Χαρά Θεού στη γειτονιά των παιδικών μου χρόνων!
Το πατρογονικό μας όνειρο γίνεται πραγματικότητα. Η Παλαιά Μητρόπολη ανοίγει τις πόρτες της και αναδεικνύει το μεγαλείο της.
Πόσες και πόσες φορές δε μιλήσαμε για την ανυπολόγιστης αξίας πνευματικότητά της και δεν αναζητήσαμε ιδεατά διαδρόμους ανάδειξης της πολιτιστικής της αξίας! Και πόσες άλλες φορές δεν πονέσαμε για τη βεβήλωση των ιερών χώρων! Πόσες ακόμη φορές οι φιλότιμοι σχεδιασμοί δεν χαθήκανε στην απεραντοσύνη της αδιαφορίας αναξιόπιστων «αρμοδίων» που μόνον υποσχέσεις ήξεραν να μοιράζουν!
Να πούμε ονόματα; Περιττεύει. Ποιος δε θυμάται τους υπουργίσκους που πέρασαν ως διάττοντες αστέρες από την πόλη μας τις πρώτες δεκαετίες της μεταπολίτευσης; Τους συνοδεύαμε και τους ξεναγούσαμε στους επιβλητικούς διαδρόμους του βυζαντινού ναού και προσπαθούσαμε να μεταλαμπαδεύσουμε τον οίστρο μας για να νιώσουν κι αυτοί κάτι από τη σπουδαιότητα του ιερού μνημείου. Και ο φτωχός εγώ, εξαιτίας κάποιας υπηρεσιακής μου ιδιότητας, μετείχα στην ξενάγηση του κάθε μεγαλόσχημου επισκέπτη και βυθομετρούσα την ειλικρίνεια των διαβεβαιώσεών του. Και αγανακτούσα με την ειρωνεία που εμπεριείχε η ερώτησή του: «Περίπου πόσα χρήματα χρειάζεστε για να ξεκινήσετε το έργο αναδόμησης του ναού σας;».
Βιαζόμασταν τότε να πούμε κάποιο νούμερο, λες και φοβόμασταν μήπως ο υπουργός μετανιώσει.
Εκείνος όμως είχε την υπόσχεση έτοιμη:
«Γράψε κύριε Θωμά για το μνημείο της Βέροιας το ποσό των 500 εκατομμυρίων».
(Θωμάς ήταν τότε το επίθετο του τότε υπηρεσιακού γραμματέα του υπουργείου Πολιτισμού).
Πόσες φορές δεν το ακούσαμε το παραμύθι αυτό! Και πόσες φορές δεν κλάψαμε τα χρήματα που πληρώναμε για το τραπέζωμα του υπουργού και της κουστωδίας του.
Τελείωσαν όμως τα ψέματα. Η «Κίνηση Ενεργών Πολιτών Βέροιας» που κράτησε ζωντανό το θέμα και ο Μητροπολίτης μας με το κύρος του και τις τεκμηριωμένες παρεμβάσεις του, οδηγούν στην ευνοϊκή αντιμετώπιση του αιτήματος των Βεροιέων. Οι μελέτες των τοπικών υπηρεσιών εντυπωσιάζουν και οι πρώτες υπογραφές πέφτουν από τους υπουργούς του Καραμανλή.
Το ΕΣΠΑ εντάσσει το έργο στα προγράμματά του.
Όσοι μόχθησαν και ονειρεύτηκαν τη μεγάλη στιγμή, πανηγυρίζουν. Χαλάμε το πλήθος των απογοητεύσεων. Χαλάλι και οι ατέλειωτες αναμονές του παρελθόντος.
Και τώρα, νάμαι στον χώρο που θα υποδεχθεί τη μεγάλη γιορτή. Να και ο γηρασμένος ιστορικός πλάτανος που θα γιορτάσει κι αυτός απαλλαγμένος στο διηνεκές από την πληθώρα των παρκαρισμένων αυτοκινήτων και από την κακομοιριά του παρακείμενου εργαστηρίου.
Όμως εγώ, μέχρι να τοποθετηθούν οι κορδέλες και να φτάσει στα χέρια των επισήμων το ψαλίδι των εγκαινίων, θα συνεχίσω να έχω το βλέμμα μου προσηλωμένο στα μικρομάγαζα του παρελθόντος και στην εγκαταλειμμένη από καιρό κατοικία. Στα κατ’ ευφημισμό «διατηρητέα» που η απομάκρυνσή τους θ’ αποκαλύψει τις ακροτελεύτιες τοιχωματικές επιφάνειες του ναού.. Το αρχαίο κάλλος έτσι, θα εμφανισθεί ολοκληρωμένο και το Μνημείο θα αποτελέσει και οπτικά, περιζήτητο προορισμό στις θρησκευτικές πολιτιστικές αναζητήσεις.
Και η Βέροια, θα βρει δικαίωση στην προαιώνια ονομασία της που την καθιέρωσε σ’ όλον τον κόσμο ως τη Μικρή Ιερουσαλήμ της Ευρώπης.
Ορ. Σιδηρόπουλος
