*Της Χρύσας Μπέκα, Ψυχολόγου – ψυχοθεραπεύτριας
«Μια καθηγήτρια έκανε μια βόλτα γύρω από την αίθουσα την ώρα που παρέδιδε μια διάλεξη για τη διαχείριση άγχους σε ένα ακροατήριο. Όταν λοιπόν, έπιασε ένα ποτήρι και το σήκωσε ψηλά, όλοι περίμεναν ότι θα έκανε τη γνωστή ερώτηση: «Είναι μισοάδειο ή μισογεμάτο;». Αντ’ αυτού, χαμογελώντας, ρώτησε: «Πόσο βαρύ είναι αυτό το ποτήρι με το νερό»;
Οι απαντήσεις που ακούστηκαν κυμάνθηκαν από 250 μέχρι 600 γραμμάρια.
Η καθηγήτρια απάντησε:
«Το απόλυτο βάρος δεν έχει σημασία. Εξαρτάται από το πόση ώρα κρατάω το ποτήρι. Αν το κρατήσω για ένα λεπτό, δεν υπάρχει πρόβλημα. Αν το κρατήσω για μια ώρα, θα αρχίσει να πονάει το χέρι μου. Αν το κρατήσω για μια μέρα, το χέρι μου θα μουδιάσει και θα παραλύσει. Σε κάθε περίπτωση, το βάρος του ποτηριού δεν αλλάζει, αλλά όσο περισσότερη ώρα το κρατάω τόσο βαρύτερο γίνεται».
Και συνέχισε:
«Το στρες, οι ανησυχίες και τα προβλήματα της ζωής είναι σαν αυτό το ποτήρι με το νερό. Αν τα σκεφτείτε τα για λίγο, δεν πειράζει. Αν τα σκέφτεστε για λίγο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, θα αρχίσουν να σας πληγώνουν. Και αν τα έχετε στο μυαλό σας όλη την ημέρα, στο τέλος θα παραλύσετε και θα νιώθετε ανίκανοι να κάνετε οτιδήποτε.
Είναι σημαντικό να θυμάστε να αποβάλλετε το στρες. Όσο νωρίτερα μπορείτε, απαλλαγείτε από τα φορτία που σας βαραίνουν. Μην κουβαλάτε τα προβλήματα μαζί σας μέχρι το βράδυ.
Και θυμηθείτε να κατεβάσετε κάτω το ποτήρι»!
Jimmy Harmon
«The art of holding in therapy»
Η ιστορία περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο το στρες επιδρά στον οργανισμό και καταδεικνύει τη σχέση που έχει η ψυχή με το σώμα. Ο άνθρωπος είναι μια ψυχοσωματική ολότητα, ένα σύνθετο σύμπλεγμα στοιχείων που συνδέονται αμφίδρομα. Το στρες και κατ’ επέκταση όλες οι συναισθηματικές συγκρούσεις επιδρούν στη φυσική λειτουργία του σώματος σε τέτοιο βαθμό, ώστε μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο τη συνολική οργανική υγεία. Ισχυρά συναισθήματα, όπως θυμός, φόβος, θλίψη, άγχος, ενοχή που δεν εκφράζονται ικανοποιητικά, δημιουργούν εσωτερική ένταση η οποία αναγκαστικά βρίσκει εκτόνωση μέσα από τη δημιουργία των σωματικών συμπτωμάτων.
Φυσικά, κάθε αρνητικό συναίσθημα δε θα δημιουργήσει απαραίτητα μια σωματική αλλοίωση. Όπως αναφέρεται και στην ιστορία, ο χρόνος που επιλέγω να κρατώ το βάρος του συναισθήματος μέσα που και η κυρίαρχη τάση μου να κουβαλώ καταπιεσμένες επιθυμίες και συναισθήματα, χωρίς να τους δίνω φωνή, είναι οι παράγοντες που, όταν λειτουργούν συνδυαστικά, μετατρέπονται σε καζάνια έντασης τα οποία προκαλούν ή επιδεινώνουν τις σωματικές δυσλειτουργίες. Το σημείο του σώματος που νοσεί συνήθως προσδιορίζεται από τη φύση του συναισθήματος που καταπνίγεται, αλλά και από την οργανική προδιάθεση που καθιστά εκείνο το τμήμα του σώματος περισσότερο ευάλωτο.
Η πρόληψη της σωματοποίησης των απωθημένων συναισθημάτων και των κρυμμένων επιθυμιών είναι αποκλειστική ευθύνη καθενός από εμάς. Το σώμα καθρεφτίζει τις ψυχικές συγκρούσεις οι οποίες, όταν εκφράζονται στο σωστό χρόνο, για το σωστό λόγο και με τον σωστό τρόπο, αποδυναμώνονται και παύουν να μεταμφιέζονται σε σωματικά συμπτώματα. Σύμμαχος στην προσπάθεια για την διατήρηση της καλής υγείας είναι ο επαναπροσδιορισμός του τρόπου με τον οποίο κάποιος επιλέγει να διαπραγματευτεί τις δυσκολίες της καθημερινότητας. Η ειλικρινής επικοινωνία με τους γύρω και η αυθεντική έκφραση των προσωπικών αναγκών, χωρίς να παραβιάζονται οι ανάγκες και τα όρια των άλλων είναι η βασικοί άξονες που στηρίζουν την απόπειρα έκφρασης του ψυχικού οργάνου. Επιπλέον, η εκτίμηση για τον εαυτό, η θετική θεώρηση της πραγματικότητας και η αισιοδοξία για το μέλλον διασφαλίζουν ακόμη περισσότερο την διατήρηση της ψυχικής και σωματικής ισορροπίας.
