. Η ζωντανή μουσική και η ανθρώπινη αλληλεπίδραση που την συνοδεύει, είναι μια από τις πιο έντονες, πολυαισθητηριακές και σωματικά ενέχουσες δραστηριότητες στις οποίες μπορούν να συμμετάσχουν μαζί μικρά παιδιά και οι φροντιστές τους. Παράγοντας μουσική μέσα σε ομάδες, ειδικά αν περιλαμβάνει χτύπους, παλαμάκια, αναπήδηση και χορό, μπορεί να υπάρξει αλματώδεις βελτίωση στην ψυχοσυναισθηματική τους ανάπτυξη . Ακόμη και τα πιο απλά παιχνίδια, τα τραγούδια αλλά και τα παιχνίδια βηματισμών, βοηθούν στο συντονισμό του αιθουσαίου συστήματος. Εάν μεγαλώνοντας τα παιδιά, παίζουν ένα οποιοδήποτε μουσικό όργανο, αυτά τα είδη ανάπτυξης συνεχίζονται, δημιουργώντας σημαντικές νευρωνικές συνδέσεις σε πολλές περιοχές του εγκεφάλου, που απαιτούνται για την πραγματοποίηση των πολύπλοκων ενεργειών και των αλληλεπιδράσεων που οι άνθρωποι χρειάζονται για να ευδοκιμήσουν.
Αυτά τα πρώτα χρόνια είναι το ίδιο σημαντικά γιατί τα παιδιά μαθαίνουν πώς να εκφράζουν και να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους. Να υπολογίζουν ή να διαβάζουν τις εκφράσεις και τα συναισθήματα των ανθρώπων με τους οποίους συναναστρέφονται, και να κατανοήσουν πως ενεργούν οι γύρω τους. Μέσα από τη μουσική, τα παιδιά μπορούν να εφεύρουν παιχνίδια, τραγούδια και ιστορίες που τους βοηθούν να αξιοποιήσουν τον ψυχικό τους κόσμο. Οι ερευνητές που παρακολούθησαν μαθήματα μουσικής και κινητικότητας, έχουν τεκμηριώσει ότι η συμμετοχή σε καλλιτεχνικές δραστηριότητες συσχετίζεται με το θετικό συναίσθημα στα παιδιά προσχολικής ηλικίας και διευκολύνει την ικανότητά τους να ρυθμίζουν και να ελέγχουν τις αντιδράσεις τους σε κάθε περίσταση.
Οι άνθρωποι είναι “σχεδιασμένοι” με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι ευαίσθητοι σε ηχητικά μοτίβα και αυτή η ίδια ευαισθησία είναι που επιτρέπει στη μουσική, να προάγει την επικοινωνία και την ανάπτυξή τους σε όλο το κοινωνικό δίκτυο.
