Του Ιωάννη Ιασ. Βελέντζα, Διπλ. Ηλεκτρολόγου Μηχανικού
Φίλοι μου, καλή σας μέρα,
κάθε μέρα που περνά, βυθιζόμαστε στον βούρκο και σαπίζουμε ως χώρα.
Δεν είναι μακριά η στιγμή που όλοι μαζί θα λέμε τι καλός που ήταν ο δόκτωρ Σόιμπλε και η πρότασή του, να μας δώσει μερικά φραγκάκια για να ξεκουμπιστούμε, από το ευρώ.
Δυστυχώς δεν γνωρίζω, εάν πλέον υπάρχει ο δρόμος της επιστροφής και εάν έχουμε τη δυνατότητα να τραγουδάμε Κατερίνα Στανίση και:
“Έλληνες είμαστε θα βρούμε τρόπο,
να ζωντανέψουμε αυτό τον τόπο”!
Οκτώ ώρες σύσκεψη την προηγούμενη εβδομάδα, για να αποφασιστούν τα αυτονόητα, να γραφτεί ένα κοινό ανακοινωθέν μισής σελίδας και να πας Αλέξη στην σύνοδο, “να διαπραγματευτείς πολύ σκληρά”, να γίνεις επίτιμος διδάκτορας σε ιδιωτικό πανεπιστήμιο, να συνομιλήσεις με τον Τούρκο ομόλογό σου και να επιστρέψεις και να μας πεις ότι “νικήσαμε”.
Και την ίδια στιγμή ο πρόεδρος του Ευρωπαικού Συμβουλίου, κ. Τούσκ να τονίζει για το κλείσιμο των συνόρων: “οι παράτυπες ροές κατά μήκος του βαλκανικού διαδρόμου τερματίστηκαν” και να συνεχίζει: “δεν πρόκειται για ζήτημα μονομερούς ενέργειας, αλλά για κοινή απόφαση των 28 της Ε.Ε”.
Δηλαδή με λίγα λόγια, δύο λαλούν και τρεις χορεύουν.
Ή συνεχίζεις την κοροιδία ή δεν κατάλαβες που έβαλες την υπογραφή σου.
Μεταξύ μας, θα ήμουν ευχαριστημένος, εάν πίστευα ότι κατάλαβες ποιον είχες απέναντί σου όταν συνομιλούσες με τον κ. Νταβούτογλου.
Φαντάζομαι να ζήτησες τουλάχιστον, να σου δείξει μερικά βιογραφικά από τους συμβούλους του, για να δεις πως χαράζεται η στρατηγική.
Με Καρανίκα τώρα, Κουτσονίκα αργότερα, Παπανίκα και … εν τούτω νίκα, δεν λύνονται τα προβλήματα. Απλά πολλαπλασιάζονται.
Και την ίδια στιγμή στο εσωτερικό της χώρας, κορυφαίος σου υπουργός υποστήριζε: “και εγώ προσωπικά κομμουνιστής είμαι, θα ήθελα ένα άλλο σύστημα, αλλά τώρα μιλάμε για την τρέχουσα κατάσταση”.
Και εγώ φίλε μου, μανεκέν είμαι, θα ήθελα ένα άλλο βάρος, αλλά τώρα μιλάμε για τα τρέχοντα διακόσια “γραμμάρια” (σας την έσκασα, κιλά περιμένατε να γράψω!) που κουβαλώ.
Αλέξη, έχεις συμπληρώσει ένα χρόνο στην εξουσία και περίτρανα απέδειξες, ότι είσαι ότι πιο γηρασμένο υπάρχει, ότι πιο λαικίστικο, ότι πιο παρωχημένο.
Αντί να δεις κατάματα την πραγματικότητα και να αντιμετωπίσεις τα τρέχοντα προβλήματα, προσπαθείς να κρατηθείς στην εξουσία με οποιοδήποτε τίμημα, για τη χώρα.
Και αυτό συμβαίνει, γιατί για εσάς η ΕΞΟΥΣΙΑ είναι κάτι το μαγευτικό, μία κατάσταση η οποία σας “τρελαίνει”. Τη φαντάζεστε ως μία δίμετρη (με η χωρίς γοβάκια!), γυναικάρα ή γκομενάρα (διαλέγετε και δεν παίρνετε!), με κορμάρα ατελείωτη (τέτοια διαθέτουμε και εμείς!), με το μοιραίο το μαλλί, το γυαλί, το κορμί, που περπατά και ξηλώνονται τα πλακάκια, την οποία την κυνηγάτε μετά μανίας.
Και όπως τραγουδά και ο κ. Κορκολής (τι “ξέθαψα” πάλι!):
Περπατάτε και της λέτε: όταν με κοιτάς σε θέλω!
“Εργάζεστε” και της τραγουδάτε: όταν μου γελάς σε θέλω!
Πάτε για ύπνο και ονειρεύεστε: όταν με ακουμπάς σε θέλω!
Ξυπνάτε και φωνάζετε: και όταν δε με θες σε θέλω!
ΥΓ. Η ΝΔ, βρίσκεται στη φάση (μάλλον αφασία), επίλυσης των οικονομικών προβλημάτων του κόμματος. Σιγά – σιγά Κυριάκο, δεν βιαζόμαστε!
