Μια αφήγηση του πρώην προέδρου του χιονοδρομικού κέντρου Σελίου Ανδρέα Παντελίδη αλιεύσαμε από το σεντούκι e-στοριών της Δημόσιας Βιβλιοθήκης Βέροιας, αναφορικά με το πόσο χιόνιζε τα προηγούμενα χρόνια στο βουνό. Διηγείται ο πρώην πρόεδρος για την παραμονή Πρωτοχρονιάς του 1979:
“Το απόγευμα άρχισε να χιονίζει τόσο πολύ ώστε μέσα σε 2 ώρες η ορατότητα περιορίσθηκε στο 1,5 μέτρο και μέσα σε 4 ώρες το χιόνι έφτασε σε ύψος 2,5 μέτρα. Το πρωί της Πρωτοχρονιάς του 1979 ήταν όλα σκεπασμένα με χιόνι στο χωριό. Ξεχώριζαν μόνο οι κορυφές από τα δένδρα και οι σκεπές από τα κτίσματα. Το χιονοδρομικό κέντρο αποκλείσθηκε για 4 ημέρες με σοβαρό πρόβλημα κυρίως σίτισης, αφού τα τρόφιμα επαρκούσαν μόνο για 2 ημέρες. Προσφέρθηκαν τότε κάποιοι (εργαζόμενοι, αθλητές) να κατέβουν με τα σκι στην Κουμαριά και να επιστρέψουν με προμήθειες τροφίμων. Το εγχείρημα τους ήταν πολύ δύσκολο και οι κίνδυνοι μεγάλοι. Η επιχείρηση διήρκεσε από τις 9.00 π.μ. έως και τις 9.00 μ.μ. και όταν επέστρεψαν έμοιαζαν με τους χιονάνθρωπους των Ιμαλαϊων, αφού ήταν κάτασπροι και παγωμένοι με σταλακτίτες στο πρόσωπο από τον παγωμένο ιδρώτα. Τελικά, την 4η ημέρα, στις 3/1/1979, τα εκχιονιστικά άνοιξαν το δρόμο προς τη Βέροια…”
Περασμένα -χιονιστικά- “μεγαλεία”…
