Στα πρώτα ακούσματα από τα τοπικά συγκροτήματα του Ρουμλουκιού, τους ζουρνάδες, τα χάλκινα, τους κεμεντζέδες, αλλά και τα λαϊκά τραγούδια της εποχής, αναφέρεται σε συνέντευξή του στην Έφη Καραγιάννη και το alexandriamou.gr ο γνωστός συνθέτης με καταγωγή από την Καψόχωρα Ημαθίας Χρήστος Νικολόπουλος. Η αφορμή της συνέντευξης ήταν φυσικά η συναυλία του συνθέτη με τους Κώστα Μακεδόνα, Ζωή Παπαδοπούλου και Ηλία Μακρή στην Αλεξάνδρεια, τη Δευτέρα στις 9.30 το βράδυ.
Το πρώτο του τραγούδι ήταν το πασίγνωστο το ΄Νυχτερινές κι αράχνες΄, με τον Στέλιο Καζαντζίδη το 1968, αναφέρει ο Χρήστος Νικολόπουλος, που δεν μπορούσε τότε να φανταστεί τις επιτυχίες του μέλλοντος. Αναφέρει μεταξύ άλλων ο συνθέτης:
“Από μικρό παιδάκι είχα τη μουσική μέσα μου. Μπουζούκι άρχισα να παίζω περίπου στην ηλικία των 11 ετών. Παρ’ όλη την αντίδραση των γονιών μου στο τέλος το αποδέχτηκαν και με έστειλαν στη μοναδική σχολή που υπήρχε στην Αλεξάνδρεια, του Γιώργου Μπράβου, που ήταν ένας πολύ καλός δάσκαλος. Έτσι, πολύ γρήγορα άρχισα να διαβάζω νότες. Σύντομα με πήρε μαζί του ένας μπουζουκτσής της περιοχής, ο Παναγιώτης Ιορδανίδης, και 12 ετών άρχισα να παίζω στης τοπικές γιορτές, γάμους, πανηγύρια κ.λπ. και πολύ γρήγορα πήγα σε ένα άλλο συγκρότημα. Έτσι, από τα κοντινά χωριά που έπαιζα όπως Σχοινάς, Νησέλι, Βρυσάκι, Λιανοβέργι κ.α. βρέθηκα να παίζω στη Βέροια σε ωραία κέντρα, στην Κοζάνη, Καστοριά, Φλώρινα και σ’ αυτές τις πόλεις γνώρισα καλλιτέχνες που έρχονταν από την Αθήνα. Όλοι μου έλεγαν κατέβα στην Αθήνα. Την απόφαση την πήρα 16 ετών και πήγα στην Αθήνα. Τα πρώτα 2 χρόνια ήταν πολύ δύσκολα. Πολύ γρήγορα όμως και με τη βοήθεια κάποιων μουσικών άρχισα να παίζω με τον Στέλιο Καζαντζίδη, την Πόλυ Πάνου και άλλους…”
