Δεν δικαιούνται ΄δια να΄ ομιλούν, αυτοί που ΄προέκτειναν΄ το μέλλον της Νάουσας προς τα…νεκροταφεία!

Ακούω και διαβάζω πολλά τον τελευταίο καιρό στα του δήμου Νάουσας. Κραυγές δημαγωγίας και λαϊκισμού για ένα ζήτημα, όπως η μεταφορά του δημαρχείου, που σωστά ιεραρχεί ως τριτεύον, η ΛΑΣ, με την σημαντική πολιτική αντίληψη που διαθέτει. Καθημερινά κατεβαίνω στα…Βέργια (που φώναζε ο αλησμόνητος Κώστας Κουλίτσας στα ΚΤΕΛ τον καιρό της νιότης μου) παρατηρώντας με απέραντη θλίψη το απέραντο “νεκροταφείο” των βιομηχανιών της περιοχής μας. Παντού άδεια κουφάρια. Πολλά θα και υποσχέσεις ακούστηκαν στο παρελθόν. Αποτέλεσμα μηδέν εις το πηλίκον. Χορτάριασαν τα πάντα. Και εμείς αναλωνόμαστε στο αν θα μπορεί να πηγαίνει η γιαγιά να πάρει πιστοποιητικό από το δημαρχείο ή αν θα βγαίνει η “Μπούλα” με τη “νύφη” από τον οντά του δημάρχου για να χαιρετίσει το μπουλούκι. Με τα κοινά της Νάουσας ασχολούμαι από τα μικρά μου χρόνια. Έζησα τη Νάουσα στον καιρό της ακμής της, τότε που στην “βόλτα” της Βενιζέλου γινόταν το αδιαχώρητο από τους χιλιάδες εργάτες και εργάτριες των εργοστασίων μας. Τώρα “κουφάρια” όλα. “Μπάρες” στα “σύνορα” της πόλης με τα χωριά, λες και οι “πρωτευουσιάνοι” είχαν καταγωγή Λουδοβίκεια και βάλε. Το μέλλον της Νάουσας δεν κρίθηκε τώρα, μα πολλές δεκαετίες πριν. Τότε που κάποιοι “ονειρεύτηκαν” την περιχαράκωση της στα γκρεμουράδια δίπλα στον Αγιαθανάση και κάτω από τη Λαζαράσκα. Γιατί και πώς δεν είναι του παρόντος να εξιστορήσουμε. Η ιστορία όμως αμείλικτα κρίνει ότι όσοι δεν επιθυμούσαν να βλέπουν τα “βρακιά” στα σπίτια κάτω από το “Κιόσκι” για να απολαμβάνουν τις “μπουρδολογίες” τους μετά φιστικίων και μιας μπύρας στα τέσσερα, μας οδήγησαν στην πλήρη αποξένωση. Μια δεκαετία πριν υπήρξα θερμός υποστηρικτής της τότε πρότασης της ΔΕΤ για την αξιοποίηση στο “Κιόσκι” με την κατασκευή δωματίων και την ανακαίνιση του. Το έργο δεν πέρασε λόγω του …γνωστού “πολιτικού κόστους” που κυριάρχησε τόσα χρόνια στον τόπο.Να μην ενοχληθούν οι “ψηφοφόριδοι” που διάγοντας την 7η ή την 8η δεκαετία της ζωής τους, το μόνο που ήθελαν ήταν ένα ζεστό τσάι, αποδίδοντας στον δήμο 100 δραχμάς, παρακαλώ! Έτσι η ευκαιρία χάθηκε. Καμιά βιομηχανική-βιοτεχνική περιοχή δεν οριοθετήθηκε, καμιά επέκταση της πόλης προς τον “κάμπο” δεν έγινε. Αντιθέτως εμείς προβλέψαμε να τροποποιήσουμε το σχέδιο της πόλης προς τα νεκροταφεία. Δεν μιλά όμως κανένας εκ των δημαγωγών για το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή ο χώρος των κοιμητηρίων είναι…παράνομος, αφού είναι χαρακτηρισμένος χώρος πρασίνου, ενώ στα χαρτιά ο δρόμος περνάει πάνω από τα μνήματα των παλιών δημάρχων! Δεν μιλά κανείς για το ότι μια πόλη που είχε άπειρες οικιστικές διεξόδους προς τα κάτω, έκανε χώρο πρασίνου τα οστά των προγόνων μας. Άκουσα κάτι απίστευτα πράγματα τελευταία. Να μεταφερθεί, άκουσον, άκουσον, το νεκροταφείο στο παλιό σκουπιδαριό της “Πλακένιας”. Να θάψουμε τα ιερά σώματα των δικών μας ανθρώπων μαζί με τα σκουπίδια. Αμ πάλι το άλλο. Ακούσαμε προτάσεις στο συμβούλιο για την κατασκευή, άκουσον, άκουσον, κρεματορίου για την καύση των νεκρών. Ο Δεσπότης τους καταχέριασε υπενθυμίζοντας ότι ο κοιμητηριακός χώρος ανήκει στην εκκλησία. Καιρός να σταματήσει ο λαϊκισμός. Καιρός να σταματήσουμε την ανακομιδή των λειψάνων των παλιών μας μεγαλείων και να σκύψουμε στα προβλήματα ολάκερου του δήμου. Οι φωνασκίες, ένθεν, κακείθεν, και οι μεγαλοστομίες είναι απλά ΕΠΕΑ ΠΤΕΡΟΕΝΤΑ, λόγια του αέρα λοιπόν!