Του Ιωάννη Ιασ. Βελέντζα
Διπλ. Ηλεκτρολόγου Μηχανικού
Φίλοι μου, καλή σας ημέρα,
θα ξεκινήσω με δύο μικρές απορίες.
Η πρώτη αφορά τον υπουργό που την προηγούμενη εβδομάδα λάνσαρε νέα στιλιστική μόδα, αυτή της γραβάτας με τα χαρούμενα πουλάκια που κάνουν τσίου-τσίου!
Μας είπε ότι για όλα φταίει ο γιος του, που τον «χάκαρε»!
Σκεφθείτε πόσο ανέμελος πρέπει να κοιμάμαι τα βράδια, όταν γνωρίζω ότι ο υπουργός Εθνικής Αμύνης, χακάρετε ανά πάσα στιγμή από παιδάκια που παίζουν. Πραγματικά νιώθω ασφαλής!
Για το άλλο θέμα που προέκυψε με πρωταγωνιστή, πάλι τον ίδιο υπουργό, τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά.
Ούτε συζητήσεις, ούτε φωνασκίες, ούτε απειλές.
Ζητάμε να ανοίξει το τηλεφωνικό απόρρητο και σε πέντε λεπτά, μαθαίνει ο ελληνικός λαός εάν ο υπουργός έχει συνομιλήσει με τον ισοβίτη και τι έχει ειπωθεί. Έτσι απλά!
Η δεύτερη απορία αφορά τη δέσμευση της χώρας με λιτότητα μέχρι το 2060.
Αφού το πρόβλημα της πατρίδας είναι ότι δεν μπορούμε να βγούμε στις αγορές να μας δανείσουνε, και αφού αυτό θα συμβεί τον επόμενο χρόνο, τότε ποιος ο λόγος της δέσμευσης μέχρι να «πενηνταρίσουν» τα ελληνόπουλα που θα γεννηθούν σήμερα;
Φίλοι μου, πριν από αρκετά χρόνια, μάλλον πολλά, δηλαδή καμιά τριανταριά, στα κάστρα στη Θεσσαλονίκη, κάποιος νεαρός ήταν θαμώνας καθημερινός στον πάνω όροφο της ταβέρνας του Πλασταρά!
Η ορχήστρα έπαιζε ρεμπέτικο βαρύ, «απαγορευμένο», και εκεί ο μετέπειτα χοντρούλης, άκουσε για πρώτη φορά και το «αδέσποτο»,
«Θεέ μου μεγαλοδύναμε
που `σαι ψηλά εκεί απάνω
ρίξε λιγάκι τουμπεκί,
Θεούλη μου
στον αργιλέ μου απάνω»!
Το πρόγραμμα έτσι άρχιζε και έτσι έκλεινε!
Βέβαια εάν κάθε μέρα διασκέδαση και με χρήματα όχι δικά σου, γρήγορα ήλθε η στιγμή, που ο ευσωμούλης ξύπνησε, και δεν είχε ούτε για καφέ!
Τηλέφωνο στην «τράπεζα της Καρδίτσας», οικογένεια τη λέγανε και … η απάντηση ήταν απλή.
Ένα επιπλέον πιάτο φαί θα το έχεις, τα μαζεύεις και πίσω μέχρι να βγει ο μήνας!
Καβαλήσαμε το γνωστό λεωφορείο «Βλοχό, Παλαμά και Μάρκο, θα κατέβει κανείς!» και πίσω στα πάτρια εδάφη.
Βέβαια, ήδη είχαμε κάψει φλάντζα, όπως θα έλεγε και ο Μητσάρας.
Κάθε πρωί που ξυπνούσα, ρεμπέτικο για να πιούμε το καφεδάκι, βαρύ ρεμπέτικο για να ξυπνήσουμε, απαγορευμένο ρεμπέτικο για να ξεκουραστούμε και …όλη η μέρα κυλούσε σε ρυθμούς «πράσινου μύλου»!
Η γνωστή κυρά Φωφώ, η μανούλα η γλυκιά είχε «τρομάξει».
Της κλασικής παιδείας και της αρχαιολογίας, ήταν «μαθημένη» στην άρπα και μόνο.
Το μόνο λαικό που άκουγε ήταν Μπιθικωτσής και το «ένα άλογο να είναι άσπρο», γιατί πίστευε ότι το τραγούδι αναφερότανε στην άσπρη και μαύρη έκδοση του Βουκεφάλα!
Ιάσονα, έλεγε στον φάδερ, το παλικάρι μας δεν είναι καλά. Κάτι έχει ο λεβέντης μας!
Έτσι και εγώ φίλοι μου, ως πατέρας πλέον, περίμενα ότι κάτι παρόμοιο θα αντιμετωπίσω, με τον μεγάλο υιό, ο οποίος ήλθε την προηγούμενη εβδομάδα και μου ζήτησε να δούμε ταινίες σε βίντεο.
