Στις 5 Μαΐου του 1426 παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο μετά από μαρτύρια και βασανισμούς 10 μηνών από τους Τούρκους (από τις 14 Σεπτεμβρίου του 1425) ο Άγιος Οσιομάρτυς Εφραίμ, κατά κόσμον Κωνσταντίνος Μόρφης από τα Τρίκαλα, ο οποίος εμόνασε στην Ιερά Μονή του Ευαγγελισμού της Υπεραγίας Θεοτόκου του όρους των Άμωμων (Καθαρών) της Αττικής, το σημερινό Πεντελικό.Πολλές φορές στο παρελθόν, κατεβαίνοντας στην Αθήνα για τις γενικές συνελεύσεις των εμπόρων, περνούσα πρώτα από το Μοναστήρι του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στη Νέα Μάκρη, όπου το 1950 η μακαριστή γερόντισσα Μακαρία, με την χάρη του Αγίου,βρήκε το σκήνωμα του Οσιομάρτυρος Εφραίμ, που από τότε χαριτώνει και θαυματουργεί διαρκώς.
Ο Άγιος Εφραίμ, ο βίος του και το μαρτύριο του με συγκινούν ιδιαίτερα και όποτε επισκέπτομαι το “σπίτι” του νοιώθω την απόλυτη ψυχική και πνευματική αγαλλίαση, όπως συμβαίνει και με τον Άγιο Νεομάρτυρα των Ιωαννίνων, Γεώργιο!
Τον Νοέμβρη του 2009, κατεβαίνοντας για τελευταία φορά, στη γενική συνέλευση της ΕΣΕΕ, περάσαμε πρώτα από το μοναστήρι του Αγίου Εφραίμ για να πάρουμε την ευλογία του. Αφού προσευχηθήκαμε και πήραμε λαδάκι και αγιασμό, πέρασε κανένα μισάωρο. Μόλις μπήκα στο αμάξι για να ξεκινήσουμε παρατήρησα ότι δεν έβρισκα την ταυτότητα και την κάρτα μου που είχα βάλει στη θήκη του οδηγού. Επέστρεψα στο Μοναστήρι, έψαξα παντού, μα πουθενά! Μάταιος κόπος, σκέφθηκα, αναλογιζόμενος βλάσφημα, ως ολιγόπιστος που είμαι. “Καλά ρε Άγιε. Εγώ σε αγαπώ τόσο πολύ, ήρθα από τη Νάουσα για να προσκυνήσω την Χάρη Σου και εσύ με έβαλες σε τέτοιο πειρασμό;” Αμέσως έβαλα το χέρι μου στη θήκη και η κάρτα και η ταυτότητα που χρειάζονταν απαραίτητα για τη διαμονή μας στο ξενοδοχείο King George στην Πλατεία Συντάγματος, έπεσαν από το πλάι που είχαν σφηνωθεί και βρέθηκαν! Ακολούθησε η μοναδική διαδρομή από τη Νέα Μάκρη, για Αθήνα. Φτάνοντας με μια ώρα και πλέον καθυστέρηση στο ξενοδοχείο και αφού αφήσαμε το αμάξι μου σε πάρκινγκ της πλατείας Συντάγματος, τη στιγμή του τσεκ ιν, μας λέει ο ρεσεψιονίστας. “Ευτυχώς που αργήσατε γιατί μια ώρα πριν καίγονταν η περιοχή από μολότωφ και φασαρίες αναρχικών”. Έμεινα άναυδος, δοξάζοντας τον Άγιο Μεγαλομάρτυρα Εφραίμ και παρακαλώντας τον να μου συγχωρήσει την ολιγοπιστία μου.
Τον εορτάζοντα σήμερα Οσιομάρτυρα, που λαμπρύνει με την παρουσία του την Άνω Ιερουσαλή, στο πλευρό του Κυρίου και της Παναγίας μας, παρακαλώ σήμερα να χαριτώνει και να ευλογεί όλους τους Ορθοδόξους Χριστιανούς, ώστε να έχουμε όλοι μας έναν κόκκο από τον απέραντο ωκεανό της πίστης του, για την οποία μαρτύρησε 590 χρόνια πριν τέτοια μέρα, ομολογώντας τον Κύριο των Κυριευόντων, σταυρωμένος ανάποδα στο δένδρο που υπάρχει ακόμη στο Μοναστήρι και με ένα ξύλο πυρωμένο στα σωθικά του από τους Τούρκους.
Ἀπολυτίκιον (Κατέβασμα)
Ἦχος α΄. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Ἐν ὄρει τῶν Ἀμώμων ὥσπερ ἥλιος ἔλαμψας, καί μαρτυρικῶς, θεοφόρε, πρός Θεόν ἐξεδήμησας, βαρβάρων ὑποστάς ἐπιδρομάς, Ἐφραίμ Μεγαλομάρτυς τοῦ Χριστοῦ· διά τοῦτο ἀναβλύζεις χάριν ἀεί, τοῖς εὐλαβῶς βοῶσι· δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σέ θαυμαστώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διά σοῦ, πᾶσιν ἰάματα.
Θόδωρος Ελευθεριάδης
