Όταν ανέλαβε η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη τα νέα
της καθήκοντα τον Ιούλιο του 2019, η προστασία του περιβάλλοντος, ήταν ένα από τα πρώτα θέματα στην ατζέντα
της.
Όλες οι εξαγγελίες που έγιναν από τον ίδιο τον
Πρωθυπουργό, τον Οκτώβριο του 2019 , έκαναν λόγο περί αποφασιστικότητας της
νέας κυβέρνησης για τολμηρές πολιτικές στον τομέα του περιβάλλοντος,
αξιοποιώντας στο έπακρο την ευαισθησία των πολιτών και την εμπειρία των
Οργανώσεων που ασχολούνται με την προστασία της πανίδας και της χλωρίδας.
Δυστυχώς, τον περασμένο Μάιο, ο Υπουργός Δικαιοσύνης
κ. Κων/νος Τσιάρας κατέθεσε μία Διάταξη
στη Βουλή, με την οποία, παύει η ποινική δίωξη για αδικήματα που
επισύρουν ποινές ως ένα χρόνο φυλάκιση.
Πολλά από αυτά τα αδικήματα όμως, στα οποία παύεται η ποινική δίωξη,
σχετίζονται με τη προστασία του Περιβάλλοντος, δηλ. της πανίδας και χλωρίδας
της χώρας μας, και συγκεκριμένα αναφέρομαι στην παραγραφή της αξιόποινης πράξης
της λαθροθηρίας (ν.δ. 86/1969).
Με την απόφαση αυτή, η Πολιτεία ενθαρρύνει την παραβατικότητα και αποδυναμώνει τους Φορείς Προστασίας Περιβάλλοντος, που η ίδια έχει θεσπίσει (Δασική
Υπηρεσία, Δασοφύλακες, Θηροφύλακες Κυνηγετικών Οργανώσεων). Μάλιστα την έντονη
αντίθεσή τους στην Υπουργική αυτή Διάταξη,
σχετικά με την Παραγραφή των παραβάσεων του Νόμου περί Θήρας, εξέφρασαν
Κυνηγετικές Ομοσπονδίες, Περιβαλλοντικές οργανώσεις, το Σωματείο
Θηροφυλάκων και άλλοι Φορείς μικρότεροι ή μεγαλύτεροι που έχουν ως στόχο την
προστασία του περιβάλλοντος.
Ενόψει της
Παγκόσμιας Ημέρας Προστασίας του Περιβάλλοντος, δηλ. της 5ης Ιουνίου, έρχεται το ίδιο το Κράτος, επικαλούμενο τον μεγάλο
όγκο των δικαστικών υποθέσεων να «δίνει αμνηστία» σε αδικήματα που
διαπράττονται εις βάρος της φύσης και της άγριας ζωής, όταν το ίδιο το
Κράτος διατυμπανίζει την μηδενική ανοχή
του σε παράνομες δραστηριότητες που υποβαθμίζουν το φυσικό περιβάλλον.
Οι παραβάσεις αυτές, που παραγράφονται, αφορούν τη χρήση παράνομων μέσων για το
κυνήγι, κυνήγι χωρίς άδεια θήρας, παράνομη θήρα τη νύχτα, θανάτωση
προστατευομένων ειδών, όπως η αρκούδα, θανάτωση ή σύλληψη άγριων πουλιών,
αιχμαλωσία αγρίων ζώων, κυνήγι σε Εθνικούς Δρυμούς κ.α.
Ακόμα και ο
μέσος πολίτης, που δείχνει, έστω και
την ελάχιστη ευαισθησία για την προστασία της πανίδας στη χώρα μας, έχει
λόγους να αναρωτιέται , αν ο επικαλούμενος όγκος των δικαστικών υποθέσεων είναι
πιο «βαρύς» στην Ζυγαριά της Ελληνικής Δικαιοσύνης σε σχέση με την περιβαλλοντική
παραβατικότητα.
Το μόνο σίγουρο αποτέλεσμα της παραπάνω «ζύγισης»,
είναι πρόκληση του αισθήματος των πολιτών και ιδιαίτερα των Δημοσίων Εποπτικών
και Ανακριτικών οργάνων, η απογοήτευση των νομοταγών κυνηγών αλλά και των
Θηροφυλάκων, που με κίνδυνο της ζωής τους αποτρέπουν και συλλαμβάνουν
ασυνείδητους παραβάτες σε δύσβατες ορεινές περιοχές και Εθνικά πάρκα σε όλη την
Ελλάδα.
