Τη διαφωνία της με την πρόταση της διευθύντριας Εκπαίδευσης Ημαθίας Αναστασίας Μαυρίδου για τη συγχώνευση των Γυμνασίων Πλατέος, Κορυφής και Τρικάλων του Δήμου Αλεξάνδρειας, καταγράφει με έγγραφό της η ΕΛΜΕ Ημαθίας.
Σύμφωνα με αυτό η απόφαση έρχεται σε πλήρη αντίθεση με προηγούμενο έγγραφο της κ. Μαυρίδου (17-3-2016) όπου ζητούσε την ανάκληση της απόφασης κατάργησης του Γυμνασίου Πλατέος (παρατείνεται κάθε χρόνο η λειτουργία του και αναβάλλεται η απόφαση κατάργησής του από το 2011). Η ΕΛΜΕ ζητά με το έγγραφό της:
α) Να μην γίνει καμία συγχώνευση – κατάργηση σχολείου στον Ν. Ημαθίας
β) Να ανακληθεί η κατάργηση του Γυμνασίου Πλατέος
γ) Κάλυψη όλων των κενών στα σχολεία με μόνιμους διορισμούς
Επίσης αναφέρει:
«Με τη νέα της πρόταση η Δ/ντρια όχι μόνο δεν ζητά την κανονική λειτουργία του Γυμνασίου Πλατέος, αλλά προχωρά στο κλείσιμό του και μαζί με αυτό στο κλείσιμο και του γυμνασίου Τρικάλων.
Αρχικά, μας προκαλεί απορία το γεγονός πώς η Δ/ντρια προχωρά σε κατάθεση πρότασης συγχώνευσης σχολείων σε χρονικό διάστημα στο οποίο δεν προβλέπεται μια τέτοια διαδικασία κατάθεσης προτάσεων. Η διαδικασία αυτή έπρεπε να ολοκληρωθεί περίπου δύο μήνες νωρίτερα με την προηγούμενη εισήγησή της και τις εισηγήσεις των Δημοτικών Συμβουλίων του Νομού. Η διαδικασία αυτή καθορίζεται από υπουργική απόφαση, που έχει εκδοθεί τον Δεκέμβριο. Υπάρχει μήπως κάποια νεότερη εντολή από το Υπουργείο Παιδείας που να προβλέπει κάτι διαφορετικό;
Τόσο στην αιτιολόγηση την πρότασης της Δ/ντριας αλλά και στη συνάντησή της με το ΔΣ της ΕΛΜΕ γίνεται φανερό πως ο μόνος ουσιαστικός λόγος αυτής της συγχώνευσης είναι η “δημιουργία ενός πολυδύναμου σχολείου” που θα δημιουργηθεί με μειωμένο αριθμό τμημάτων, τα οποία προφανώς θα είναι πολυπληθή σε αριθμό μαθητών και, επομένως, με μικρότερο αριθμό εκπαιδευτικού προσωπικού. Προτιμά δηλαδή η Δ/ντρια Εκπαίδευσης, εναρμονισμένη με τις λογικές που εκπορεύονται το τελευταίο διάστημα από το Υπουργείο Παιδείας, να προχωρήσει στην παροχή εκπαίδευσης με δυσμενέστερους όρους στους μαθητές μιας περιοχής που χρήζει ιδιαίτερης αντιμετώπισης, προκειμένου να “εξοικονομήσει” εκπαιδευτικό προσωπικό, αντί μιας νέας κατανομής μαθητών στα σχολεία της περιοχής, που θα μπορούσε να ισοσκελίσει τις διαφορές στο δυναμικό των σχολείων. Αν η λογική της Δ/ντριας Εκπαίδευσης επικρατήσει και η λειτουργία των σχολείων κρίνεται από την εξοικονόμηση προσωπικού είναι φανερό πως οι συγχωνεύσεις – καταργήσεις σχολείων θα συνεχιστούν.»
