Της Χρύσας Μπέκα, Ψυχολόγου – ψυχοθεραπεύτριας
«Ένας Μεξικανός με το σομπρέρο του είναι αραχτός σε μία όμορφη παραλία και ψαρεύει με το καλάμι και την πετονιά του. Ένας Αμερικανός τουρίστας, επιχειρηματίας, τον πλησιάζει με διάθεση να τον συμβουλεύσει και γίνεται μεταξύ τους ο εξής διάλογος:
Αμερικανός: Πόσα ψάρια βγάζεις κάθε μέρα;
Μεξικανός: Όσα χρειάζομαι για να τρώω!
Αμερικανός: Γιατί δεν ρίχνεις ταυτόχρονα περισσότερες πετονιές να πιάνεις περισσότερα;
Μεξικανός: Και τι να τα κάνω;
Αμερικανός: Θα τα πουλάς, θα μαζέψεις χρήματα, θα αγοράσεις βάρκα και δίχτυα, θα πιάνεις και θα πουλάς περισσότερα ψάρια και θα βγάζεις ακόμη περισσότερα χρήματα.
Μεξικανός: Και μετά;
Αμερικανός: Μετά θα αγοράσεις ένα καΐκι και θα αυξήσεις πολύ τα χρήματα που θα βγάζεις.
Μεξικανός: Και μετά;
Αμερικανός: Μετά θ’ αγοράσεις περισσότερα καΐκια, θα κάνεις μεγάλο στόλο και θα γίνεις πλούσιος.
Μεξικανός: Και μετά;
Αμερικανός: Μετά θα δουλεύουν άλλοι για σένα και εσύ θα κάθεσαι και θα απολαμβάνεις.
Μεξικανός: Γιατί; Τώρα τι κάνω;»!
Δημήτρης Μπουραντάς
«Επί σκηνής, χωρίς πρόβα»
Το νόημα της ζωής είναι μια καθαρά υποκειμενική έννοια που συνειδητά ή ασυνείδητα απασχολεί τον καθένα μας. Η αναζήτηση νοήματος είναι η πρωταρχική κινητήρια δύναμη, εκείνη που ωθεί στην επιδίωξη πολλών και διαφορετικών στόχων που θα μπορούσαν να δώσουν την αίσθηση της πληρότητας και της ικανοποίησης από τη ζωή. Η έννοια του νοήματος επιδέχεται πολλές ερμηνείες. Οι άνθρωποι, λανθασμένα, αγωνίζονται για να πετύχουν επαγγελματικά, να συσσωρεύσουν ολοένα και περισσότερο πλούτο, να κερδίσουν κοινωνική αναγνώριση και αποδοχή, να ζήσουν τον απόλυτο έρωτα, ή να εξασφαλίσουν τα «απαραίτητα», όχι μόνο για την επιβίωσή τους, αλλά και για την ευημερία της επόμενης γενιάς.
Ωστόσο, πολλοί είναι εκείνοι που παραδέχονται ότι βιώνουν μια αίσθηση κενότητας και ματαιότητας, όταν τελικά κατάφεραν με μόχθο να εκπληρώσουν τους στόχους τους. Και αυτό συμβαίνει, επειδή έχουν διαστρεβλωμένη αντίληψη για την κατάκτηση του νοήματος. Ο αδιάκοπος αγώνας για υλικά αγαθά γίνεται εθιστικός. Μαθαίνουμε να ζούμε για να αποκτούμε πράγματα, τα οποία θεωρούνται «απαραίτητα», για να ικανοποιήσουμε επίπλαστες ανάγκες που η ίδια η υπερκαταναλωτική τάση δημιουργεί. Η απληστία της φύσης μας παράγει συνεχώς καινούργια «θέλω», που γεννιούνται σε γοργούς ρυθμούς και σε βαθμό που δε μένει χρόνος να απολαύσεις εκείνο που κέρδισες, γιατί ακολουθεί αμέσως η ανάγκη για το επόμενο απόκτημα. Έτσι δημιουργείται η αίσθηση του κενού, που τρέφεται από την αίσθηση της έλλειψης.
Η ζωή, όμως, δεν περιμένει, ούτε βιώνεται στον μέλλοντα. Η ζωή είναι η κάθε στιγμή που ζούμε στο εδώ και τώρα. Μόνο σε αυτό τον χρόνο έχουμε πρόσβαση, στον ενεστώτα, και επομένως, μόνο στο Σήμερα μπορούμε να ανακαλύψουμε το νόημα που κρύβεται πίσω από τις μικρές και τις μεγάλες στιγμές της καθημερινότητας.
Το νόημα της ζωής εκπληρώνεται κάθε φορά που πετυχαίνουμε εκείνους τους στόχους που προσφέρουν εσωτερική γαλήνη και ικανοποίηση. Κάθε φορά που αφουγκραζόμαστε ουσιαστικά τις δυναμικές της παρούσας στιγμής και είμαστε συντονισμένοι, αυθεντικά, και αυθεντικοί, συντονισμένα, στην τρέχουσα εμπειρία. Κάθε στιγμή που δράττουμε την ευκαιρία να πραγματώσουμε τις δυνατότητές μας και να δικαιώσουμε τον προορισμό μας. Κάθε στιγμή που απολαμβάνουμε τον αέρα που αναπνέουμε, την ομορφιά των σχέσεων και την αναζωογονητική επίδραση της φύσης. Το νόημα της ζωής είναι το κίνητρο κάθε δημιουργικής πράξης και η αφορμή για να μη σταματάμε να κάνουμε τα όνειρά μας πραγματικότητα. Το μόνο που χρειάζεται είναι αναγνωρίσουμε ότι έχουμε στα χέρια μας την ευθύνη να δώσουμε πνοή και ποιότητα στη ζωή μας.
