Κύριε Δήμαρχε,
Γράφω αυτό το ανοιχτό γράμμα σε σας, και σε δύο τοπικές εφημερίδες, γιατί νιώθω απογοητευμένη από τη λειτουργία της πόλης μου.
Είμαι μία νέα γυναίκα που μένω στην οδό Καραϊσκάκη. Είμαι παντρεμένη με δύο ανήλικα παιδάκια, το ένα πέντε ετών και το άλλο ενός έτους. Καθημερινά πρέπει να πηγαίνω κάπου στην πλατεία Ωρολογίου για οικογενειακούς λόγους. Είμαι αναγκασμένη να παίρνω μαζί μου και τα δυο μου παιδιά, διότι δεν έχω που να τα αφήσω. Έτσι, με το μωρό στο καρότσι, και το άλλο από το χέρι πηγαίνω στον προορισμό μου. Μέχρι εδώ όλα καλά. Όταν όμως φτάσω στην οδό Μπότσαρη από το κάτω ρεύμα, εκεί όπου συναντιέται με την οδό Κολοκοτρώνη, εκεί αρχίζουν οι δυσκολίες. Στο τμήμα αυτό της οδού Μπότσαρη, από την οδό Κολοκοτρώνη μέχρι την πλατεία Ωρολογίου, βιώνω μια δύσκολη κατάσταση.
Σ’ αυτό το τμήμα της οδού δεν υπάρχει πεζοδρόμιο από την μια πλευρά του δρόμου, και από την άλλη το πεζοδρόμιο που υπάρχει είναι ελλιπές. Σε μερικά μόνο σημεία έχει πλακάκια, και το υπόλοιπο είναι χώμα και κατειλημμένο από αυτοκίνητα. Επειδή ο δρόμος είναι διπλής κυκλοφορίας και η κίνηση αρκετά πυκνή, δυσκολεύομαι να περάσω αυτό το κομμάτι του δρόμου. Περιμένω να περάσουν όλα τα αυτοκίνητα, να κατεβώ στην άσφαλτο ώστε να παρακάμψω τα παρκαρισμένα επάνω στο πεζοδρόμιο αυτοκίνητα με κίνδυνο ατυχήματος. Αυτό το κομμάτι της οδού Μπότσαρη δεν είναι πολύ μεγάλο σε μήκος, το υπολογίζω γύρω στα εκατόν πενήντα μέτρα, αλλά είναι για μένα ένας καθημερινός Γολγοθάς.
Φαντάζομαι ότι το ίδιο πρόβλημα αντιμετωπίζουν και άλλοι συμπολίτες μου. Κάποια φορά την περασμένη χρονιά συνάντησα δύο υπαλλήλους της δημοτικής αστυνομίας στην πλατεία Ωρολογίου και τους ανέφερα το πρόβλημα μου. Με απάντησαν ότι θα φροντίσουν για την επίλυση του. Δεν έγινε όμως τίποτα. Γι’ αυτό πήρα το θάρρος να σας γράψω αυτό το ανοιχτό γράμμα μήπως και γίνει κάτι. Πιστεύω ότι θα μεριμνήσετε ώστε και αυτό το κομμάτι της οδού Μπότσαρη να γίνει κανονικό και προσπελάσιμο.
Ευχαριστώ για την κατανόηση σας.
Κυρία Ελένη
Οδός Καραϊσκάκη – Βέροια