Αυτά τα αδικήματα, ίσως για κάποιους, μπορεί να
χαρακτηρισθούν μικρής απαξίας. Όμως σε ένα σύγχρονο Ευρωπαϊκό κράτος και για
όλους όσους γνωρίζουν, αποτελούν σοβαρά εγκλήματα κατά της φύσης και
ιδιαίτερα κατά της πανίδας με μακροπρόθεσμα καταστροφικά αποτελέσματα για το
περιβάλλον της χώρας μας.
Το παράδοξο είναι ότι, εκτός των Περιβαλλοντικών
οργανώσεων που σαφώς αντιτίθενται στο εν λόγω Νόμο παραγραφής, είναι και οι
Κυνηγετικές Ομοσπονδίες οι οποίες, εδώ
και καιρό, κρούουν τον κώδωνα του
κινδύνου για τα ανησυχητικά μηνύματα «επιβράβευσης» της κατ’ εξακολούθηση
ατιμωρησίας με την παύση της ποινικής δίωξης.
Το Υπουργείο Περιβάλλοντος, εφαρμόζοντας τις
δεσμεύσεις του για τη διαφύλαξη του φυσικού πλούτου της πατρίδας μας, που
βρίσκεται στον πυρήνα της πολιτικής του, όπως το ίδιο δηλώνει, δια μέσου του
στόματος του Υπουργού του Κου Κωστή Χατζηδάκη, θα έπρεπε να ασκήσει πίεση στον
Υπουργό Δικαιοσύνης ώστε να εξαιρεθούν της παραγραφής, όλες οι παραβάσεις
σχετικά με το περιβάλλον και τη παράνομη θήρα.
Θα πρέπει να
βρουν σύμφωνη την Πολιτεία, οι προτάσεις των Κυνηγετικών Συνομοσπονδιών και
άλλων φορέων με την θέσπιση αυστηρών διοικητικών προστίμων, προκειμένου
να αποφευχθεί στο μέλλον η διάπραξη των ανωτέρω αξιοποίνων πράξεων και σε
αντίθετη περίπτωση να επωφεληθεί το κράτος οικονομικά.
Με το να επαναλαμβάνεται η ίδια πολιτική, με αυτή της
προηγούμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ για παραγραφή αδικημάτων, το Κράτος επιβραβεύει
τους παραβάτες και επιδεικνύει μία νομική προχειρότητα στην αντιμετώπιση του
προβλήματος.
Πιστεύω ότι το Υπουργείο Περιβάλλοντος και ο αξιόλογος
και δραστήριος Υπουργός του, θα πρέπει να επέμβει άμεσα ώστε ικανοποιώντας το
αίτημα του Υπουργείου Δικαιοσύνης για παραγραφή των αδικημάτων αυτών που
σχετίζονται με το περιβάλλον, να προτείνει με τη σειρά του την άμεση επιβολή
διοικητικών προστίμων στους συλληφθέντες παραβάτες, ώστε να τους επιβληθεί ένα
είδος χρηματικής τιμωρίας και να ικανοποιήσει το αίτημα των χιλιάδων νομοταγών
κυνηγών, Θηροφυλάκων, δασικών υπαλλήλων και ημών των απλών πολιτών που
νοιαζόμαστε για το φυσικό περιβάλλον και που επιθυμούμε τον εκσυγχρονισμό του
Κράτους στον τομέα της προστασίας της φύσης.
Θα πρέπει η «Ζυγαριά της Ελληνικής Δικαιοσύνης» να
γείρει προς τη μεριά της εφαρμογής του Νόμου Περιβαλλοντικής προστασίας,
ικανοποιώντας μεν, όλους εμάς που ευαισθητοποιούμαστε για το μέλλον του φυσικού
πλούτου της Ελλάδας αλλά και διαψεύδοντας όλους εκείνους που κάνουν λόγο για
ανικανότητα της Πολιτείας να εφαρμόσει του Νόμους.
