Η επιλογή της πλατείας Ωρολογίου ως χώρου ανάπτυξης πολιτιστικών δραστηριοτήτων στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «Βέροια – Εύηχη Πόλη», έδειξε τις μεγάλες δυνατότητες του συγκεκριμένου χώρου, όπως είναι διαμορφωμένος.
Αρχικά έδειξε την αναγκαιότητα της ύπαρξης ενός χώρου αυτών των διαστάσεων για την ανάπτυξη σημαντικών κοινωνικών, πολιτιστικών και πολιτικών δραστηριοτήτων. Έτσι απορώ με όσους εναντιώνονται στο ενιαίο του χώρου και προκρίνουν την παλιά κατάσταση ενός πολυκερματισμένου και με ανύπαρκτες δυνατότητες φιλοξενίας δράσεων αυτού του μεγέθους. Στην περίπτωση αυτή μάλιστα εντάσσω και όσους μιλούν συνέχεια για πιο πυκνή δενδροφύτευση της πλατείας, χωρίς να κατανοούν ότι στην περίπτωση αυτή γεγονότα αυτού του μεγέθους δε θα μπορούν να φιλοξενηθούν εκεί. Στην περίπτωση αυτή θα μιλάμε για πάρκο και όχι για πλατεία και η Βέροια αν συμβεί αυτό, ίσως να είναι μια από τις ελάχιστες πόλεις χωρίς πλατεία.
Επίσης απορώ με όσους δεν κατανοούν τη λογική των αναβαθμών που δημιουργήθηκαν και ουσιαστικά λειτουργούν σε δύο επίπεδα. Αρχικά απομονώνουν το χώρο της πλατείας από την κίνηση των οχημάτων περιμετρικά της πλατείας και παράλληλα δίνουν τη δυνατότητα σε ένα μεγάλο μέρος κοινού να παρακολουθήσει με σχετική άνεση κάποιο γεγονός που διαδραματίζεται στην πλατεία. Πρέπει εδώ να δούμε ότι, παρόλο που υπήρχε διακοπή της κυκλοφορίας μόνο σε τμήμα της Κεντρικής και παρόλο που η συναυλία των Φραγκούλη – Περρή ήταν χαμηλής έντασης, αυτή δεν επηρεάστηκε σχεδόν καθόλου από την κυκλοφορία των οχημάτων περιμετρικά της πλατείας.
Ναι, στα παλιά δικαστήρια πρέπει να αποδοθούν πολιτιστικές χρήσεις και σε καμιά περίπτωση εμπορικές χρήσεις, χρήσεις που θα τα αναδείξουν όπως και όλη την περιοχή σε ένα ελκυστικό πόλο ευρύτερου πολιτιστικού ενδιαφέροντος. Σήμερα ο δήμος (ΚΕΠΑ) έχει ήδη στη διάθεση του ανάμεσα στα άλλα και δύο υπερπολύτιμες συλλογές εθνικής ή ακόμα και διεθνούς σημασίας. Το υλικό του μουσείου εκπαίδευσης και το αρχείο παραδοσιακής αρχιτεκτονικής του Χ. Τσολάκη. Αυτές κάλλιστα μπορούν να φιλοξενηθούν εκεί και σε συνδυασμό με παράλληλες συστεγαζόμενες δραστηριότητες ανάδειξης της πόλης, να δώσουν μια ισχυρή ώθηση στον πολιτιστικό τουρισμό.
Αλλά δεν πρέπει να σταματήσουμε εκεί. Πρέπει να αντιμετωπιστεί και η ενοποίηση των παρακείμενων χώρων με επίκεντρο την πλατεία Ωρολογίου. Το βήμα του Α. Παύλου, το Μεντρεσέ τζαμί, η εβραϊκή συνοικία –συναγωγή, το κτίριο του 3ου και 14ου δημοτικών σχολείων, η περιοχή παπάκια κλπ, ώστε να δημιουργηθεί έτσι ένας τεράστιος δημόσιος χώρος με πολλαπλό πολιτιστικό ενδιαφέρον, μοναδικός όχι μόνο για τη Βέροια αλλά και για το Ελλαδικό χώρο. Βέβαια αυτή η πρόταση έχει να αντιμετωπίσει πολλά προβλήματα όπως το ιδιοκτησιακό και μοιραία την αποδοχή όσων εμπλέκονται με αυτό στο να συναινέσουν στην ιδέα αυτή, να αλλάξουν κάποια δεδομένα όπως λχ η μετατροπή του μεντρεσέ τζαμί σε ένα χώρο ανατολικής τέχνης κλπ.
Όμως αυτός είναι μονόδρομος και ανάγκη, αλλιώς η πόλη θα αναλώνεται σε μικρά και επουσιώδη ζητήματα χωρίς όραμα και προοπτική ακυρώνοντας σημαντικά συγκριτικά πλεονεκτήματά της …
Γιάννης Καμπούρης
Διευθυντής ΚΕΠΑ
Δήμου Βέροιας
