Θυμάστε το παλιό δικαστήριο;
Και πώς να μην το θυμάστε το πανέμορφο κτίριο που αντανακλούσε η ομορφιά του σ’ όλη τη Βέροια;
Διιπλομανταλωμένο εδώ και χρόνια, έχει απονεκρώσει με το δικό του χαμό την περιοχή που έσφυζε από την κίνηση και την παρουσία αναρίθμητων πολιτών που δίναν το παρών για την επίλυση κάποιας διαφοράς ή κάποιου προβλήματός τους.
Να θυμηθούμε το παλιό δικαστήριο και να μιλήσουμε γι’ αυτό και τη λαμπρή του παρουσία, τότε που φωτοβολούσε και φάνταζε λουσμένο στο φως του δημοτικού προβολέα. Τώρα το τυλίγουν σκουριασμένα πλέγματα, κακόσχημοι φύλακες, που πασχίζουν να το προφυλάξουν από τρωγλοδύτες και επίδοξους επιδρομείς.
Το παλιό δικαστήριο που σήμερα το απαξιώνουν ακόμη κι οι αναρχικοί με τις αναγραφές συνθημάτων για συμπαράσταση σε κάποιον φυλακισμένο σύντροφό τους.
Το παλιό δικαστήριο που κάθε μέρα γίνεται ακόμη πιο παλιό, απ’ τα νερά της βροχής και από την εγκατάλειψη.
Το παλιό δικαστήριο, στους υπόγειους χώρους του οποίου και στις σκοτεινές γωνίες του οι περαστικοί ανακαλύπτουν υπαίθριες βεσπασιανές (μια και οι υπαίθριοι εστεγασμένοι χώροι στην πόλη έχουν βάλει λουκέτο από καιρό).
Ας θυμηθούμε και ας μιλήσουμε… Ας πούμε και για τις προσπάθειες που κατέβαλαν φιλότιμοι πολίτες, τότε που το σίδερο ήταν ζεστό και υπήρχαν ελπίδες να μας δώσουν το κτίριο. Το δικό μας το κτίριο.
Πέρασαν χρόνια και χρόνια από τότε. Κάποιος φίλος της Βέροιας στο υπουργείο δικαιοσύνης, βαρέθηκε να περιμένει τη μελέτη που θα ήταν όπλο παρέμβασης στα χέρια του και που δεν την έλαβε ποτέ.
Μεσολάβησαν έπειτα γεγονότα και μεταβολές (πολιτικές και οικονομικές). Τα σχέδια και οι μελέτες έμειναν στα συρτάρια αρμόδιας υπηρεσίας.
Άλλαξαν και οι συσχετισμοί… Το κτίριο (καλώς ή κακώς) το πήρε άλλος κρατικός φορέας. Τρέχα-γύρευε… Βρίσκεις άκρη με τις υπηρεσίες και τα υπουργεία;
Τώρα πια το παλιό δικαστήριο, ξεχασμένο ακόμη και από αυτούς που το είχαν δεύτερο σπίτι τους, περιμένει τη μοίρα του. Περιμένει την ερήμωση, που αποτελεί νομοτέλεια για κάθε οικοδομή εγκαταλειμμένο στη φθορά. Στις νυχτερίδες και τα ποντίκια των υπονόμων. Και έρχονται κάποιο περίεργοι τύποι σαν και του λόγου μου και χαλάν την ησυχία των ανθρώπων ρωτώντας τους αν θυμούνται το παλιό δικαστήριο.
Κι αν το θυμούνται τι; Κάποιοι που έπρεπε να το θυμηθούν όταν ήταν καιρός, δεν το θυμήθηκαν. Τώρα, «καλά κρασιά» που λένε και οι αμπελουργοί.
Εκτός πια κι αν ξεσηκωθεί πανστρατιά φορέων και το διεκδικήσει δυναμικά.
Βλέπετε εσείς κάτι τέτοιο στον ορίζοντα;
Εγώ πάντως… όχι.
Ορ. Σιδηρόπουλος
