Συντριπτικά είναι τα στοιχεία που καταγράφονται στις στατιστικές αναφορικά με τα αίτια θανάτου στην Ελλάδα. Και καταγράφηκαν πολλάκις στις ιατρικές εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν το Σαββατοκύριακο στην Ημαθία. Γροθιά στο στομάχι η πληροφορία ότι στους τέσσερις θανάτους, ο ένας προέρχεται από καρκίνο και οι δύο από καρδιοπάθειες. Με κύρια αιτία στην πρόκληση των δύο αυτών ασθενειών το κάπνισμα. Την ίδια στιγμή, που στην Ελλάδα δεν είμαστε ικανοί να εφαρμόσουμε ούτε έναν απλό αντικαπνιστικό νόμο, κάτι που ισχύει σε όλη σχεδόν την Ευρώπη, ακόμη και σε χώρες που υφίστανται τη χλεύη μας για την ποιότητα ζωής τους (Τουρκία, Σκόπια, Αλβανία κ.ά).
Στη χώρα της πολυνομίας και της σχεδόν πλήρους μη εφαρμογής αυτού του πλήθους των νόμων, είναι κατ’ επίφαση και μόνον η στροφή της Πολιτείας στην ανάγκη της πρόληψης. Που και ανθρώπινες ζωές θα σώσει, πράγματι, και πόρους θα εξοικονομήσει στα άδεια ταμεία του κράτους. Αλλά πού είναι άραγε αυτή η περίφημη στροφή στην πρόληψη; Ποιος ακριβώς τομέας της Πολιτείας την προάγει εν προκειμένω; Η εν γένει εθνική πολιτική στην Υγεία εστιασμένη στην πολυφαρμακία; Ή η πλημμελής έως ανύπαρκτη εθνική πολιτική στην απαγόρευση του καπνίσματος στους δημόσιους χώρους; (Που ως τέτοιοι λογίζονται και ελέγχονται προς ώρας μόνον τα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος…)
Συμμέτοχοι σ’ αυτές τις πολιτικές υστέρησης όλοι εμείς, θύτες και θύματα ομού, παρακολουθούμε σαν ψεκασμένοι την πορεία στην καταστροφή. Μένει μόνο να μάθουμε αν και το ψέκασμα είναι καρκινογόνο.
