Γράφει ο Λευτέρης Αυγενάκης*
Ο κ. Α. Τσίπρας ανήλθε στην εξουσία διαγράφοντας μια λαμπρή πορεία βουτηγμένη στο ψέμα, τον διχασμό και τη λάσπη. Αφού έσυρε την Χώρα και την κοινωνία σε πρωτοφανείς περιπέτειες που λίγο έλειψαν να μας φέρουν στο χείλος του γκρεμού, αφού διαπραγματεύτηκε «περήφανα» κοστίζοντας στην οικονομία σχεδόν 100 δισ., εσχάτως θριαμβολογεί για το υπερ-πλεόνασμα που επέτυχε.
To υπερ-πλεόνασμα αυτό είναι προϊόν της σφοδρής υπερφορολόγησης, την οποία επέβαλε στην ελληνική κοινωνία. Ένα «ματωμένο» πλεόνασμα σε όρους ΣΥΡΙΖΑ προ του 2015. Οι παροχές των 12 δισ. ευρώ που υποσχόταν ο φέρελπις, νέος ηγέτης της Αριστεράς, έγιναν μέτρα λιτότητας 12,6 δισ. ευρώ. Η 13η σύνταξη έγινε καπνός, με την 12η να βρίσκεται στην ίδια θλιβερή μοίρα. Στην απαίτηση για «κούρεμα» του χρέους έπεσε «ταφόπλακα» με την υπογραφή του κ. Α. Τσίπρα στη Δήλωση της Συνόδου Κορυφής για το ευρώ στις 12 Ιουλίου 2015.
Η συνταγή είναι πλέον γνωστή. Για τα μάτια του κόσμου, το κυβερνητικό μόρφωμα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κάνει πως αντιδρά, δίνοντας τη δυνατότητα στους δανειστές να έχουν όλο και περισσότερες απαιτήσεις στις οποίες, η Κυβέρνηση σηκώνει τα χέρια ψηλά, δένοντας τα χέρια του λαού. Τώρα, η Κυβέρνηση ετοιμάζεται να κλείσει την β’ αξιολόγηση, με τραγική καθυστέρηση, και μάλιστα χωρίς να πάρει τίποτα για το χρέος και χωρίς την ένταξη της Ελλάδας στο πρόγραμμα Ποσοτικής Χαλάρωσης (QE) της ΕΚΤ.
Λίγο καιρό πριν, ο «Τσάρος» της Οικονομίας δήλωνε παραίτηση στην περίπτωση μείωσης του αφορολόγητου, παραίτηση που λίγα 24ωρα πριν και ενώ οι μισθωτοί χάνουν έναν ολόκληρο μισθό το χρόνο, μετετράπη σε «επιστροφή της χώρας στην κανονικότητα».
Είναι ακόμα φρέσκιες στη μνήμη οι κατηγορηματικές δηλώσεις του Πρωθυπουργού ότι δεν πρόκειται να νομοθετήσει ούτε ένα ευρώ επιπλέον μέτρα από όσα περιλαμβάνει το 3ο πρόγραμμα και πολύ περισσότερο για την περίοδο μετά το τέλος του προγράμματος. Τέσσερις μήνες μετά νομοθετεί 3,6 δις ευρώ νέα αχρείαστα μέτρα.
Μέτρα τα οποία αν και πολύ σκληρότερα, δεν έχουν σχέση με εκείνα τα «επονείδιστα» των προηγούμενων κυβερνήσεων, αλλά είναι «βήμα εξόδου από την επιτροπεία και εξάρτηση των Μνημονίων». Για να «χρυσώσει το χάπι» ο κ. Α. Τσίπρας υπόσχεται αντίμετρα. Όμως, αποκρύπτει ότι τα περιβόητα αντίμετρα θα ισχύσουν μόνο αν υπερβούμε το στόχο του, ούτως ή άλλως, πολύ υψηλού πλεονάσματος του 3,5%. Βεβαίως, αποκρύπτει ότι αν δεν λάμβανε νέα σκληρά μέτρα για τους πολίτες, αν δεν βύθιζε την οικονομία στο χάος τότε δεν θα υπήρχε ανάγκη για αντίμετρα. Αντίμετρα, που δεν είναι τίποτα άλλο από το «περιτύλιγμα» ενός πολύ σκληρού πακέτου που έρχεται το 2019 και το 2020.
Απέναντι στις θλιβερά καταστροφικές πολιτικές που έχει να επιδείξει η ανίκανη κυβέρνηση των κ.κ. Τσίπρα-Καμμένου, η ΝΔ προτείνει την άμεση επιστροφή στην ελληνική κοινωνία του 0,5% του πρωτογενούς πλεονάσματος του 2016. Ένα πλεόνασμα-αποτέλεσμα «αφαίμαξης» της οικονομίας και αιματηρών θυσιών της μέσης οικογένειας.
Με αυτό το 0,5% του ΑΕΠ, από την υπέρβαση του πλεονάσματος και των στόχων – όπως έχουμε δικαίωμα – προτείνουμε να επιστρέψουν στην ελληνική κοινωνία χρήματα ούτως ώστε όλα τα παιδιά να έχουν δωρεάν πρόσβαση σε παιδικούς σταθμούς. Κόστος περίπου 180.000.000 ευρώ. Προτείνουμε μείωση του ΦΠΑ στα αγροτικά προϊόντα από το 24% στο 13%. Κατάργηση του φόρου στο κρασί και μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 20%.
Οι προτάσεις αυτές δεν αποτελούν έκπληξη, ούτε επικοινωνιακό τρικ. Είναι προτάσεις τις οποίες είχε διατυπώσει και στη Θεσσαλονίκη, ο Πρόεδρός μας κ. Κ. Μητσοτάκης τον περασμένο Σεπτέμβριο. Είναι προτάσεις του κυβερνητικού μας σχεδίου, της «Συμφωνίας Αλήθειας» με όλους του πολίτες της Ελλάδας. Προτάσεις μετρημένες, κοστολογημένες και άμεσα εφαρμόσιμες.
Τα μνημόνια στην Ελλάδα, τα μνημόνια για την ΝΔ δεν είναι θέσφατο. Εμπεριέχουν ευελιξία που εμείς θα εκμεταλλευτούμε για να αλλάξουμε το μείγμα πολιτικής, ώστε η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα να εξασφαλίζεται με λιγότερα μέτρα λιτότητας και μεγαλύτερη οικονομική ανάπτυξη.
*Ο κ. Λευτέρης Αυγενάκης είναι Γραμματέας Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας και Βουλευτής Ηρακλείου