Χαρά ως χαζομπαμπάς, διπλή χαρά όταν άκουσα τι ήθελε να δει.
Πατέρα να δούμε, Ρόκυ μπαλμπόα, Ράμπο, πράκτορα 007 και … αστυνόμο Μπέκα!
Άρχισαν λοιπόν, οι προβολές με σάμαλι και σπόρια και όλα καλά, ώσπου ξαφνικά, ο αγαπημένος γιος, σηκωνότανε και άρχιζε να ρίχνει καρατιές, να φωνάζει, να σηκώνει βάρη, να κοιτά τους αρουραίους (τα ποντίκια ήθελα να πω!) και να φωνάζει «πρεζέμπορα θα σε πιάσω»!
Η αλήθεια είναι ότι τρόμαξα, και θα πάθαινα εγκεφαλικό, όταν ο πρωτότοκος μου ανακοίνωσε ότι σκέφτεται να ηγηθεί του ρωμαλέου φοιτητικού κινήματος!
Το είπε ο υπουργός πατέρα.
Πρέπει να αυτοοργανωθούμε και να διώξουμε το κακό.
Θα παίζουμε πλέον το έμποροι ναρκωτικών και φοιτητές!
Σε αυτή τη χώρα φίλοι μου μπορεί να μην υπάρχει ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα, αλλά υπάρχει σε αφθονία, ρωμαλέα ηλιθιότητα!
Ρωτήθηκε ο υπουργός για τα τεκταινόμενα στο ΑΠΘ, το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της χώρας και η απάντηση ήταν απλή.
Έπρεπε να υπάρχει «ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα» είπε ο υπουργός και ξεμπέρδεψε από τις ευθύνες του.
Δηλαδή για να σταματήσει η ανομία στα ελληνικά πανεπιστήμια, θα πρέπει οι δεκαοκτάρηδες να είναι σκληροί για να τα βάλουν με τους διακινητές.
Θα βγάζουν στιλέτα οι εγκληματίες και ο φοιτητής του πολυτεχνείου θα λέει: «περίμενε λίγο να διαφορίσω τη συνάρτηση, να την ολοκληρώσω και στη συνέχεια να τετραγωνίσω τη ρίζα του δοντιού για να δω πως θα σε αφοπλίσω». Ο εγκληματίας θα τρελαίνεται και θα φεύγει!
Εάν τα περιστατικά συμβαίνουν στο χώρο της φιλοσοφικής, τότε οι εγκληματίες θα πρέπει να περιμένουν, να μιλήσουν οι φοιτητές με τον Αριστοτέλη, τον Πλάτωνα και την Ολυμπιάδα!
Στο χώρο της θεολογικής, θα πρέπει να περιμένουν να τελειώσει η αγρυπνία της … «αγάπης»!
Στην ιατρική, θα είναι πιο εύκολα, γιατί εκεί οι φοιτητές θα βγαίνουν αλαλάζοντες με νυστέρια και πιρούνια και ο εχθρός θα τρέπεται σε άτακτη φυγή!
Προφανώς έτσι αντιμετωπίζεται η ανομία στα πανεπιστήμια του Κέμπριτζ, της Οξφόρδης, της Σορβόνης και σε όλα αυτά τα πανεπιστήμια που διαφημίζουν οι διάφοροι υπουργοί στα βιογραφικά τους!
Προφανώς και στα ιδιωτικά κολέγια, την ανομία την αντιμετωπίζει το ρωμαλέο μαθητικό κίνημα με μπροστάρηδες τα παιδιά των πρωθυπουργών!
Βέβαια αναρωτιέμαι τι μπορεί να περιμένει κανείς από κάποιον που λέει σε αρχηγό κόμματος που έχει εξέλθει από νοσοκομείο: «βλέπω ότι έχεις αδυνατίσει. Μην ανησυχείς, εδώ θα σε ταΐσουμε».
Θα μπορούσες να τον πεις και: «το καρκινάκι σου τι κάνει. Καλά είναι;».
Τι να πει κανείς. Ηλιθιότητα ή χυδαιότητα!
Τελειώνοντας, Αλέξη μία συμβουλή, πάντα καλοπροαίρετα.
Εάν εξαιρέσεις κανά δύο υπουργούς, σε παρακαλώ τους άλλους στείλτους για καλοκαιρινές διακοπές και κάποιους και για Χριστουγέννων.
Εάν κάποιοι, όπως ο παιδείας, δεν επιστρέψουν κιόλας, κανένα πρόβλημα.
Τους πληρώνουμε και ας είναι σε διακοπές διαρκείας.
Δηλαδή Αλέξη, η Θεανώ θα είναι στην Αθήνα και όχι σε νησιά για να διδάσκει πως μαγειρεύεται ο μουσάκας!
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΠΑΤΡΙΔΑ!
