Η συγχώρεση είναι η τέχνη να αφήνουμε πίσω τις απογοητεύσεις του παρελθόντος και να προσφέρουμε στον εαυτό μας τη δυνατότητα να εξελίσσεται, κρατώντας μόνο το «μάθημα» της δυσάρεστης εμπειρίας. «Συν + χωρώ» ετυμολογικά σημαίνει «δίνω χώρο» ή «χωρώ μαζί» ή «βρίσκω χώρο μέσα μου», δηλ. διευρύνω τον τρόπο που αντιλαμβάνομαι τις καταστάσεις, ώστε να συμπεριλάβω και την οπτική γωνία κάποιου άλλου. Σημαίνει κατανοώ και αποδέχομαι ότι ο καθένας βλέπει την πραγματικότητα με το δικό του μοναδικό τρόπο και, επομένως ενεργεί διαφορετικά. Όλοι κάνουμε λάθη, είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ανθρώπινης φύσης. «Συγχωρώ» σημαίνει αποδέχομαι ότι το γεγονός που με πλήγωσε δεν μπορώ να το αναστρέψω ή να το αλλάξω, επειδή ανήκει στη σφαίρα του παρελθόντος. Το μόνο που μπορώ να ελέγξω είναι ο τρόπος που επιλέγω να το διαχειριστώ στο τώρα. Η συγχώρεση δεν διαγράφει το παρελθόν αλλά έχει τη δύναμη να αλλάξει το μέλλον.
Η συγχώρεση δε σημαίνει ότι θα πρέπει να αποδεχθώ ότι το γεγονός που με πλήγωσε δεν είχε καμία σημασία, ούτε ότι θα πρέπει να εξακολουθώ να συναναστρέφομαι με αυτόν που με έχει βλάψει ή με έχει αδικήσει. Σημαίνει ότι απαρνιέμαι την τάση μου να σπαταλώ όλη την ενέργειά μου σε εμμονές αντεκδίκησης και μίσους και δεν επιτρέπω στα συναισθήματα του θυμού να αλλοιώσουν την προσωπικότητά μου. Με άλλα λόγια, η συγχώρεση είναι μια πράξη που δεν έχει τόσο να κάνει με τον άλλο, αλλά περισσότερο με τη δική μας ανάγκη να προσφέρουμε στον εαυτό μας το δώρο της εσωτερικής γαλήνης.
Υπάρχουν αρκετοί λόγοι για τους οποίους η συγχώρεση θεωρείται μια δύσκολη διαδικασία και πολλές παρερμηνείες του πραγματικού της νοήματος. Πολλοί είναι εκείνοι που πιστεύουν ότι, όταν συγχωρούν, ενδυναμώνουν το δράστη της άδικης μεταχείρισης και νομιμοποιούν το δικαίωμά του να τους παραβιάσει ξανά στο μέλλον. Άλλοι θεωρούν πως η συγχώρεση είναι ένδειξη προσωπικής ταπείνωσης και αδυναμίας και φοβούνται πως συγχωρώντας αφήνουν τον εαυτό τους εκτεθειμένο και ευάλωτο, καθώς χάνουν την ασπίδα προστασίας τους. Κάποιοι αντιμετωπίζουν τη συγχώρεση ως καθήκον, όταν αυτός που τους πλήγωσε δείχνει ειλικρινή μεταμέλεια.
Η συγχώρεση δεν είναι μια προφορική άφεση αμαρτιών αλλά η συνειδητή επιλογή να απαλλαγούμε από το φορτίο των συναισθημάτων θυμού, αντεκδίκησης, μνησικακίας, φθόνου και αδικίας και να εστιάσουμε την ενέργειά μας σε καταστάσεις που θα βελτιώσουν τη ζωή μας. Είναι μια διαδικασία που εξελίσσεται μέσα από σταθερά βήματα, καθένα από τα οποία έχει ξεχωριστή σπουδαιότητα. «Συγχωρώ» δε σημαίνει «ξεχνώ». Αντίθετα, σημαίνει κατανοώ την οπτική γωνία αυτού που με πλήγωσε και αποδέχομαι την αδυναμία και το λάθος του, ως γεγονός που δεν αλλάζει. Δίνω χώρο στα συναισθήματα της πικρίας και του θυμού που προκάλεσε η αδικία που βίωσα, αλλά δε μένω στο ρόλο του «θύματος» ανακυκλώνοντας εμμονικά τα γεγονότα. Δεν αναβιώνω συνεχώς το γεγονός, μέσα από σκέψεις εκδίκησης, αλλά παίρνω την ευθύνη να το αφήσω πίσω. «Συγχωρώ» σημαίνει «προχωρώ» απαλλαγμένος από τα δεσμά του παρελθόντος και έτοιμος να διαχειριστώ τις προκλήσεις που θα φέρει κάθε αύριο.
