Σ’ ένα πανδοχείο στην Τσεχία, δυο γυναίκες, μάνα και κόρη, ζουν μόνες και αποκομμένες από τον κόσμο. Μην μπορώντας να αντέξουν το σκοτεινό και κρύο τόπο τους, πιστή αντανάκλαση του ψυχισμού τους, έχουν εγκλωβίσει τη ζωή τους σε μία ψευδαίσθηση κάποιου παραδείσιου αλλού…γεγονός, που τις παρέχει το άλλοθι να δολοφονούν, δίχως ενδοιασμούς, τους λιγοστούς πελάτες τους , με σκοπό να τους ληστέψουν, για να μπορέσουν να φύγουν «Εκεί όπου ο ήλιος σκοτώνει τα προβλήματα και κατατρώει τα πάντα… μέχρι και τις ψυχές».Ο ξαφνικός ερχομός όμως του γιου, που τις εγκατέλειψε πριν χρόνια, ανατρέπει με τον πιο τραγικό τρόπο το σχέδιο τους. Δε λέει το όνομά του, δεν τον αναγνωρίζουν (;) και γίνεται το τελευταίο θύμα τους. Τότε είναι που η ζωή, τιμωρός και λυτρωτής συνάμα, δίνει σε τούτη την παρεξήγηση, το τέλος.
Το έργο «Η παρεξήγηση» του Αλμπέρ Καμύ, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Αποστολίδη, παρουσιάζεται στην Αντωνιάδειο Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών η Ομάδα Ενηλίκων «Έκφραση Α΄», του Τμήματος Θεατρικής Υποδομής του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βέροιας. Οι παραστάσεις θα δοθούν το Σάββατο 1 Οκτωβρίου, στις 8.30μμ, την Κυριακή 2 Οκτωβρίου στις 8.30μμ και τη Δευτέρα 3 Οκτωβρίου στις 7μμ & 9μμ, με γενική είσοδο 5€.
O σκηνοθέτης Κώστας Αποστολίδης μιλώντας στο «Λαό» σημείωσε ότι δεν εστίασε τόσο πολύ στη θεωρία του Καμύ που μιλάει για το παράλογο και την αυτοκτονία, αλλά σε μια προσωπική συνομιλία, που είνα ο δικός του τρόπος να προσεγγίζει θεατρικά κείμενα βρίσκοντας τον κοινό τόπο μέσα από τις προσωπικές του εμπειρίες και τη στάση ζωής. Οι εμπειρίες είναι η αιχμή, εξάλλου, καθότι το γνωσιακό υπάρχει και έχει αποδειχθεί σε προηγούμενες παραστάσεις του Κώστα Αποστολίδη, παραστάσεις που ως προς την σκηνοθετική τους προσέγγιση ξεχωρίζουν και θα λέγαμε ότι μπορούν να σταθούν σε αξιόλογες θεατρικές σκηνές όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και του εξωτερικού. Δεν παραβλέπουμε το γεγονός ότι είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς πως οι ηθοποιοί των παραστάσεών του, μπορεί να μην είχαν καμία σχέση με το θέατρο πριν απο ένα χρόνο. Και όμως αυτό που βλέπει ο θεατής, τον δικαιώνει. Και αυτό οφείλεται στον τρόπο που δουλεύει ο σκηνοθέτης, με το έμψυχο υλικό που έχει στα χέρια του, αρκεί ο ηθοποιός να έχει μια δόση φυσικού ταλέντου.
Εύκολα μπορεί κανείς να κάνει τους συνειρμούς του εάν έχει δει τις δύο τελευταίες παραστάσεις του Αποστολίδη, το «Σαν κραυγή» ή το «Κεκλεισμένων των θυρών» του Σαρτρ.
Στην παράσταση συντελούν: Σκηνικά: Ελπίδα Καλογερίδου
Kοστούμια: Ελπίδα Καλογερίδου – Ομάδα Έκφραση Α’
Πρωτότυπη Μουσική: Αλέξανδρος Ιωσηφίδης – Λάζαρος Μπίντσης Πιάνο: Αλέξανδρος Ιωσηφίδης
Sound effects and ambient performance: Λάζαρος Μπίντσης
Φωτισμοί: Γιώργος Βέγκος – Κωνσταντίνος Αποστολίδης
Βοηθοί σκηνοθέτη: Σοφία Βέιου – Θεοδώρα Καραγιάννη
Οργάνωση Παραγωγής-Προβολή: Κατερίνα Γρηγοριάδου
Τους ρόλους ερμηνεύουν:
Μητέρα: Μαίρη Μεγγιάνη – Κάτια Κουπίδου
Μάρθα: Έλσα Πιπερίδου – Μαρία Κυροπούλου
Ζαν: Δημήτρης Τζιμογιάννης
Μαρία: Βίκυ Κουκάρα
Υπηρέτης: Νίκος Μανούδης
